tag:blogger.com,1999:blog-79326949134562361412011-07-30T22:19:03.725-07:00شعر امروز شاعران معاصركورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.comBlogger451100tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-36812217270568799082010-10-31T12:37:00.000-07:002010-11-01T02:33:34.794-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/TM6JVH-u2aI/AAAAAAAABII/Zc5WDOPXaKk/s1600/01.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 310px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/TM6JVH-u2aI/AAAAAAAABII/Zc5WDOPXaKk/s320/01.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5534511988097341858" /></a><div style="text-align: right;"><br /></div><p align="center"><strong>من زندگي را دوست دارم</strong><br /></p><p align="center"><strong>اما از زندگي دوباره مي ترسم</strong><b><br /><strong></strong><br /><strong>دين را دوست دارم</strong></b></p><p align="center"><strong>ولي از کشيش ها مي ترسم</strong><b><br /><strong></strong><br /><strong>قانون را دوست دارم</strong></b></p><p align="center"><strong>ولي از پاسبان ها مي ترسم</strong><b><br /><strong></strong><br /><strong>عشق را دوست دارم</strong></b></p><p align="center"><strong>ولي از زن ها مي ترسم</strong><b><br /><strong></strong><br /><strong>کودکان را دوست دارم</strong></b></p><p align="center"><strong>ولي از آيينه ها مي ترسم</strong><b><br /><strong></strong><br /><strong>سلام را دوست دارم</strong></b></p><p align="center"><strong>ولي از زبانم مي ترسم</strong><b><br /><strong></strong><br /><strong>من مي ترسم</strong></b></p><p align="center"><strong>پس هستم</strong><b><br /><strong></strong><br /><strong>اين چنين مي گذرد روز و روزگار من</strong></b></p><p align="center"><strong>من روز را دوست دارم</strong><br /></p><p align="center"><strong>اما از روزگار مي ترسم</strong><br /></p><p>حسين پناهي</p><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-d149e84979f14bb0" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v22.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dd149e84979f14bb0%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330291523%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D850AE62AD5852066F3AEAF3A7CDEDB2A4C5D9427.22F7E75AD1D9D8CB565DC9672F7597864AA4784%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dd149e84979f14bb0%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DPQ4QKczwkzwQ4l0_2qIsTqy8kPA&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v22.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dd149e84979f14bb0%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330291523%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D850AE62AD5852066F3AEAF3A7CDEDB2A4C5D9427.22F7E75AD1D9D8CB565DC9672F7597864AA4784%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dd149e84979f14bb0%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DPQ4QKczwkzwQ4l0_2qIsTqy8kPA&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-3681221727056879908?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-15645353714517114372010-08-05T09:47:00.000-07:002010-08-05T09:58:36.931-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/TFrtQ5tjw2I/AAAAAAAABGk/eZ35JAwh59M/s1600/%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 253px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/TFrtQ5tjw2I/AAAAAAAABGk/eZ35JAwh59M/s320/%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5501970769412080482" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"> پابلو نرودا<br /><br /> "به آرامي آغاز به مردن مي‌كني"<br /><br />ترجمه: احمد شاملو<br /><br />به آرامي آغاز به مردن مي‌كني<br />اگر سفر نكني،<br />اگر كتابي نخواني،<br />اگر به اصوات زندگي گوش ندهي،<br />اگر از خودت قدرداني نكني.<br /><br />به آرامي آغاز به مردن مي‌كني<br />زماني كه خودباوري را در خودت بكشي،<br />وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند.<br /><br />به آرامي آغاز به مردن مي‌كني<br />اگر برده‏ عادات خود شوي،<br />اگر هميشه از يك راه تكراري بروي،<br />اگر روزمرّگي را تغيير ندهي،<br />اگر رنگ‏هاي متفاوت به تن نكني،<br />يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكني.<br /><br />تو به آرامي آغاز به مردن مي‏كني<br />اگر از شور و حرارت،<br />از احساسات سركش،<br />و از چيزهايي كه چشمانت را به درخشش وامي‌دارند،<br />و ضربان قلبت را تندتر مي‌كنند،<br />دوري كني.<br /><br />تو به آرامي آغاز به مردن مي‌كني<br />اگر هنگامي كه با شغلت‌ يا عشقت شاد نيستي، آن را عوض نكني،<br />اگر براي مطمئن در نامطمئن خطر نكني،<br />اگر وراي روياها نروي،<br />اگر به خودت اجازه ندهي،<br />كه حداقل يك بار در تمام زندگيت<br />وراي مصلحت‌انديشي بروي.<br /><br />امروز زندگي را آغاز كن!<br />امروز مخاطره كن!<br />امروز كاري كن!<br />نگذار كه به آرامي بميري!<br />شادي را فراموش نكن!<br /><br /><br /><br />--<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-1564535371451711437?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-35886570418711539012010-04-28T11:02:00.000-07:002010-04-28T11:05:52.737-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/S9h419cTmYI/AAAAAAAABFQ/U9LrWXno1UI/s1600/Forugh_Farrokhzad5.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/S9h419cTmYI/AAAAAAAABFQ/U9LrWXno1UI/s320/Forugh_Farrokhzad5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465251016235784578" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><p style="font-weight: bold;" align="right">در پاسخ به مطالبی که در مورد او در دیگر نشریات آن زمان چاپ شده بود نوشته شده است</p> <p align="right"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;">متن نامه‌ی فروغ فرخزاد به مجله‌ی فردوسی</span> </span></p> <p align="right"><br /><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >فروغ فرخزاد</span></p> <p align="right"><span style="font-size:100%;">در اولین مرحله آرزویم این است که شما را با مطالعه‌ی نامه‌ی طولانی‌ام خسته نکنم. من عادت ندارم زیاد حاشیه بروم و حتا تعارف معمول را بلد نیستم. به همین جهت، منظورم را بدون هیچ تشریفاتی بیان می‌کنم. من در دی‌ماه ۱۳۱۳ در تهران متولد شدم. راجع به پدر و مادر و میزان تحصیلاتم بهتر است صحبتی نشود. شاید پدرم از این‌که دختر پر رو و خودسری مثل من دارد، زیاد خشنود نباشد. یک سال است که به طور مداوم شعر می‌گویم. پیش از آن مطالعه می‌کردم و می‌توانم بگویم که بیشتر از همه‌ی روزهای عمرم کتاب‌های سودمند خوانده‌ام. سه سال است که اصولاً روحیه‌ی شاعرانه پیدا کرده‌ام. راجع به راهی که در شعر انتخاب کرده‌ام، به نظر من، شعر شعله‌ای از احساس است و تنها چیزی ست که مرا، در هر حال که باشم می‌تواند به یک دنیای رؤیایی و زیبا ببرد. یک شعر وقتی زیباست که شاعر تمام هیجانات و التهابات روح و جسم خود را در آن منعکس کرده باشد. من عقیده دارم هر احساسی را بدون هیچ قید و شرطی باید بیان کرد. اصولاً برای هنر نمی‌شود حدی قایل شد و اگر جز این باشد، هنر روح اصلی خود را از دست می‌دهد. روی همین طرز فکر شعر می‌گویم. </span></p> <p align="right"><span style="font-size:100%;">برای من که یک زن هستم، خیلی مشکل است که بتوانم در این محیط فاسد، در عین حال، روحیه‌ی خود را حفظ کنم. من زندگی خودم را وقف هنرم و حتی می‌توانم بگویم فدای هنرم کرده‌ام. من زندگی را برای هنرم می‌خواهم. می‌دانم این راهی ست که سر و صدا و مخالفین زیادی برایم دست و پا کرده است. ولی عقیده دارم بالأخره باید سد‌ها شکسته شود. یک نفر باید این راه را می‌رفت و من چون در خودم گذشت و شهامت را می‌بینم، پیش‌قدم شدم. </span> </p><p align="right"><span style="font-size:100%;">تنها نیرویی که پیوسته مرا امید می‌دهد تشویق مردم روشنفکر و هنرمندان واقعی کشور است. من از مردم زاهدنمایی که همه کار می‌کنند و باز هم دم از تهذیب اخلاقی جامعه می‌زنند، بیزارم. و به علاوه من انتقاد صحیح را با کمال میل قبول می‌کنم نه انتقادی که از روی نهایت خودپرستی و ظاهرسازی و فقط به منظور از میدان به در بردن طرف و بدنام کردن او می‌شود. </span> </p><p align="right"><span style="font-size:100%;">می‌دانم که خیلی صحبت راجع به من می‌شود. می‌دانم که خیلی اشعار مرا تعبیر و تفسیر می‌کنند و حتا برای بدنام کردن من، برای اشعارم جواب می‌سازند تا به مردم وانمود کنند که من برای شخص معینی شعر می‌گویم. ولی با همه‌ی این‌ها، از میدان به در نمی‌روم. من شکست نمی‌خورم و همه چیز را در نهایت خونسردی تحمل می‌کنم. همان‌طور که تا به حال کرده‌ام. من عقیده دارم که یک قطعه شعر باید مثل جام شراب، انسان را داغ کند و همه‌ی کوششم در این راه مصروف می‌شود و سعی می‌کنم اشعارم در عین سادگی، همین اثر را روی خواننده بگذارد. </span> </p><p align="right"><span style="font-size:100%;">در مورد نویسندگان و شعرایی که می‌پسندم، از میان شعرای ایرانی معاصر، فریدون توللی را استاد خودم می‌دانم و به اشعار نادر نادرپور و فریدون مشیری بی‌اندازه علاقه‌مندم و به آن‌‌ها ایمان دارم. در اشعار فریدون مشیری لطف و رقت‌اش را می‌پسندم و در اشعار نادرپور، قدرت تجسم و هنر توصیف و تشبیهات و استعارات بدیعی که به کار می‌برد از نظر من ممتاز و استادانه است. </span> </p><p align="right"><span style="font-size:100%;">از شعرای خارجی، شارل بودلر، شاعر فرانسوی را از روی ترجمه‌هایی که از اشعار او در مجلات چاپ شده می‌شناسم و می‌پسندم و به کنتس دونوای هم ارادت دارم چون مکتبم را به مکتب او نزدیک می‌بینم. اما تنها کتابی که هیچ وقت از خواندنش سیر نمی‌شوم، ترانه‌های بیلیتیس است. بیلیتیس برای من مظهر همه چیز است. از نویسندگان خارجی، آندره ژید فرانسوی و امیل زولا را ترجیح می‌دهم و ضمناً موزیک ایرانی را به موسیقی کلاسیک و اروپایی ترجیح می‌دهم. چون من اصولاً اندوه را دوست دارم و از رنج لذت می‌برم. </span> </p><p align="right"><span style="font-size:100%;">بعد از موزیک به سینما علاقه دارم ولی متأسفانه در شهری که فعلاً زندگی می‌کنم، از نعمت دیدن فیلم خوب همیشه محروم‌ام. بزرگ‌ترین آرزوی من این است که یک هنرمند واقعی باشم و همیشه سعی می‌کنم به این آرزو برسم چون کتاب را خیلی دوست دارم، باز هم آرزو می‌کنم سطح فرهنگ مملکت بالا برود و مردم هنر و ارزش حقیقی آن را درک کنند و آن‌قدر فهمیده و روشنفکر بشوند که دیگر به تحریک زاهدنماها تسلیم نشوند و به آن‌‌ها اجازه‌ی دخالت در کاری را که صلاحیت قضاوت ندارند ندهند. </span> </p><p align="right"><span style="font-size:100%;">آرزوی من آزادی زنان ایران و تساوی حقوق آن‌‌ها با مردان است. من به رنج‌هایی که خواهرانم در این مملکت در اثر بی‌عدالتی‌های مردان می‌برند، کاملاً واقفم و نیمی از هنرم را برای تجسم دردها و آلام آن‌‌ها به کار می‌برم. آرزوی من ایجاد یک محیط مساعد برای فعالیت‌های علمی و هنری و اجتماعی بانوان است. </span> </p><p align="right"><span style="font-size:100%;">آرزو دارم مردان ایرانی از خودپرستی دست بکشیند و به زن‌‌ها اجازه دهند تا استعداد و ذوق خودشان را ظاهر سازند.<br />به امید آن روز </span></p> <p align="right"><br /><span style="font-size:100%;">فروغ فرخ‌زاد</span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-3588657041871153901?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-28519763510175430872010-03-18T03:12:00.000-07:002010-03-18T03:29:30.500-07:00<span style="font-size:130%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/S6H-akV-HQI/AAAAAAAABFI/Rjl9IY4UizA/s1600-h/Norooz_89.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 218px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/S6H-akV-HQI/AAAAAAAABFI/Rjl9IY4UizA/s320/Norooz_89.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5449916756480892162" border="0" /></a><br /></span><p style="color: rgb(153, 0, 0);" align="right"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:130%;" >وصف بهار در شعر «افسانه» نيما يوشيج</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br />شکوه ها را بنه ، خیز و بنگر<br /><br />که چگونه زمستان سر آمد<br /><br />جنگل و کوه در رستخیز است<br /><br />عالم از تیره رویی در آمد<br /><br />چهره بگشاد و چون برق خندید<br /><br />توده ی برف از هم شکافید<br /><br />قله ی کوه شد یکسر ابلق<br /><br />مرد چوپان در آمد ز دخمه<br /><br />خنده زد شادمان و موفق<br /><br />که دگر وقت سبزه چرانی است<br /><br />عاشقا ! خیز کامد بهاران<br /><br />چشمه ی کوچک از کوه جوشید<br /><br />گل به صحرا در آمد چو آتش<br /><br />رود تیره چو توفان خروشید<br /><br />دشت از گل شده هفت رنگه<br /><br />آن پرنده پی لانه سازی<br /><br />بر سر شاخه ها می سراید<br /><br />خار و خاشاک دارد به منقار<br /><br />شاخه ی سبز هر لحظه زاید<br /><br />بچگانی همه خرد و زیبا<br /><br />عاشق : در سریها به راه ورازون<br /><br />گرگ ، دزدیده سر می نماید<br /><br />افسانه : عاشق! اینها چه حرفی است ؟ کنون<br /><br />گرگ کاو دیری آنجا نپاید<br /><br />از بهار است آنگونه رقصان<br /><br />آفتاب طلایی بتابید<br /><br />بر سر ژاله ی صبحگاهی<br /><br />ژاله ها دانه دانه درخشند<br /><br />همچو الماس و در آب ، ماهی<br /><br />بر سر موج ها زد معلق<br /><br />تو هم ای بینوا ! شاد بخرام<br /><br />که ز هر سو نشاط بهار است<br /><br />که به هر جا زمانه به رقص است<br /><br />تا به کی دیده ات اشکبار است ؟<br /><br />بوسه ای زن که دوران رونده است<br /><br />دور گردان گذشته ز خاطر<br /><br />روی دامان این کوه ، بنگر<br /><br />بره های سفید و سیه را<br /><br />نغمه ی زنگ ها را ، که یکسر<br /><br />چون دل عاشق ، آوازه خوان اند<br /><br />بر سر سبزه ی بیشل اینک<br /><br />نازنینی است خندان نشسته<br /><br />از همه رنگ ، گل های کوچک<br /><br />گرد آورده و دسته بسته<br /><br />تا کند هدیه ی عشقبازان</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-2851976351017543087?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-12871326065454619452009-12-02T16:50:00.000-08:002009-12-02T17:16:10.491-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/SxcQ2m3lnuI/AAAAAAAABEQ/HzKfYi73j-o/s1600-h/Mom_edited.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 295px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/SxcQ2m3lnuI/AAAAAAAABEQ/HzKfYi73j-o/s320/Mom_edited.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410812007641620194" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right; font-family: arial;"><span style="font-size:130%;">دراولين سالروز وفات مادر' با شعري از فريدون مشيري'<br /><br />در بیابانی دور<br />که نروید جز خار<br />که نتوفد جز باد<br />که نخیزد جز مرگ<br />که نجنبد نفسی از نفسی<br />خفته در خاک کسی<br /><br />زیر یک سنگ کبود<br />در دل خاک سیاه<br />میدرخشد دو نگاه<br />که بناکامی ازین محنت گاه<br />کرده افسانه هستی کوتاه<br /><br />باز می خندد مهر<br />باز می تابد ماه<br />باز هم قافله سالار وجود<br />سوی صحرای عدم پوید راه<br />با دلی خسته و غمگین -همه سال-<br />دور ازین جوش و خروش<br />میروم جانب آن دشت خموش<br />تا دهم بوسه بر آن سنگ کبود<br />تا کشم چهره بر آن خاک سیاه<br /><br />وندر این راه دراز<br />میچکد بر رخ من اشک نیاز<br />میدود در رگ من زهر ملال<br /><br />منم امروز و همان و راه دراز<br />منم اکنون و همان دشت خموش<br />من و آن زهر ملال<br />من و آن اشک نیاز<br /><br />بینم از دور،در آن خلوت سرد<br />-در دیاری که نجنبد نفسی از نفسی-<br />ایستادست کسی!<br /><br />"روح آواره کیست؟<br />پای آن سنگ کبود<br />که در آن تنگ غروب<br />پر زنان آمده از ابر فرود؟"<br /><br />می تپد سینه ام از وحشت مرگ<br />می رمد روحم از آن سایه دور<br />می شکافد دلم از زهر سکوت!<br /><br />مانده ام خیره براه<br />نه مرا پای گریز<br />نه مرا تاب نگاه!<br /><br /><br />شرمگین میشوم از وحشت بیهوده خویش<br />سرو نازی است که شادابتر از صبح بهار<br />قد برافراشته از سینه دشت<br />سر خوش از باده تنهائی خویش!<br /><br />"شاید این شاهد غمگین غروب<br />چشم در راه من است؟<br />شاید این بندی صحرای عدم<br />با منش یک سخن است؟"<br /><br />من،در اندیشه که :این سرو بلند<br />وینهمه تازگی و شادابی<br />در بیابانی دور<br />که نروید جز خار<br />که نتوفد جز باد<br />که نخیزد جز مرگ<br />که نجنبد نفسی از نفسی...<br /><br />غرق در ظلمت این راز شگفتم ناگاه:<br />خنده ای میرسد از سنگ بگوش!<br />سایه ای میشور از سرو جدا!<br />در گذرگاه غروب<br />در غم آویز افق<br />لحظه ای چند بهم می نگریم<br />سایه میخندد و میبینم : وای...<br />مادرم میخندد!...<br /><br />"مادر ،ای مادر خوب<br />این چه روحی است عظیم؟<br />وین چه عشقی است بزرگ؟<br />که پس از مرگ نگیری آرام؟<br /><br />تن بیجان تو،در سینه خاک<br />به نهالی که در این غمکده تنها ماندست<br />باز جان میبخشد!<br />قطره خونی که بجا مانده در آن پیکر سرد<br />سرو را تاب و توان می بخشد!<br /><br />شب،هم آغوش سکوت<br />میرسد نرم ز راه<br />من از آن دشت خموش<br />باز رو کرده باین شهر پر از جوش و خروش<br />میروم خوش به سبکبالی باد<br />همه ذرات وجودم آزاد<br />همه ذرات وجودم فریاد<br /><br />فریدون مشیری</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-1287132606545461945?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-23947588965262719962009-11-29T14:29:00.000-08:002009-11-29T14:33:28.948-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/SxL2n9S2HFI/AAAAAAAABEI/nAnXNnE3YO8/s1600/goalsorkhi-1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 206px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/SxL2n9S2HFI/AAAAAAAABEI/nAnXNnE3YO8/s320/goalsorkhi-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409657268754324562" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><br /><span style="font-weight: bold;">يک اگر با يک برابر بود / زنده ياد خسرو گلسرخي</span><br /><br />معلم پای تخته داد ميزد<br />صورتش از خشم گلگون بود<br />و دستانش به زير پوششی از گرد پنهان بود<br /><br />ولی آخر کلاسيها<br />لواشک بين خود تقسيم می کردند<br />وآن يکی در گوشه‌ای ديگر «جوانان» را ورق می زد<br /><br />برای اينکه بيخود های‌و هو می کرد و با آن شور بی‌پايان<br />تساويهای جبری را نشان می‌داد<br />با خطی ناخوانا بروی تخته‌ای کز ظلمتی تاريک<br />غمگين بود<br /><br />تساوی را چنين بنوشت : يک با يک برابر است<br /><br />از ميان جمع شاگردان يکی‌برخاست<br /><br />هميشه<br />... يک نفر بايد بپاخيزد<br /><br /><br /><br />:به آرامی سخن سر داد<br /><br /><br /><br />تساوی اشتباهی فاحش و محض است<br />نگاه بچه‌ها ناگه به يک سو خيره گشت و<br />معلم مات بر جا ماند<br /><br />و او پرسيد : اگر يک فرد انسان ، واحد يک بود<br />آيا يک با يک برابر بود؟<br /><br />سکوت مدهشی بود و سوالی سخت<br />معلم خشمگين فرياد زد آری برابر بود<br /><br />:و او با پوزخندی گفت<br />اگر يک فرد انسان واحد يک بود<br />آنکه زور و زر به دامن داشت بالا بود و آنکه<br />قلبی پاک و دستی فاقد زر داشت پايين بود؟<br />اگر يک فرد انسان واحد يک بود<br />آنکه صورت نقره گون ، چون قرص مه می‌داشت بالا بود<br />وآن سيه چرده که می ناليد پايين بود؟<br />اگر يک فرد انسان واحد يک بود<br />اين تساوی زير و رو می شد<br />حال می‌پرسم يک اگر با يک برابر بود<br />نان و مال مفتخواران از کجا آماده می‌گرديد؟<br />يا چه‌کس ديوار چين‌ها را بنا می‌کرد؟<br />يک اگر با يک برابر بود<br />پس که پشتش زير بار فقر خم می‌گشت؟<br />يا که زير ضربه شلاق له می‌گشت؟<br />یک اگر با يک برابر بود<br />پس چه‌کس آزادگان را در قفس می‌کرد؟<br /><br />:معلم ناله‌آسا گفت<br />:بچه‌ها در جزوه‌های خويش بنويسيد<br />...یک با یک برابر نیست<br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-2394758896526271996?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-6195289455735593192009-08-24T16:43:00.000-07:002009-08-24T16:45:30.151-07:00<div style="text-align: right;"><br /><div style="font-family: bookman old style,new york,times,serif; color: rgb(0, 0, 0); font-size: 12pt;"> <div style="text-align: right;"> <p style="direction: rtl;">اسماعیل خوئی </p> <br />ای خسته ز تبعید چو من : آزادی!<br />برخیز، بیا، دادبزن: آزادی!<br />باز است به روی ما یکی راه و نه بیش،<br />راهی که رود سوی وطن: آزادی!<br /> <br />بنویس به روی کٌفر و دین: آزادی!<br />بنویس به شک و بر یقین: آزادی!<br />گرخواسته ی تو شادی و آبادی ست،<br />بنویس به روی آن و این: آزادی!<br /> <br />بنویس به سر درِ زبان: آزادی!<br />بنویس به بامِ واژگان: آزادی!<br />آزادی ی مطلق بیان باید داشت<br />تا بال گشاید به جهان آزادی.<br /> <br />بنویس به هر کتاب نیز: آزادی!<br />بر آتش و خاک و آب نیز: آزادی!<br />تنها نه به ماه و بر ستاره، بنویس<br />بر چهره ی آفتاب نیز: آزادی!<br /> <br />تنها نه به فریاد بگو : آزادی!<br />بنویس به هر کوچه و کو : آزادی!<br />ور کوچه و کوببست خود کامه به ما،<br />بنویس به تخمِ چشمِ او : آزادی !<br /> <br />بنویس به روی هر بهار: آزادی!<br />بنویس به موی آبشار : آزادی!<br />بنویس به جوی رهسپار: آزادی!<br />بنویس به موج بی قرار: آزادی !<br /> <br />بنویس به صبح زرنگار: آزادی!<br />بنویس به شعرِ آبدار: آزادی!<br />بر رقصِ نسیم و شاخسار: آزادی!<br />بر کف زدنِ برگِ چنار: آزادی!<br /> <br />بنویس به زیبایی ی یار: آزادی! <br />بنویس به لبخند نگارِ: آزادی!<br />بنویس به شورِ می گسار: آزادی!<br />بنویس به مستی و خمار: آزادی!<br /> <br />بنویس به عزمِ استوار: آزادی!<br />بنویس به کینِ ریشه دار: آزادی!<br />بنویس به خشمِ روزگار : آزادی!<br />بر نان و به مسکن و به کار : آزادی!<br /> <br />فریاد زن، آی هموطن! آزادی!<br />دختر! پسر! آی مرد و زن! آزادی!<br />خواهی وطن آباد و دل ِمردم شاد؟<br />برخیز بیا داد بزن: آزادی!<br /> <br />ما ز ین شبِ زشت رو گُریزا هستیم؛<br />پیشاهنگانِ راه ِفردا هستیم:<br />فردایی از آزادی ی ایران بزرگ،<br />که رهبرش آخوند نه، خود، ما هستیم.<br /><br /><br />(به یادم نیست چه روزی از کدام یک ماه های گذشته ی همین امسال و)<br /> <br /> دهم مرداد هشتاد و هشت،<br /> بیدرکٌجای لندن<br /><div class="hm"> </div></div></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-619528945573559319?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-24142363828423471092009-08-12T16:06:00.001-07:002009-08-12T16:08:59.598-07:00<div style="text-align: right; color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-size:130%;">هادی خرسندی<br />حقوق بشر کجاست؟<br />»<br />خرسندی<br /><br />با پوزش از هموطنان عزیزم و همزبانان سعدی و عبید و ایرج میرزا... (اگر لازم است!)<br /><br />پس حقوق بشر کجاست؟ کجاست؟<br />نکند لای پای اوباماست<br /><br />يا مگر غفلتاً شبی، روزی<br />رفته راحت به کون سارکوزی<br /><br />نکند هيلاری ترش کرده<br />توی ماتحت شوهرش کرده<br /><br />يا مگر کرده آنجلا مرکل<br />توی خيک وزير صاحبدل<br /><br />يا که پوتين نموده صاف آن را<br />مدودف نيز کرده شاف آن را ....<br /><br />(- "هاديا عفت کلام چه شد؟<br />ادب و شأن و احترام چه شد؟<br /><br />شاعر اين بار در غضب شده است<br />ادبيات بی‌ادب شده است!")<br /><br />- گور بابای عفت و عصمت<br />ديگرم نيست فکر اين قسمت<br /><br />در خيابان که خون شده دلمه<br />گور بابای عفت کلمه<br /><br />گرچه گوئی که غافل از ادبم<br />باز از خشم خويشتن عقبم!<br /><br />من در اين روزگار خونالود<br />با ادب‌تر ازين نخواهم بود!<br /><br />***<br /><br />تازه آن برلس ِ فلان، مانده<br />گوردون ِ گنده‌بک، براون، مانده<br /><br />رهبر چين و رهبر ژاپن<br />آن دو ديوث ِ پشت دولا کن<br /><br />از حقوق‌بشر چه ميدانند<br />فقط اخبار نفت ميخوانند<br /><br />ولی البته بود اگر صرفش<br />کس نميبود غافل از حرفش<br /><br />از اوباما بگير تا پوتين<br />از پوتين تا هو-جين-تاو در چين<br /><br />از پکن هم بگير تا توکيو<br />خدمت حضرت تارو-آسو<br /><br />آنطرف تا هلند کاسبکار<br />"پاچه‌خواران" دولت و دربار<br /><br />ناگهان صحبت حقوق بشر<br />مينمودند جمله، سرتاسر<br /><br />همه بر سر زنان و ناله کنان<br />همه ماتم گرفته، تعزيه‌خوان<br /><br />که حقوق بشر چرا کم شد؟<br />آخ که دنيای ما پر از غم شد!<br /><br />آخ که بنده نخفتم اوری نايت<br />فکر ايرانم و هيومن رايت!<br /><br />ولی امروز اين حقوق بشر<br />رفته با سر به جای نابدتر!<br /><br />***<br /><br />های ای رهبران غربی کور!<br />لال‌های کثيف خاور دور !<br /><br />های ای جاکشان ِ ليدی و جنت!<br />که رئيسيد يا پرزيدنت!<br /><br />هيچ باتوم خورده بر سرتان؟<br />روی اسفالت مرده دخترتان؟<br /><br />هيچ فرزندتان اسير شده؟<br />خرد و درمانده و خمير شده؟<br /><br />های ای رهبران ريز و درشت<br />هيچکس از شما عزيزی کشت؟<br /><br />نوجوان شما به کهريزک<br />نشده مثل مال ما بی‌شک ...<br /><br />از خفقانتان بود معلوم<br />که خبر گشته‌ايد از باتوم<br /><br />غم ما را اگرچه می‌بينيد<br />جز گل از باغ ما نمی‌چينيد<br /><br />تا بود باغ ما پر از گل ِ نفت<br />غمتان نيست که چه بر ما رفت<br /><br />نفت ما خون خالص و ناب است<br />خون صدها ندا و سهراب است<br /><br />خون قربانيان استبداد<br />توی ايران و حومه‌ی بغداد<br /><br />پس بنوشيد بهر پرخونی<br />از اوباما الی برلس-کونی!<br /><br />تف به روی شما يکايک‌تان<br />چهره‌های حقير مضحکتان<br /><br />تف به روی شما همه با هم<br />بجز اين از شما نميخواهم!<br /><br />***<br /><br />ما که مسئول مشکل خويشيم<br />هريک از جمله‌ی شما بيشيم<br /><br />بی‌نياز از همه شما هستيم<br />ملتی فحل و خودکفا هستيم<br /><br />چوب اگر لای چرخمان ننهيد<br />به حکومتگران کمک ندهيد<br /><br />برحذر از شما و خوشحاليم<br />که جوان ملتی کهنساليم<br /><br />ما جوانان پرتوان داريم<br />فکر و برنامه‌ی جوان داريم<br /><br />مادرانی که توی ميدانند<br />زن آزادفکر ايرانند<br /><br />مردها پرتلاش و با ايمان<br />مثل ستارخان و باقرخان<br /><br />مردمانند اهل انديشه<br />با صفا، با غرور، با ريشه<br /><br />همه کوشنده‌ی ره وطنند<br />نه که مهمل‌نويس مثل منند!<br /><br />من هم آماده‌ام پی پوزش<br />که همه نرو-هايم آمد کش<br /><br />پشت پی.سی. نشسته نيمه‌ی شب<br />رفت کيبورد راه ضد ادب!<br /><br />ای شما رهبران اين دنيا<br />معذرت خواهم از حضور شما<br /><br />از اوباما و مرکل و پوتين<br />رهبران عزيز ژاپن و چين<br /><br />سرکوزی و براون و آن ديگر<br />همگی از دم و الی آخر<br /><br />از حضور شمام شرمنده<br />که شدم ناگه از زمين کنده!<br /><br />قصد من هم نبود بی‌ادبی<br />ولی از دستتان شدم عصبی<br /><br />که تماشاگر قضايائيد<br />شاهد قتل بچه‌ی مائيد<br /><br />ولی اصلاً نميگزد ککتان<br />تف به قبر بابای تک‌ تکتان!<br /><br />من که از کوره باز در رفتم<br />ای "برادر" برس که سر رفتم ...!<br /><br />۱۸ مرداد - لندن<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-2414236382842347109?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-87381329659441047672009-08-06T15:19:00.000-07:002009-08-06T15:22:30.717-07:00<div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">برای بچه های خونین کفن ما</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">و اسیران اردوگاه های حکومت اسلامی ایران</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">حسن حسام</span><br /><span style="font-size:130%;"><br /><span style="font-weight: bold;"> من کافرم ( اعلامیه ٢)</span><br /><span style="font-weight: bold;">من کافرم</span><br /><span style="font-weight: bold;">بر کفر خویشتن</span><br /><span style="font-weight: bold;"> ایمان دارم</span><br /><span style="font-weight: bold;">و از خدای شما و نظام و رهبرتان</span><br /><span style="font-weight: bold;">چون روح مرگ</span><br /><span style="font-weight: bold;"> بیزارم</span><br /><span style="font-weight: bold;">بر باد˚ باد</span><br /><span style="font-weight: bold;"> جانِ جهانْ تان</span><br /><span style="font-weight: bold;">در گرد بادِ پُر تَفِ توفانِ مردمان</span><br /><span style="font-weight: bold;">برچیده باد خیمه ی بیداد</span><br /><span style="font-weight: bold;">در شعله ی شکفته ی فریاد</span><br /><span style="font-weight: bold;">وگُر گرفتن عمامه ها و عبا ها</span><br /><span style="font-weight: bold;"> و ریش ها و ردا ها</span><br /><span style="font-weight: bold;">ایرانِ ما</span><br /><span style="font-weight: bold;"> جهنمتان باد</span><br /><span style="font-weight: bold;"> غاصبان</span><br /><span style="font-weight: bold;">■</span><br /><span style="font-weight: bold;">روزی اگر که " غُصه سَر آید "</span><br /><span style="font-weight: bold;">بر گورِ آن امامِ جماران</span><br /><span style="font-weight: bold;">سر دسته ی تمامِ جباران</span><br /><span style="font-weight: bold;">خواهم نوشت</span><br /><span style="font-weight: bold;"> با تُف و تحقیر :</span><br /><span style="font-weight: bold;">نفرت به تو</span><br /><span style="font-weight: bold;"> و دودمان و تبارت باد</span><br /><span style="font-weight: bold;">ای سیّدِ اسیر کُشِ جلاد!</span><br /><span style="font-weight: bold;">نفرت به جانشینانت</span><br /><span style="font-weight: bold;"> نفرت به زاد ورودت باد</span><br /><span style="font-weight: bold;">■</span><br /><span style="font-weight: bold;">من کافرم</span><br /><span style="font-weight: bold;">به کُفر خویشتن</span><br /><span style="font-weight: bold;"> ایمان دارم</span><br /><span style="font-weight: bold;">و از خدای شما و نظام و رهبرتان</span><br /><span style="font-weight: bold;">چون روحِ مرگ</span><br /><span style="font-weight: bold;"> بیزارم</span><br /><span style="font-weight: bold;">اینجا؛</span><br /><span style="font-weight: bold;"> براین سراچه ی تبعید</span><br /><span style="font-weight: bold;">امروز، مثل همه روز</span><br /><span style="font-weight: bold;"> منتظر</span><br /><span style="font-weight: bold;">همدستِ موج</span><br /><span style="font-weight: bold;"> موجِ</span><br /><span style="font-weight: bold;"> مردمِ در اوج</span><br /><span style="font-weight: bold;">با عشق وکینه</span><br /><span style="font-weight: bold;"> می رانم</span><br /><span style="font-weight: bold;">تا این فلاتِ سوخته ی خونین</span><br /><span style="font-weight: bold;">مثل بهارِ تازه نفس</span><br /><span style="font-weight: bold;">سبز و تّر و جوان بشود</span><br /><span style="font-weight: bold;">چون باغ عاشقان بشود</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">دریا هوای توفان دارد</span><br /><span style="font-weight: bold;"> می دانم</span><br /><span style="font-weight: bold;">می دانم</span><br /><span style="font-weight: bold;"> می دانم</span><br /><span style="font-weight: bold;"> می دانم</span><br /><span style="font-weight: bold;">پس با شما دلیران</span><br /><span style="font-weight: bold;"> انبوهْ مردمان</span><br /><span style="font-weight: bold;">بر موجِ سرنوشت</span><br /><span style="font-weight: bold;"> می رانم</span><br /><span style="font-weight: bold;">می رانم</span><br /><span style="font-weight: bold;"> می رانم</span><br /><span style="font-weight: bold;"> می رانم</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;"> پاریس ششم مرداد ١٣٨٨</span><br /><br /></span> <br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-8738132965944104767?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-61790031893557771252009-06-26T13:31:00.000-07:002009-06-26T13:34:47.868-07:00<div style="text-align: right; font-weight: bold;"> و سنگفرش های خیابان هنوز در وحشت و بغض زجر آوری<br /> برایشان بی صدا گریه میکنند.<br /> به همه ی آنان !<br /> (( ندا ، خون ، خیابان ))<br /><br /><br />و بر تمام چاهار راه های جهان<br />حک شده ای<br />و عکس های کوچک سه در چاهار<br />از عصر<br />تا انفجار فریاد پشت بام ها<br />در دست مادران می گردد :<br /> – ورودی بزرگ زندان اوین –<br />" ببخشید<br /> شما تازه آزاد شدید ؟<br /> این عکس بچه ی منه<br /> ندیدینش ؟ "<br /><br />نه<br />این عکس ها<br />سه در چاهار<br />نبودند<br />تمام قد<br />دیده شده اند<br />آخرین بار<br />در خیابان<br />تمام قد<br />و چشم ها نشانه به روبرو<br />عبور کرده بودند<br />از امام حسین<br />و فردوسی<br />حرفی برای گفتن نداشت<br />گذر کرده بودند<br />درست از قلب دانشگاه<br />اهدای خون ،<br />و رسیدند<br />به انقلاب<br />که سیاه شده ،<br />نفس میکشد زیر دوده<br />با تنگی نفس<br /><br />عبورکرده بودند<br />تمام قد<br />و به رگ های خیابان<br />سرازیر<br />و کارگر شمالی<br />دست هایش قفل<br />در دست های کارگر جنوبی<br />و انقلاب<br />بر سر دست<br />بلند<br />بلند ...<br />بلند می شود<br /><br />آخ ندااا !<br />قلب تو اکنون<br />چند عکس تمام قد را<br />هل میدهد به سمت آزادی ؟<br /><br />و بر چاهار راه های <br />تمام خیابان های جهان<br />حک شده<br />تصویر بزرگی از چشمانت<br />و خون می پاشد<br />از گلوی تصویر<br />و در<br />رگ های خیابان<br />تزریق<br />و رعشه گرفته اند<br />تمام تابلو ها<br />بر تمام چاهار راه های جهان<br /><br /><br />ندا ! آااخ !<br />ندا !<br />ندا !<br />قلب تو اکنون<br />چندین تصویر تمام قد را<br />هل میدهد ؟<br /><br />و خون پاشیده در رگ های خیابان ها<br />کارگر شمالی<br />کارگر جنوبی<br />و دوده<br />از حجم انقلاب<br />پاک می شود<br />و این همه<br />تصویر تمام قد<br />به و سعت ِ میدان آزادی<br />خواهند رسید<br />ندا ! ندا !<br />آی ! آی !<br />آی ! ندا !<br />ما شبیه تو ایم<br />یا تو شبیه<br />به این همه تمام قد ؟<br />چگونه است که یک قلب<br />می تپد<br />در این همه<br />که دویده اند<br />در رگ های خیابان<br />و انقلاب را<br />وصل<br />به میدان وسیع آزادی<br />ندا ! آااخ <br />نداااا ...<br /><br /><br /><br /> علیرضا عسگری<br /> چاهار تیرماه هشتاد و هشت<br /> دوازده روز پس از "انتخابات ریاست جمهوری " ایران<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-6179003189355777125?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-19184720762590366122009-06-24T06:22:00.000-07:002009-06-24T06:23:58.370-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/SkIo3VOdnRI/AAAAAAAAA0I/vj8aUkOTmyE/s1600-h/clip_image001.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 240px; height: 280px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/SkIo3VOdnRI/AAAAAAAAA0I/vj8aUkOTmyE/s320/clip_image001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350884238325292306" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right; font-weight: bold;">پنجشنبه سياهپوش<br /><br />نعمت آزرم<br /><br /><br />بيشماران به خيابان که سيه پوشانند<br />سوگواران به خون خفته سياووشانند<br /><br />شاد پوشند و بنوشند به شادی فردا<br />خلق کوشنده که امروز سيه پوشانند<br /><br />نامشان زينت سردفتر آزادی ماست<br />اين به خون خفته جوانان نه فراموشانند<br /><br />رودها باز نگردند به سرچشمه ی خويش<br />چشمه سارند که پيوسته بهم جوشانند<br /><br />حاصل جنبش ملی به يقين آزادی ست<br />دختران و پسران تا که چنين کوشانند<br /><br />مرد و زن خون به جگر در پی فرصت بودند<br />شيخ پنداشت که دلمرده و خاموشانند<br /><br />مژده ای ميهن افتاده و برخاسته برنا هربار<br />در رهت پير و جوان يکدل و همدوشانند<br /><br />شاد بادی که ز خود جوشی اين رستاخيز<br />دشمنانت ز شگفتی همه مدهوشانند<br /><br />سايه ی شوم خلافت هم اگر هست هنوز،<br />هست فرشی که برآن باده خوران نوشانند!<br /><br />صبح آزادی ما می دمد و می بينم :<br />دشت در دشت ، گل و سبزه هماغوشانند<br /><br /><br /><br />پاريس<br />پنجشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۸۸ خورشيدی<br />روز سوگواری ملی<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-1918472076259036612?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-4029866216229764522009-06-22T03:06:00.000-07:002009-06-22T03:08:01.374-07:00<div style="text-align: right; font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;"><br />سعید سلطان پور<br /><br />غزل زمانه<br /><br /><br /><br />نغمه در نغمه ی خون غلغله زد، تندر شد<br /><br />شد زمين رنگ دگر، رنگ زمان ديگر شد<br /><br /><br /><br />چشم هر اختر پوينده که در خون مي گشت<br /><br />برق خشمي زد و بر گرده ی شب خنجر شد<br /><br /><br /><br />شب خودکامه که در بزم گزندش، گل خون<br /><br />زير رگبار جنون، جوش زد و پرپر شد<br /><br /><br /><br />بوسه بر زخم پدر زد لب خونين پسر<br /><br />آتش سينه ی گل، داغ دل مادر شد<br /><br /><br /><br />روی شبگیر گران ماشه ی خورشید چکید<br /><br />کوهی از آتش و خون موج زد و سنگر شد<br /><br /><br /><br />آنکه چون غنچه ورق در ورق خون مي بست<br /><br />شعله زد در شفق خون، شرف خاور شد<br /><br /><br /><br />آن دلاور که قفس با گل خون مي آراست<br /><br />لب آتشزنه آمد، سخن اش آذر شد<br /><br /><br /><br />آتش سينه ی سوزان نوآراستگان<br /><br />تاول تجربه آورد، تب باور شد<br /><br /><br /><br />وه که آن دلبر دلباخته، آن فتنه ی سرخ<br /><br />رهروان را ره شبگير زد و رهبر شد<br /><br /><br /><br />شاخه ی عشق که در باغ زمستان مي سوخت<br /><br />آتش قهقهه در گل زد و بارآور شد<br /><br /><br /><br />عاقبت آتش هنگامه به ميدان افکند<br /><br />آنهمه خرمن خونشعله که خاکستر شد<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-402986621622976452?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-66294864011547635652009-06-22T03:01:00.000-07:002009-06-22T03:05:01.288-07:00<div style="text-align: right; font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;">سعید سلطان پور<br /><br />زیر شب<br /><br /><br /><br />باصدایی پر از خارو زخم<br /><br />با صدایی پر از جراحت های تجربه<br /><br /> نعره می کشم،<br /><br />آیا دریای خارو خون را می بینی؟<br /><br /><br />با حنجره ای خونین<br /><br /> نعره کشیدم<br /><br />آیا صدای زخم را شنیدی؟<br /><br /><br /><br />مشت هایم را بر شب کوفتم<br /><br />شب،<br /><br /> سرسخت،<br /><br /> ایستاد!<br /><br /><br /><br />زیر شب<br /><br />چون ستوری زخمی<br /><br />سم بر زمین کوفتم<br /><br /> و گریستم!<br /><br /><br /><br /><br /><br />ستاره<br /><br /> ویران بود<br /><br />هیچکس ضجه های خون را نشتید.<br /><br />با حنجره ای خونین<br /><br /> نعره کشیدم<br /><br />هیچکس باران خون را ندید!<br /><br /><br /><br />زیر شب<br /><br />و زیر ابر<br /><br />ای عظیم ترین فریاد<br /><br />بگذار تو را چنان برکشم<br /><br />که به قلب ستارگان<br /><br /> پرتاب شوم!<br /><br /><br /><br />با صدایی پر از خارو خشم<br /><br />در انقلاب خون<br /><br />بدیدارم بیا!<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-6629486401154763565?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-90368323215190328402009-06-21T09:25:00.000-07:002009-06-21T09:27:40.977-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/Sj5fV60cseI/AAAAAAAAA0A/HCblgB76j9g/s1600-h/Lalehsorkh.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/Sj5fV60cseI/AAAAAAAAA0A/HCblgB76j9g/s320/Lalehsorkh.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349818237533860322" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><br /><span style="font-weight: bold;">عارف قزوینی - </span> <span style="font-weight: bold;">از خون جوانان وطن لاله دمیده</span><br /><br />از میان تمام تصنیف های عارف شاید تصنیف " از خون جوانان وطن لاله دمیده " مشهورترین باشد . این تصنیف تاریخی، هفتمین تصنیف از مجموعه تصنیف های عارف است. او در مقدمه آن نوشته است :<br />این تصنیف در دوره دوم مجلس شورای ایران در تهران ساخته شده است. بواسطه عشقی كه حیدرخان عمواوغلی بدان داشت، میل دارم این تضنیف به یادگار آن مرحوم طبع گردد. این تصنیف در آغاز انقلاب مشروطه ایران بیاد اولین قربانیان آزادی سروده شده است :<br /><br /><span style="font-weight: bold;">از خون جوانان وطن لاله دميده</span><br /><span style="font-weight: bold;"> از ماتم سرو قدشان سرو خميده</span><br /><span style="font-weight: bold;"> در سايه گل، بلبل ازين غصه خزيده</span><br /><span style="font-weight: bold;"> گل نيز چو من در غمشان جامه دريده</span><br /><span style="font-weight: bold;"> چه كج رفتارى اى چرخ! چه بدكردارى اى چرخ!</span><br /><span style="font-weight: bold;"> سر كين دارى اى چرخ!</span><br /><span style="font-weight: bold;"> نه دين دارى نه آيين دارى (نه آيين دارى) اى چرخ!</span><br /><span style="font-weight: bold;"> از اشك همه روى زمين زير و زبر كن</span><br /><span style="font-weight: bold;"> مشتى گرت از خاك وطن هست به سر كن</span><br /><span style="font-weight: bold;"> غيرت كن و انديشه ايام بتر كن</span><br /><span style="font-weight: bold;"> اندر جلو تير عدو سينه سپر كن</span><br /><span style="font-weight: bold;"> چه كج رفتارى اى چرخ! چه بد كردارى اى چرخ!</span><br /><span style="font-weight: bold;"> سر كين دارى اى چرخ!</span><br /><span style="font-weight: bold;"> نه دين دارى نه آيين دارى (نه آيين دارى) اى چرخ!</span><br /><span style="font-weight: bold;"> از دست عدو ناله من از سردرد است</span><br /><span style="font-weight: bold;"> انديشه هر آن كس كند از مرگ نه مرد است</span><br /><span style="font-weight: bold;"> جانبازى عشاق نه چون بازى نرد است</span><br /><span style="font-weight: bold;"> مردى اگرت هست كنون وقت نبرد است</span><br /><span style="font-weight: bold;"> چه كج رفتارى اى چرخ! چه بدكردارى اى چرخ!</span><br /><span style="font-weight: bold;"> سر كين دارى اى چرخ!</span><br /><span style="font-weight: bold;"> نه دين دارى نه آيين دارى (نه آيين دارى) اى چرخ</span>!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-9036832321519032840?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-77044957703960806472009-06-21T08:20:00.000-07:002009-06-21T08:26:54.165-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/Sj5RI1KwJ1I/AAAAAAAAAzo/XnwQqM1ABwM/s1600-h/faroki.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 208px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/Sj5RI1KwJ1I/AAAAAAAAAzo/XnwQqM1ABwM/s320/faroki.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349802619515709266" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right; font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;"><br />از حصير شيخ آيد دم به دم بوي ريا<br /><br />چاره‌يي براين ريا و بوريا بايد نمود<br /><br /><span style="font-weight: normal;">محمد فرخي يزدي شاعري است كه قلمش را براي ترويج و دفاع از آزادي و انقلاب به‌كار گرفت. شعر فرخي، فراخواني براي آزاد زيستن و مبارزه براي تحقق آزادي است. شعر او از سويي وصف حال رنجديدگان و محرومين جامعه و بازتاب خشم وخروش آنها عليه بي‌عدالتي و استثمار است؛ از سوي ديگر افشاگر ستم و سركوبي حاكمان و مرتجعان ضدمردمي.</span><br /><br />تپيدنهاي دلها ناله شد، آهسته آهسته<br /><br />رساتر گر شود اين ناله‌ها، فرياد مي‌گردد<br /><br />ز اشك و آه مردم بوي خون آيد، كه آهن را<br /><br />دهي گر آب و آتش، دشنه فولاد مي‌گردد<br /><br />دلم از اين خرابيها بُـوَد خوش، زانكه مي‌دانم<br /><br />خرابي چون كه از حد بگذرد، آباد مي‌گردد<br /><br />ز بيداد فزون آهنگري گمنام و زحمتكش<br /><br />علمدار و عَـلَم، چون كاوة حداد مي‌گردد<br /><br />به ويرانيِ اين اوضاع، هستم مطمئن، زانرو<br /><br />كه بنيان جفا و جور، بي بنياد مي‌گردد<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-7704495770396080647?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-17727920614928662282009-06-14T16:18:00.000-07:002009-06-14T16:42:23.995-07:00<div style="text-align: right; font-weight: bold;">علیرضا عسگری<br /><br /> <span style="font-size:130%;"> تجاوز</span><br /><br />دوباره کِشت می شویم<br /><br />به ضرب و زور<br /><br />و جمهوری<br /><br />تثبیت می شود<br /><br />" ماشا الله، حزب الله" <br /><br />و امشب<br /><br />تا صبح<br /><br />هزارپرچم آزادی<br /><br />برفرازدست موتورسواران<br /><br />خواهد چرخید<br /><br />هزارباتوم معتقد<br /><br />و گارد ویژه خیانت نخواهد کرد <br /><br />باتوم ها<br /><br />فرو می روند<br /><br />و ما کِشت می شویم<br /><br />به ضرب و زور<br /><br />آبستن می شویم<br /><br />و درد می کنیم<br /><br />" ماشا الله، حزب الله"<br /><br />و جمهوری تثبیت<br /><br />" نزن آقا<br /><br />من خودم<br /><br />دستم ایناها<br /><br />توصد تا عکس<br /><br />دست من<br /><br />طناب دار<br /><br />نزن، نزن"<br /><br />و می زند.<br /><br />عبورمی کند ازبهت خیابان<br /><br />یک ماشین ِ ترس:<br /><br />" فرماندهی یگان ویژه"<br /><br />و خاک دردهان مردم<br /><br />سکوت.<br /><br />فرورفته است<br /><br />باتوم<br /><br />و درد می کنیم<br /><br />زاده شوید<br /><br />باتوم ها<br /><br />فرزندان تجاوز<br /><br />و بکوبید<br /><br />زاده شوید یک روز<br /><br />آری<br /><br />درد می کنیم<br /><br />فرو رفته است<br /><br />باتوم<br /><br />و جمهوری<br /><br />تثبیت می شود.<br /><br /><br /> علیرضا عسگری<br /><br /> 25 خرداد 88<br /><br /> سه روز پس از" انتخابات ریاست جمهوری" ایران<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-1772792061492866228?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-27799212476204667112009-05-13T16:32:00.000-07:002009-05-13T16:36:49.836-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/SgtZBxBphlI/AAAAAAAAAzg/j1gGcSz4ctg/s1600-h/01.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/SgtZBxBphlI/AAAAAAAAAzg/j1gGcSz4ctg/s320/01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335456070425478738" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right; font-family: verdana; font-weight: bold;">زمستان”<br /><br />سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت<br />سرها در گريبان است<br />كسي سر بر نيارد كرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را<br /><br />نگه جز پيش پا را ديد , نتواند ,<br />كه ره تاريك و لغزان است .<br />و گر دست محبت سوي كس يازي ,<br />به اكراه آورد دست از بغل بيرون ؛<br />كه سرما سخت سوزان است<br /><br />نفس كز گرمگاه سينه مي آيد برون, ابري شود تاريك<br />چو ديوار ايستد در پيش چشمانت<br />نفس كاينست, پس ديگر چه داري چشم<br />ز چشم دوستان دور يا نزديك؟<br /><br />مسيحاي جوانمرد من! اي ترساي پير ِ پيرهن چركين!<br />هوا بس ناجوانمردانه سردست … آي<br />دمت گرم و سرت خوش باد! سلامم را تو پاسخ گوي, در بگشاي<br /><br />منم من, ميهمان هر شبت, لولي وش ِ مغموم<br />منم من, سنگِ تيپا خورده رنجور<br />منم دشنام پست آفرينش, نغمه ناجور<br />نه از رومم, نه از زنگم, همان بيرنگِ بيرنگم<br />بيا بگشاي در, بگشاي, دلتنگم<br />حريفا! ميزبانا! ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي لرزد<br />تگرگي نيست, مرگي نيست<br />صدايي گر شنيدي, صحبت سرما و دندان است<br /><br />من امشب آمدستم وام بگزارم<br />حسابت را كنار جام بگذارم<br />چه مي گويي كه بيگه شد, سحر شد, بامداد آمد؟<br />فريبت مي دهد, بر آسمان اين سرخي ِ بعد از سحرگه نيست<br />حريفا! گوش سرما برده است اين, يادگار سيليِ سردِ زمستان است<br />و قنديل سپهر تنگ ميدان، مرده يا زنده,<br />به تابوت ستبرِ ظلمت نُه تويِ مرگ اندود, پنهان است<br /><br />حریفا! رو چراغ باده را بفروز<br /><br />شب با روز یکسان است<br /><br />سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت<br />هوا دلگير, درها بسته, سرها در گريبان, دستها پنهان,<br />نفسها ابر, دلها خسته و غمگين,<br />درختان اسكلتهايِ بلور آجين,<br />زمين دلمرده, سقفِ آسمان كوتاه,<br />غبار آلوده مهر و ماه,<br />زمستان است<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-2779921247620466711?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-77825281296204700902009-04-21T17:13:00.000-07:002009-04-21T17:24:57.075-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/Se5hnm3SFwI/AAAAAAAAAzY/P6nMflKOdz8/s1600-h/ra-shamlou.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/Se5hnm3SFwI/AAAAAAAAAzY/P6nMflKOdz8/s320/ra-shamlou.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327302742301087490" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;">پريا</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;"> به فاطي‌ي ابطحي‌ي کوچک</span><br /><span style="font-weight: bold;">و رقص معصومانه‌ي عروسک‌هاي شعرش</span><br /><br /><br />يکي بود يکي نبود<br />زير گنبد کبود<br />لُخت و عور تنگ غروب سه تا پري نشسّه بود<br /><br />زار و زار گريه مي‌کردن پريا<br />مث ابراي باهار گريه مي‌کردن پريا.<br /><br />گيس شون قد کمون رنگ شبق<br />از کمون بُلَن تَرَک<br />از شبق مشکي تَرَک.<br />روبه‌روشون تو افق شهر غلاماي اسير<br />پُشتِ شون سرد و سيا قلعه‌ي افسانه‌ي پير.<br /><br />از افق جيرينگ‌جيرينگ صداي زنجير مي‌اومد<br />از عقب از توي بُرج ناله‌ي شب‌گير مي‌اومد...<br />«ــ پريا! گشنه‌تونه؟<br />پريا! تشنه‌تونه؟<br />پريا! خَسّه شدين؟<br />مرغ پر بَسّه شدين؟<br />چيه اين‌هاي‌هاي تون<br />گريه‌تون واي‌واي تون؟»<br /><br />پريا هيچ‌چي نگفتن، زار و زار گريه مي‌کردن پريا<br />مث ابراي باهار گريه مي‌کردن پريا...<br /><br />□<br /><br />«ــ پرياي نازنين<br /><br />چه‌تونه زار مي‌زنين؟<br />توي اين صحراي دور<br />توي اين تنگ غروب<br />نمي‌گين برف مياد؟<br />نمي‌گين بارون مياد؟<br />نمي‌گين گُرگِه مياد مي‌خورد ِتون؟<br />نمي‌گين ديبه مياد يه لقمه خام مي‌کند ِتون؟<br />نمي‌ترسين پريا؟<br />نمياين به شهر ما؟<br /><br />شهر ما صداش مياد، صداي زنجيراش مياد ــ<br />پريا!<br />قد رشيدم ببينين<br />اسب سفيدم ببينين<br />اسب سفيد نقره‌نَل<br />يال و دُم‌ا ش رنگ عسل،<br />مرکب صرصرتک من!<br />آهوي آهن‌رگ من!<br />گردن و ساق‌ا ش ببينين!<br />باد دماغ‌ا ش ببينين!<br /><br />امشب تو شهر چراغونه<br />خونه‌ي ديبا داغونه<br />مردم ده مهمون مان<br />با دامب و دومب به شهر ميان<br />داريه و دمبک مي‌زنن<br />مي‌رقصن و مي‌رقصونن<br />غنچه‌ي خندون مي‌ريزن<br />نُقل بيابون مي‌ريزن<br />هاي مي‌کشن <br /> هوي مي‌کشن: <br /> «ــ شهر جاي ما شد!<br /><br />عيد مردماس، ديب گله داره<br />دنيا مال ماس، ديب گله داره<br />سفيدي پادشاس، ديب گله داره<br />سياهي رو سياس، ديب گله داره»...<br />پريا!<br />ديگه توک روز شيکسّه<br />دَراي قلعه بسّه<br />اگه تا زوده بُلَن شين<br />سوار اسب من شين <br /> مي‌رسيم به شهر مردم، ببينين: صداش مياد<br /><br />جينگ و جينگ ريختن زنجير برده‌هاش مياد.<br /><br />آره! زنجيراي گرون، حلقه به حلقه، لابه‌لا<br />مي‌ريزن ز دست و پا.<br />پوسيده‌ن، پاره مي‌شن،<br />ديبا بي‌چاره مي‌شن:<br />سر به جنگل بذارن، جنگلو خارزار مي‌بينن<br />سر به صحرا بذارن، کويرو نمک‌زار مي‌بينن<br /><br />عوضش تو شهر ما... ]آخ! نمي‌دونين پريا![<br />دَر برجا وا مي‌شن; برده‌دارا رسوا مي‌شن<br />غلوما آزاد مي‌شن، ويرونه‌ها آباد مي‌شن<br />هر کي که غُصه داره<br />غم شو زمين مي‌ذاره.<br />قالي مي‌شن حصيرا<br />آزاد مي‌شن اسيرا<br />اسيرا کينه دارن<br />داس شونو ورمي‌دارن<br />سيل مي‌شن: شُرشُرشُر!<br />آتيش مي‌شن: گُرگُرگُر!<br />تو قلب شب که بدگِله<br />آتيش‌بازي چه خوش‌گِله!<br /><br />آتيش! آتيش! ــ چه خوبه!<br />حالام تنگ غروبه<br />چيزي به شب نمونده<br />به سوز تب نمونده<br />به جستن و واجَستن<br />تو حوض نقره جَستن...<br /><br />الان غلاما وايسادن که مشعلارو وردارن<br />بزنن به جون شب، ظلمتو داغونش کنن<br />عمو زنجيربافو پالون بزنن وارد ِ ميدونش کنن<br />به جائي که شنگولش کنن<br />سکه‌ي يه‌پولش کنن.<br />دست همو بچسبن<br />دور يارو برقصن<br />«حمومک مورچه داره، بشين و پاشو» دربيارن<br />«قفل و صندوقچه داره، بشين و پاشو» دربيارن<br /><br />پريا! بسّه ديگه هاي‌هاي ِتون<br />گريه‌تون، واي‌واي ِتون!»...<br /><br />پريا هيچ‌چي نگفتن، زار و زار گريه مي‌کردن پريا<br />مث ابراي باهار گريه مي‌کردن پريا...<br /><br />□<br /><br />«ــ پرياي خط‌خطي<br /><br />لُخت و عريون، پاپتي!<br />شباي چله‌کوچيک<br />که تو کرسي، چيک و چيک<br />تخمه مي‌شکستيم و بارون مي‌اومد صداش تو نودون مي‌اومد<br />بي‌بي‌جون قصه مي‌گُف حرفاي سربسّه مي‌گُف<br />قصه‌ي سبزپري زردپري،<br />قصه‌ي سنگ صبور، بُز روي بون،<br />قصه‌ي دختر شاه پريون، ــ<br />شمائين اون پريا!<br />اومدين دنياي ما<br />حالا هي حرص مي‌خورين، جوش مي‌خورين، غُصه‌ي خاموش<br />مي‌خورين که دنيامون خال‌خالي‌يه ، غُصه و رنج خالي‌يه؟<br /><br />دنياي ما قصه نبود<br />پيغوم سر بَسّه نبود.<br />دنياي ما عيونه<br />هر کي مي‌خواد بدونه:<br />دنياي ما خار داره<br />بيابوناش مار داره<br />هر کي باهاش کار داره<br />دلش خبردار داره!<br /><br />دنياي ما بزرگه<br />پُراز شغال و گرگه!<br /><br />دنياي ما ــ هِي، هِي، هِي!<br />عقب آتيش ــ لِي، لِي، لِي!<br />آتيش مي‌خواي بالاترک<br />تا کف پات تَرَک‌تَرَک...<br /><br />دنياي ما همينه<br />بخواهي نخواهي اينه!<br /><br />خُب، پرياي قصه!<br />مرغاي پر شيکسّه!<br />آب تون نبود، دون تون نبود، چائي و قليون تون نبود،<br />کي بِتون گفت که بياين دنياي ما، دنياي واويلاي ما<br />قلعه‌ي قصه‌تونو ول بکنين، کار تونو مشکل بکنين؟»<br /><br />پريا هيچ‌چي نگفتن، زار و زار گريه مي‌کردن پريا<br />مث ابراي باهار گريه مي‌کردن پريا.<br /><br />□<br /><br />دس زدم به شونه‌شون<br />که کنم روونه‌شون ــ<br />پريا جيغ زدن، ويغ زدن، جادو بودن دود شدن، بالا رفتن تار شدن<br />پائين اومدن پود شدن، پير شدن گريه شدن، جوون شدن خنده<br />شدن، خان شدن بنده شدن، خروس ِ سرکنده شدن، ميوه شدن<br />هسته شدن، انار سربسته شدن، اميد شدن ياءس شدن، ستاره‌ي<br />نحس شدن...<br /><br />وقتي ديدن ستاره<br />به من اثر نداره:<br />مي‌بينم و حاشا مي‌کنم، بازي‌رو تماشا مي‌کنم<br />هاج و واج و منگ نمي‌شم، از جادو سنگ نمي‌شم ــ<br />يکي‌ش تُنگ شراب شد<br />يکي‌ش درياي آب شد<br />يکي‌ش کوه شد و زُق زد<br />تو آسمون تُتُق زد...<br /><br />شرابه رو سر کشيدم<br />پاشنه رو ورکشيدم<br />زدم به دريا تر شدم، از اون‌ور ش به‌در شدم<br />دويدم و دويدم<br />بالاي کوه رسيدم<br />اون ور کوه ساز مي‌زدن، هم‌پاي آواز مي‌زدن:<br /><br />«ــ دلنگ دلنگ! شاد شديم<br />از ستم آزاد شديم<br />خورشيد خانوم آفتاب کرد<br />کُلّي برنج تو آب کرد:<br /><br />خورشيد خانوم! بفرمائين!<br />از اون بالا بياين پائين!<br /><br />ما ظلمو نفله کرديم<br />آزادي رو قبله کرديم.<br /><br />از وقتي خَلق پاشد<br />زنده‌گي مال ما شد.<br /><br />از شادي سير نمي‌شيم<br />ديگه اسير نمي‌شيم<br /><br />هاجَستيم و واجَستيم<br />تو حوض نقره جَستيم<br />سيب طلا رو چيديم<br />به خونه‌مون رسيديم...»<br /><br />□<br /><br />بالا رفتيم دوغ بود<br />قصه‌ي بي‌بي‌م دروغ بود،<br />پائين اومديم ماست بود<br />قصه‌ي ما راست بود:<br /><br />قصه‌ي ما به سر رسيد<br />غلاغه به خونه‌ش نرسيد،<br />هاچين و واچين<br />زنجيرو ورچين!<br />۱۳۳۲<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-7782528129620470090?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-27592768509195351872009-03-29T20:00:00.000-07:002009-03-29T20:10:13.098-07:00<a style="font-weight: bold;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/SdA3KlClqMI/AAAAAAAAAzI/JDmJ1sfUIsk/s1600-h/siavash1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 254px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/SdA3KlClqMI/AAAAAAAAAzI/JDmJ1sfUIsk/s320/siavash1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318811814805743810" border="0" /></a> <div style="text-align: right; font-weight: bold;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">آرش كمانگير</span><br /><br />برف مي بارد<br />برف مي بارد به روي خار و خاراسنگ<br />كوهها خاموش<br />دره ها دلتنگ<br />راه ها چشم انتظار كارواني با صداي زنگ<br />بر نمي شد گر ز بام كلبه ها دودي<br />يا كه سوسوي چراغي گر پيامي مان نمي آورد<br />رد پا ها گر نمي افتاد روي جاده هاي لغزان<br />ما چه مي كرديم در كولاك دل آشفته دمسرد ؟<br />آنك آنك كلبه اي روشن<br />روي تپه روبروي من<br />در گشودندم<br />مهرباني ها نمودندم<br />زود دانستم كه دور از داستان خشم برف و سوز<br />در كنار شعله آتش<br />قصه مي گويد براي بچه هاي خود عمو نوروز<br />گفته بودم زندگي زيباست<br />گفته و ناگفته اي بس نكته ها كاينجاست<br />آسمان باز<br />آفتاب زر<br />باغهاي گل<br />دشت هاي بي در و پيكر<br />سر برون آوردن گل از درون برف<br />تاب نرم رقص ماهي در بلور آب<br />بوي خاك عطر باران خورده در كهسار<br />خواب گندمزارها در چشمه مهتاب<br />آمدن ، رفتن ، دويدن<br />عشق ورزيدن<br />غم انسان نشستن<br />پا به پاي شادماني هاي مردم پاي كوبيدن<br />كار كردن ، كار كردن<br />آرميدن<br />چشم انداز بيابانهاي خشك و تشنه را ديدن<br />جرعه هايي از سبوي تازه آب پاك نوشيدن<br />گوسفندان را سحرگاهان به سوي كوه راندن<br />همنفس با بلبلان كوهي آواز خواندن<br />در تله افتاده آهوبچگان را شير دادن<br />نيمروز خستگي را در پناه دره ماندن<br />گاه گاهي<br />زير سقف اين سفالين بامهاي مه گرفته<br />قصه هاي در هم غم را ز نم نم هاي باران شنيدن<br />بي تكان ، گهواره رنگين كمان را<br />در كنار باد ديدن<br />يا شب برفي<br />پيش آتش ها نشستن<br />دل به روياهاي دامنگير و گرم شعله بستن<br />آري آري زندگي زيباست<br />زندگي آتشگهي ديرينه پا برجاست<br />گر بيفروزيش رقص شعله اش در هر كران پيداست<br />ورنه خاموش است و خاموشي گناه ماست<br />پير مرد آرام و با لبخند<br />كنده اي در كوره افسرده جان افكند<br />چشم هايش در سياهي هاي كومه جست و جو مي كرد<br />زير لب آهسته با خود گفتگو مي كرد<br />زندگي را شعله بايد فروزنده<br />شعله ها را هيمه سوزنده<br />جنگلي هستي ، تو! اي انسان<br />جنگلي روييده آزاده<br />بي دريغ افكنده روي كوهها ، دامن<br />آشيان ها بر سر انگشتان تو جاويد<br />چشمه ها در سايبان هاي تو جوشنده<br />آفتاب و باد و باران بر سرت افشان<br />جان تو خدمتگر آتش<br />سر بلند و سبز باش اي جنگل انسان<br />زندگاني شعله مي خواهد صدا سر داد عمو نوروز<br />شعله ها را هيمه بايد روشني افروز<br />كودكانم داستان ما ز آرش بود<br />او به جان خدمتگزار باغ آتش بود<br />روزگاري بود<br />روزگار تلخ و تاري بود<br />بخت ما چون روي بدخواهان ما تيره<br />دشمنان بر جان ما چيره<br />شهر سيلي خورده هذيان داشت<br />بر زبان بس داستانهاي پريشان داشت<br />زندگي سرد و سيه چون سنگ<br />روز بدنامي<br />روزگار ننگ<br />غيرت اندر بندهاي بندگي پيچان<br />عشق در بيماري دلمردگي بيجان<br />فصل ها فصل زمستان شد<br />صحنه گلگشت ها گم شد ، نشستن در شبستان شد<br />در شبستان هاي خاموشي<br />مي تراويد از گل انديشه ها عطر فراموشي<br />ترس بود و بالهاي مرگ<br />كس نمي جنبيد چون بر شاخه برگ از برگ<br />سنگر آزادگان خاموش<br />خيمه گاه دشمنان پر جوش<br />مرزهاي ملك<br />همچو سر حدات دامنگستر انديشه بي سامان<br />برجهاي شهر<br />همچو باروهاي دل ، بشكسته و ويران<br />دشمنان بگذشته از سر حد و از بارو<br />هيچ سينه كينه اي در بر نمي اندوخت<br />هيچ دل مهري نمي ورزيد<br />هيچ كس دستي به سوي كس نمي آورد<br />هيچ كس در روي ديگر كس نمي خنديد<br />باغهاي آرزو بي برگ<br />آسمان اشك ها پر بار<br />گرمرو آزادگان دربند<br />روسپي نامردان در كار<br />انجمن ها كرد دشمن<br />رايزن ها گرد هم آورد دشمن<br />تا به تدبيري كه در ناپاك دل دارند<br />هم به دست ما شكست ما بر انديشند<br />نازك انديشانشان بي شرم<br />كه مباداشان دگر روزبهي در چشم<br />يافتند آخر فسوني را كه مي جستند<br />چشم ها با وحشتي در چشمخانه هر طرف را جست و جو مي كرد<br />وين خبر را هر دهاني زير گوشي بازگو مي كرد<br />آخرين فرمان آخرين تحقير<br />مرز را پرواز تيري مي دهد سامان<br />گر به نزديكي فرود آيد<br />خانه هامان تنگ<br />آرزومان كور<br />ور بپرد دور<br />تا كجا ؟ تا چند ؟<br />آه كو بازوي پولادين و كو سر پنجه ايمان ؟<br />هر دهاني اين خبر را بازگو مي كرد<br />چشم ها بي گفت و گويي هر طرف را جست و جو مي كرد<br />پير مرد اندوهگين دستي به ديگر دست مي ساييد<br />از ميان دره هاي دور گرگي خسته مي ناليد<br />برف روي برف مي باريد<br />باد بالش را به پشت شيشه مي ماليد<br />صبح مي آمد پير مرد آرام كرد آغاز<br />پيش روي لشكر دوست ، سپاه دشمن دشت نه دريايي از سرباز<br />آسمان الماس اخترهاي خود را داده بود از دست<br />بي نفس مي شد سياهي دردهان صبح<br />باد پر مي ريخت روي دشت باز دامن البرز<br />لشكر ايرانيان در اضطرابي سخت درد آور<br />دو دو و سه سه به پچ پچ گرد يكديگر<br />كودكان بر بام<br />دختران بنشسته بر روزن<br />مادران غمگين كنار در<br />كم كمك در اوج آمد پچ پچ خفته<br />خلق چون بحري بر آشفته<br />به جوش آمد<br />خروشان شد<br />به موج افتاد<br />برش بگرفت ومردي چون صدف<br />از سينه بيرون داد<br />منم آرش<br />چنين آغاز كرد آن مرد با دشمن<br />منم آرش ، سپاهي مردي آزاده<br />به تنها تير تركش ، آزمون تلختان را<br />اينك آماده<br />مجوييدم نسب<br />فرزند رنج و كار<br />گريزان چون شهاب از شب<br />چو صبح آماده ديدار<br />مبارك باد آن جامه كه اندر رزم پوشندش<br />گوارا باد آن باده كه اندر فتح نوشندش<br />شما را باده و جامه<br />گوارا و مبارك باد<br />دلم را در ميان دست مي گيرم<br />و مي افشارمش در چنگ<br />دل اين جام پر از كين پر از خون را<br />دل اين بي تاب خشم آهنگ<br />كه تا نوشم به نام فتحتان در بزم<br />كه تا كوبم به جام قلبتان در رزم<br />كه جام كينه از سنگ است<br />به بزم ما و رزم ما سبو و سنگ را جنگ است<br />در اين پيكار<br />در اين كار<br />دل خلقي است در مشتم<br />اميد مردمي خاموش هم پشتم<br />كمان كهكشان در دست<br />كمانداري كمانگيرم<br />شهاب تيزرو تيرم<br />ستيغ سر بلند كوه ماوايم<br />به چشم آفتاب تازه رس جايم<br />مرا تير است آتش پر<br />مرا باد است فرمانبر<br />و ليكن چاره را امروز زور و پهلواني نيست<br />رهايي با تن پولاد و نيروي جواني نيست<br />در اين ميدان<br />بر اين پيكان هستي سوز سامان ساز<br />پري از جان ببايد تا فرو ننشيند از پرواز<br />پس آنگه سر به سوي آٍسمان بر كرد<br />به آهنگي دگر گفتار ديگر كرد<br />درود اي واپسين صبح اي سحر بدرود<br />كه با آرش ترا اين آخرين ديدار خواهد بود<br />به صبح راستين سوگند<br />به پنهان آفتاب مهربان پاك بين سوگند<br />كه آرش جان خود در تير خواهد كرد<br />پس آنگه بي درنگي خواهدش افكند<br />زمين مي داند اين را آسمان ها نيز<br />كه تن بي عيب و جان پاك است<br />نه نيرنگي به كار من نه افسوني<br />نه ترسي در سرم نه در دلم باك است<br />درنگ آورد و يك دم شد به لب خاموش<br />نفس در سينه هاي بي تاب مي زد جوش<br />ز پيشم مرگ<br />نقابي سهمگين بر چهره مي آيد<br />به هر گام هراس افكن<br />مرا با ديده خونبار مي پايد<br />به بال كركسان گرد سرم پرواز مي گيرد<br />به راهم مي نشيند ، راه مي بندد<br />به رويم سرد مي خندد<br />به كوه و دره مي ريزد طنين زهرخندش را<br />و بازش باز ميگيرد<br />دلم از مرگ بيزار است<br />كه مرگ اهرمن خو ، آدمي خوار است<br />ولي آن دم كه ز اندوهان روان زندگي تار است<br />ولي آن دم كه نيكي و بدي را گاه پيكاراست<br />فرو رفتن به كام مرگ شيرين است<br />همان بايسته آزادگي اين است<br />هزاران چشم گويا و لب خاموش<br />مرا پيك اميد خويش مي داند<br />هزاران دست لرزان و دل پر جوش<br />گهي مي گيردم گه پيش مي راند<br />پيش مي آيم<br />دل و جان را به زيور هاي انساني مي آرايم<br />به نيرويي كه دارد زندگي در چشم و در لبخند<br />نقاب از چهره ترس آفرين مرگ خواهم كند<br />نيايش را دو زانو بر زمين بنهاد<br />به سوي قله ها دستان ز هم بگشاد<br />برآ اي آفتاب اي توشه اميد<br />برآ اي خوشه خورشيد<br />تو جوشان چشمه اي من تشنه اي بي تاب<br />برآ سر ريز كن تا جان شود سيراب<br />چو پا در كام مرگي تند خو دارم<br />چو در دل جنگ با اهريمني پرخاشجو دارم<br />به موج روشنايي شست و شو خواهم<br />ز گلبرگ تو اي زرينه گل من رنگ و بو خواهم<br />شما اي قله هاي سركش خاموش<br />كه پيشاني به تندرهاي سهم انگيز مي ساييد<br />كه بر ايوان شب داريد چشم انداز رويايي<br />كه سيمين پايه هاي روز زرين را به روي شانه مي كوبيد<br />كه ابر ‌آتشين را در پناه خويش مي گيريد<br />غرور و سربلندي هم شما را باد<br />اميدم را برافرازيد<br />چو پرچم ها كه از باد سحرگاهان به سر داريد<br />غرورم را نگه داريد<br />به سان آن پلنگاني كه در كوه و كمر داريد<br />زمين خاموش بود و آسمان خاموش<br />تو گويي اين جهان را بود با گفتار آرش گوش<br />به يال كوه ها لغزيد كم كم پنجه خورشيد<br />هزاران نيزه زرين به چشم آسمان پاشيد<br />نظر افكند آرش سوي شهر آرام<br />كودكان بر بام<br />دختران بنشسته بر روزن<br />مادران غمگين كنار در<br />مردها در راه<br />سرود بي كلامي با غمي جانكاه<br />ز چشمان برهمي شد با نسيم صبحدم همراه<br />كدامين نغمه مي ريزد<br />كدام آهنگ آيا مي تواند ساخت<br />طنين گام هاي استواري را كه سوي نيستي مردانه مي رفتند ؟<br />طنين گامهايي را كه آگاهانه مي رفتند ؟<br />دشمنانش در سكوتي ريشخند آميز<br />راه وا كردند<br />كودكان از بامها او را صدا كردند<br />مادران او را دعا كردند<br />پير مردان چشم گرداندند<br />دختران بفشرده گردن بندها در مشت<br />همره او قدرت عشق و وفا كردند<br />آرش اما همچنان خاموش<br />از شكاف دامن البرز بالا رفت<br />وز پي او<br />پرده هاي اشك پي در پي فرود آمد<br />بست يك دم چشم هايش را عمو نوروز<br />خنده بر لب غرقه در رويا<br />كودكان با ديدگان خسته وپي جو<br />در شگفت از پهلواني ها<br />شعله هاي كوره در پرواز<br />باد غوغا<br />شامگاهان<br />راه جوياني كه مي جستند آرش را به روي قله ها پي گير<br />باز گرديدند<br />بي نشان از پيكر آرش<br />با كمان و تركشي بي تير<br />آري آري جان خود در تير كرد آرش<br />كار صد ها صد هزاران تيغه شمشير كرد آرش<br />تير آرش را سواراني كه مي راندند بر جيحون<br />به ديگر نيمروزي از پي آن روز<br />نشسته بر تناور ساق گردويي فرو ديدند<br />و آنجا را از آن پس<br />مرز ايرانشهر و توران بازناميدند<br />آفتاب<br />درگريز بي شتاب خويش<br />سالها بر بام دنيا پاكشان سر زد<br />ماهتاب<br />بي نصيب از شبروي هايش همه خاموش<br />در دل هر كوي و هر برزن<br />سر به هر ايوان و هر در زد<br />آفتاب و ماه را در گشت<br />سالها بگذشت<br />سالها و باز<br />در تمام پهنه البرز<br />وين سراسر قله مغموم و خاموشي كه مي بينيد<br />وندرون دره هاي برف آلودي كه مي دانيد<br />رهگذرهايي كه شب در راه مي مانند<br />نام آرش را پياپي در دل كهسار مي خوانند<br />و نياز خويش مي خواهند<br />با دهان سنگهاي كوه ، آرش مي دهد پاسخ<br />مي كندشان از فراز و از نشيب جادهها آگاه<br />مي دهد اميد<br />مي نمايد راه<br />در برون كلبه برف مي بارد<br />برف مي بارد به روي خار و خارا سنگ<br />كوه ها خاموش<br />دره ها دلتنگ<br />راهها چشم انتظاري كارواني با صداي زنگ<br />كودكان ديري است در خوابند<br />در خوابست عمو نوروز<br />مي گذارم كنده اي هيزم در آتشدان<br />شعله بالا مي رود پر سوز<br /><br /><div style="text-align: right;"><br /></div></div><a style="font-weight: bold;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/SdA2mc2sWLI/AAAAAAAAAy4/mfpINegZwe8/s1600-h/siavash1.jpg"><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-2759276850919535187?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-20056811410610443792009-03-27T21:52:00.000-07:002009-03-29T19:59:21.427-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/SdA1eVwxi6I/AAAAAAAAAyw/s509bIUb_Rs/s1600-h/redleaf07-771275.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 227px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/SdA1eVwxi6I/AAAAAAAAAyw/s509bIUb_Rs/s320/redleaf07-771275.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318809955278621602" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right; font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><br />نخست انسان بود و استواری امن زمین زیر پایش<br />وچون از هیبت رعد و سیل و زلزله بر خود لرزید،<br />اعتماد از زمین بر گرفت و نگاهی عاجزانه به بالا انداخت.<br /><br />ناتوان از درک بیکرانگی،<br />آن آبی بی انتها را سقفی پنداشت و پناهگاهی.<br />چشم ها را بست زانو ها را بر زمین نهاد و دست های نیاز را به سوی آسمان بر افراشت؛<br />درونش آرام گرفت.<br /><br />اما هنوز رعد بود، سیل بود و زلزله بود.<br /><br />و از آن پس جنگ ها آمدند<br />به شکل های صلیبی و هلالی و ستاره ای،<br />اعدام ها آمدند به گناه الحاد و کفر و زندقه،<br />زندان ها و شکنجه گاه ها آمدند با ادعای تواب سازی و هدایت به راه راست،<br />و انسان،<br />حرمت انسان را شکست.<br /><br />باری هنوز با چشم های بسته،<br />زانو بر زمین دارد و با دستهای رو به بالا بر افراشته<br />آرامش را از آسمان گدائی می کند...<br /><br /><br /><br /><a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_21.html">نوروز-احمد شاملو</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_3424.html">افسانه - شعر نيما يوشيج</a><br />*<a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_9272.html"> انگاسی - شعر نيما يوشيج</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_8860.html">چشمه ی کوچک - شعر نيما يوشيج</a><br />*<a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_9624.html"> آهنگر - شعر نيما يوشيج</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_7759.html">چند شعر از نيما</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_7873.html">زندگینامه ی خود نوشت - نیما یوشیج</a><br />*<a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_18.html"> زندگي و آثار نيما يوشيج</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_5131.html">عشق عمومی - شعر شاملو</a><br />*<a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_8783.html"> افق روشن - شعر احمد شاملو</a><br />* ا<a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_818.html">حساس - شعر احمد شاملو</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_7069.html">شبانه - شعر احمد شاملو</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_1213.html">قصيده برای انسانِ ماهِ بهمن - شعر احمد شاملو</a><br />* <a href="http://http//contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_4836.html">سرودِ مردی که تنها به راه می‌رود - شعر احمد شاملو</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_4331.html">سال‌شمار زندگی احمد شاملو</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_17.html">بهارِخاموش - شعر احمد شاملو</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_4973.html">اهل كاشانم - شعر سهراب سپهري</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_6596.html">زندگی‌نامه سهراب سپهری</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_16.html">خلاصه اي از زندگي و آثار فروغ</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_1149.html">بعد از تو - شعر فروغ فرخزاد</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_15.html">دلم برای باغچه می سوزد - شعر فروغ فرخزاد</a><br />* <a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post.html">ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد - شعر فروغ فرخزاد</a><br />*<a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/foroogh-farokhzad.html"> آن روزها - شعر فروغ فرخزاد</a><br />*<a href="http://contemporarypoemiran.blogspot.com/2009/03/blog-post_25.html"> تولدی دیگر- شعر فروغ فرخزاد</a></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-2005681141061044379?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-71102426764922486862009-03-26T18:10:00.000-07:002009-03-29T20:00:34.532-07:00<div style="text-align: center;"><br /><a href="http://poemandpoet.blogfa.com/post-19.aspx"><b>چهره زن در شعر شاملو</b></a><br /><br /><div style="text-align: right;"><a href="http://poemandpoet.blogfa.com/post-19.aspx"> از وبلاگ شعر و شاعران</a><br /><br />نقد ادبی<br /><br /> چهره زن در شعر شاملو<br /><br />براي بررسي چهره زن در شعر احمد شاملو لازم است ابتدا نظري به پيشينيان او بيندازيم. در ادبيات كهن ما، زن حضوري غايب دارد و شايد بهترين راه براي ديدن چهره او پرده برداشتن از مفهوم صوفيانه عشق باشد. مولوی عشق را به دو پاره مانعه الجمع روحاني و جسماني تقسيم مي‌كند. مرد صوفي بايد از لذتهاي جسماني دست شسته، تحت ولايت مرد مرشد خانه دل را از عشق به خدا آكنده سازد. زن در آثار او همه جا مترادف با عشق جسماني و نفس حيواني شمرده شده و مرد عاشق بايد وسوسه عشق او را در خود بكشد: عشق آن زنده گزين كو باقي است. بر عكس در غزليات حافظ عشق به معشوقه‌اي زميني تبليغ مي‌شود و عشق صوفيانه فقط چون فلفل و نمكي به كار مي‌رود. با اين وجود عشق زميني حافظ نيز جنبه غير جسماني دارد.<br /><br />مرد عاشق فقط نظر باز است و به جز از غبغب به بالاي معشوق به چيزي نظر ندارد. و زن معشوق نه فقط از جسم بلكه از هر گونه هويت فردي نيز محروم است. تازه اين زن خيالي چهره‌اي ستمگر و دستي خونريز دارد و افراسياب وار كمر به قتل عاشق سياوش خويش مي‌بندد:<br /><br />شاه تركان سخن مدعيان مي شنود شرمي از مظلمه خون سياوشش باد<br /><br />در واقعيت مرد ستمگر است و زن ستم كش ولي در خيال نقش‌ها عوض مي‌شوند تا اين گفته روانشناسان ثابت شود كه ديگر آزاري آن روي سكه خودآزاري است. با ظهور ادبيات نو زن رخي مي‌نمايد و پرده تا حدي از عشق روحاني مولوي و معشوقه خيالي حافظ برداشته مي‌شود. نيما در منظومه «افسانه» به تصوير پردازي عشقي واقعي و زميني مي‌نشيند: عشقي كه هويتي مشخص دارد و متعلق به فرد و محيط طبيعي و اجتماعي معيني است.<br /><br />چوپان زاده‌اي در عشق شكست خورده در دره‌هاي ديلمان نشسته و همچنان كه از درخت امرود و مرغ كاكلي و گرگي كه دزديده از پس سنگي نظر مي‌كند ياد مي‌نمايد، با دل عاشق پيشه خود يعني افسانه در گفت و گوست.<br /><br />نيما از زبان او مي گويد:<br /><br />حافظا اين چه كيد و دروغي‌ست<br /><br />كز زبان مي و جام و ساقي‌ست<br /><br />نالي ار تا ابد باورم نيست<br /><br />كه بر آن عشق بازي كه باقي‌ست<br /><br />من بر آن عاشقم كه رونده است<br /><br />برگسترده همين مفهوم نوين از عشق است كه به شعرهاي عاشقانه احمد شاملو مي‌رسيم. من با الهام از يادداشتي كه شاعر خود بر چاپ پنجم هواي تازه در سال 1355 نوشته، شعرهاي عاشقانه او را به دو دوره ركسانا و آيدا تقسيم مي‌كنم.<br /><br />ركسانا يا روشنك نام دختر نجيب زاده‌اي سغدي است كه اسكندر مقدوني او را به زني خود در آورد. شاملو علاوه بر اينكه در سال 1329 شعر بلندي به همين نام سروده، در برخي از شعرهاي تازه نيز ركسانا به نام يا بي نام ياد مي‌كند. او خود مي‌نويسد: ركسانا، با مفهوم روشن و روشنايي كه در پس آن نهان بود، نام زني فرضي شد كه عشقش نور و رهايي و اميد است. زني كه مي‌بايست دوازده سالي بگذرد تا در آن آيدا در آينه شكل بگيرد و واقعيت پيدا كند. چهره‌اي كه در آن هنگام هدفي مه آلود است، گريزان و دير به دست و يا يكسره سيمرغ و كيميا. و همين تصور مايوس و سرخورده است كه شعري به همين نام را مي‌سازد، ياس از دست يافتن به اين چنين هم نفسي .<br /><br />در شعر ركسانا، صحبت از مردي است كه در كنار دريا در كلبه‌اي چوبين زندگي مي‌كند و مردم او را ديوانه مي‌خوانند. مرد خواستار پيوستن به ركسانا روح درياست، ولي ركسانا عشق او را پس مي‌زند: بگذار هيج كس نداند، هيچ كس نداند تا روزي كه سرانجام، آفتابي .<br /><br />كه بايد به چمن‌ها و جنگل‌ها بتابد ، آب اين درياي مانع را<br /><br />بخشكاند و مرا چون قايقي فرسوده به شن بنشاند و بدين گونه،<br /><br />روح مرا به ركسانا روح دريا و عشق و زندگي باز رساند.<br /><br />عاشق شكست خورده كه در ابتداي شعر چنين به تلخي از گذشته ياد كرده :<br /><br />بگذار كسي نداند كه چگونه من به جاي نوازش شدن، بوسيده شدن،<br /><br />گزيده شده ام !<br /><br />اكنون در اواخر شعر از زبان اين زن مه آلوده چنين به جمع بندي از عشق شكست خورده خود مي‌نشيند:<br /><br />و هر كس آنچه را كه دوست مي‌دارد در بند مي‌گذارد<br /><br />و هر زن مرواريد غلطان را<br /><br />به زندان صندوق محبوس مي‌دارد<br /><br />در شعر "غزل آخرين انزوا" (1331) بار ديگر به نوميدي فوق بر مي‌خوريم:<br /><br />عشقي به روشني انجاميده را بر سر بازاري فرياد نكرده،<br /><br />منادي نام انسان<br /><br />و تمامي دنيا چگونه بوده ام ؟<br /><br />در شعر "غزل بزرگ" (1330) ركسانا به "زن مهتابي" تبديل مي شود و شاعر پس از اينكه او را پاره دوم روح خود مي خواند، نوميدانه مي‌گويد:<br /><br />و آن طرف<br /><br />در افق مهتابي ستاره رو در رو<br /><br />زن مهتابي من ...<br /><br />و شب پر آفتاب چشمش در شعله‌هاي بنفش درد طلوع مي‌كند:<br /><br />مرا به پيش خودت ببر!<br /><br />سردار بزرگ روياهاي سپيد من!<br /><br />مرا به پيش خودت ببر!<br /><br />در شعر "غزل آخرين انزوا" رابطه شاعر با معشوقه خياليش به رابطه كودكي نيازمند محبت مادري ستمگر مانده مي‌شود:<br /><br />چيزي عظيم‌تر از تمام ستاره‌ها، تمام خدايان: قلب زني كه مرا كودك دست نواز دامن خود كند! چرا كه من ديرگاهيست جز اين هيبت تنهايي كه به دندان سرد بيگانگي جويده شده است نبوده‌ام<br /><br />جز مني كه از وحشت تنهايي خود فرياده كشيده است، نبوده‌ام ....<br /><br />نام ديگر ركسانا زن فرضي "گل كو" است كه در برخي از شعرهاي تازه به او اشاره شده. شاعر خود در توضيح كلمه گل‌كو مي‌نويسد: "گل كو" نامي است براي دختران كه تنها يك بار در يكي از روستاهاي گرگان (حدود علي آباد) شنيده‌ام .<br /><br />مي‌توان پذيرفت كه گل كو باشد... همچون دختركو كه شيرازيان مي‌گويند، تحت تلفظي كه براي من جالب بود و در يكي دو شعر از آن بهره جسته‌ام گل كوست. و از آن نام زني در نظر است كه مي‌تواند معشوقي ياه همسر دلخواهي باشد. در آن اوان فكر مي‌كردم كه شايد جز "كو" در آخر اسم بدون اينكه الزاماً معنوي لغوي معمولي خود را بدهد، مي‌تواند به طور ذهني حضور نداشتن، در دسترس نبودن صاحب نام را القا كند.<br /><br />ركسانا و گل گوهر دو زني فرضي هستند با اين تفاوت كه اولي در محيط ماليخوليايي ترسيم مي‌شود، حال آنكه دومي در صحنه مبارزه اجتماعي عرض اندام كرده، به صورت "حامي" مرد انقلاب در مي‌آيد.<br /><br />در شعر "مه" (1332) مي‌خوانيم:<br /><br />در شولاي مه پنهان، به خانه مي‌رسم. گل كو نمي‌داند.<br /><br />مرا ناگاه<br /><br />در درگاه مي‌بيند.<br /><br />به چشمش قطره اشكي بر لبش لبخند، خواهد گفت:<br /><br />بيابان را سراسر مه گرفته است ... با خود فكر مي‌كردم<br /><br />كه مه<br /><br />گر همچنان تا صبح مي‌پاييد<br /><br />مردان جسور از خفيه‌گاه خود<br /><br />به ديدار عزيزان باز مي‌گشتند.<br /><br />مردان جسور به مبارزه انقلاب روي مي‌آوردند و چون آبايي معلم تركمن صحرا شهيد مي‌شوند و وظيفه دختراني چون گل كو به انتظار نشستن و صيقل دادن سلاح انتقام آبايي‌ها شمرده مي‌شود.<br /><br />در شعر ديگري به نام "براي شما كه عشقتان زندگي ست" (ص133) ما با مبارزه اي آشنا مي‌شويم كه بين مردان و دشمنان آنها وجود دارد و شاعر از زنان مي‌خواهد كه پشت جبهه مردان باشند و به آوردن و پروردن شيران نر قناعت كنند:<br /><br />شما كه به وجود آورده‌ايد ساليان را<br /><br />قرون را<br /><br />و مرداني زده‌ايد كه نوشته‌اند بر چوبه دار<br /><br />يادگارها<br /><br />و تاريخ بزرگ آينده را با اميد<br /><br />در بطن كوچك خود پروريده‌ايد<br /><br />و به ما آموخته‌ايد تحمل و قدرت را در شكنجه‌ها<br /><br />و در تعصب‌ها<br /><br />چنين زناني حتي زيبايي خود را وامدار مردان هستند:<br /><br />شما كه زيباييد تا مردان<br /><br />زيبايي را بستايند<br /><br />و هر مرد كه به راهي مي‌شتابد<br /><br />جادويي نوشخندي از شماست<br /><br />و هر مرد در آزادگي خويش<br /><br />به زنجير زرين عشقي‌ست پاي بست<br /><br />اگرچه زنان روح زندگي خوانده مي‌شوند، ولي نقش آفرينان واقعي مردان هستند:<br /><br />شما كه روح زندگي هستيد<br /><br />و زندگي بي شما اجاقي‌ست خاموش:<br /><br />شما كه نغمه آغوش روحتان<br /><br />در گوش جان مرد فرحزاست<br /><br />شما كه در سفر پرهراس زندگي، مردان را در آغوش خويش آرامش بخشيده‌ايد<br /><br />و شما را پرستيده است هر مرد خودپرست،<br /><br />عشقتان را به ما دهيد.<br /><br />شما كه عشقتان زندگي‌ست!<br /><br />و خشمتان را به دشمنان ما<br /><br />شما كه خشمتان مرگ است!<br /><br />در شعر معروف "پريا" (1332) نيز زنان قصه يعني پريان را مي‌بينم كه در جنگ ميان مردان اسير با ديوان جادوگر جز خيال پردازي و ناپايداري و بالاخره گريه و زاري كاري ندارد.<br /><br />در مجموعه شعر "باغ آينه" كه پس از «هواي تازه» و قبل از «آيدا در آينه» چاپ شده، شاعر را مي‌بينم كه كماكان در جستجوي پاره دوم روح و زن همزاد خود مي‌گردد:<br /><br />من اما در زنان چيزي نمي‌يابم گر آن همزاد را روزي نيابم ناگهان خاموش (كيفر 1334)<br /><br />اين جست و جو عاقبت در "آيدا در آينه" به نتيجه مي‌رسد:<br /><br />من و تو دو پاره يك واقعيتيم (سرود پنجم،)<br /><br />"آيدا در آينه" را بايد نقطه اوج شعر شاملو به حساب آورد . ديگر در آن از مشق‌هاي نيمايي و نثرهاي رمانتيك، اثري نيست و شاعري سبك و زبان خاص خود را به وجود آورده است. نحوه بيان اين شعرها ساده است و از زبان فاخري كه به سياق متون قديمي در آثار بعدي شاملو غلبه دارد چندان اثري نيست. شاعر شور عشق تازه را سرچشمه جديد آفرينش هنري خود مي‌بيند:<br /><br />نه در خيال كه روياروي مي‌بينم<br /><br />سالياني بارور را كه آغاز خواهم كرد<br /><br />خاطره‌ام كه آبستن عشقي سرشار است<br /><br />كيف مادر شدن را در خميازه‌هاي انتظار طولاني<br /><br />مكرر مي‌كند.<br /><br />...<br /><br />تو و اشتياق پر صداقت تو<br /><br />من و خانه مان<br /><br />ميزي و چراغي. آري<br /><br />در مرگ آورترين لحظه انتظار<br /><br />زندگي را در روياهاي خويش دنبال مي‌گيرم؛<br /><br />در روياها<br /><br />و در اميدهايم !<br /><br />(و همچنين نگاه كنيد به شعر "سرود آن كس كه از كوچه به خانه باز مي گرد"،" و حسرتي") از كتاب مرثيه‌هاي خاك كه در آن عشق آيدا را به مثابه زايشي در چهل سالگي براي خود مي‌داند.) عشق به آيدا در شرايطي رخ مي‌دهد كه شاعر از آدم‌ها و بويناكي دنياهاشان خسته شده و طالب پناهگاهي در عزلت است :<br /><br />مرا ديگر انگيزه سفر نيست<br /><br />مرا ديگر هواي سفري به سر نيست<br /><br />قطاري كه نيمه شبان نعره كشان از ده ما مي‌گذرد<br /><br />آسمان مرا كوچك نمي‌كند<br /><br />و جاده‌اي كه از گرده پل مي‌گذرد<br /><br />آرزوي مرا با خود به افق‌هاي ديگر نمي‌برد<br /><br />آدم‌ها و بويناكي دنياهاشان يكسر<br /><br />دوزخي ست در كتابي كه من آن را<br /><br />لغت به لغت از بر كرده‌ام<br /><br />تا راز بلند انزوا را دريابم (جاده اي آن سوي پل)<br /><br />اين عشق براي او به مثابه بازگشت از شهر به ده و از اجتماع به طبيعت است.<br /><br />و آغوشت<br /><br />اندك جايي براي زيستن<br /><br />اندك جايي براي مردن<br /><br />و گريز از شهر كه با هزار انگشت، به وقاحت پاكي آسمان را متهم مي‌كند (آيدا در آينه)<br /><br />و همچنين :<br /><br />عشق ما دهكده‌اي است كه هرگز به خواب نمي‌رود<br /><br />نه به شبان و<br /><br />نه به روز .<br /><br />و جنبش و شور و حيات<br /><br />يك دم در آن فرو نمي‌نشيند (سرود پنجم)<br /><br />ركسانا زن مه آلود اكنون در آيدا بدن مي‌يابد و چهره‌اي واقعي به خود مي‌گيرد :<br /><br />بوسه‌هاي تو<br /><br />گنجشكان پرگوي باغند<br /><br />و پستانهايت كندوي كوهستان هاست (سرود براي سپاس و پرستش )<br /><br />كيستي كه من اين گونه به اعتماد<br /><br />نام خود را<br /><br />با تو مي‌گويم<br /><br />كليد خانه‌ام را<br /><br />در دستت مي‌گذارم<br /><br />نان شادي‌هايم را<br /><br />با تو قسمت مي‌كنم<br /><br />به كنارت مي‌نشينم و بر زانوي تو<br /><br />اين چنين آرام<br /><br />به خواب مي‌روم (سرود آشنايي )<br /><br />حتي شب كه در شعرهاي گذشته (و همچنين آينده) مفهومي كنايي داشت و نشانه اختناق بود اكنون واقعيت طبيعي خود را باز مي‌يابد:<br /><br />تو بزرگي مثه شب.<br /><br />اگر مهتاب باشه يا نه .<br /><br />تو بزرگي<br /><br />مثه شب<br /><br />خود مهتابي تو اصلاً خود مهتابي تو<br /><br />تازه وقتي بره مهتاب و<br /><br />هنوز<br /><br />شب تنها، بايد<br /><br />راه دوري رو بره تا دم دروازه روز<br /><br />مثه شب گود و بزرگي، مثه شب، (من و تو، درخت و بارون ...)<br /><br />شيدايي به آيدا در كتاب بعدي شاملو "آيدا درخت و خنجر و خاطره" چنين نقطه‌اي كمال خود مي‌رسد:<br /><br />نخست<br /><br />دير زماني در او نگريستم<br /><br />چندان كه چون نظر از وي بازگرفتم در پيرامون من<br /><br />همه چيزي<br /><br />با هيات او در آمده بود.<br /><br />آن گاه دانستم كه مرا ديگر<br /><br />از او<br /><br />گريز نيست (شبانه)<br /><br />ولي سرانجام با بازگشت اجباري شاعر از ده به شهر به مرحله آرامش خود باز مي‌گردد:<br /><br />و دريغا بامداد<br /><br />كه چنين به حسرت<br /><br />دره سبز را وانهاد و<br /><br />به شهر باز آمد؛<br /><br />چرا كه به عصري چنين بزرگ<br /><br />سفر را<br /><br />در سفره نان نيز ، هم بدان دشواري به پيش مي‌بايد برد.<br /><br />كه در قلمرو نام .(شبانه)<br /><br />شاملو از آن پس از انزوا بيرون مي‌آيد و دفترهاي جديد شعر او چون "دشنه در ديس"، "ابراهيم در آتش"، "كاشفان فروتن شوكران" و "ترانه‌هاي كوچك غربت" توجه او را به مسايل اجتماعي و به خصوص مبارزه مسلحانه چريكي شهري در سالهاي پنجاه نشان مي‌دهد. با وجود اينكه در اين سالها بر خلاف سالهاي بيست و سي كه شعر به شما كه عشقتان زندگي‌ست در آن سروده شده بود، زنان روشنفكر نقش مستقلي در مبارزه اجتماعي بازي مي‌كنند، ولي در شعرهاي شاملو از جاپاي مرضيه احمدي اسكويي در كنار احمد زيبرم اثري نيست.<br /><br />چهره زن در شعر شاملو به تدريج از ركسانا تا آيدا بازتر مي‌شود، ولي هنوز نقطه‌هاي حجاب وجود دارند. در ركسانا زن چهره‌اي اثيري و فرضي دارد و از يك هويت واقعي فردي خالي است. به عبارت ديگر شاملو هنوز در ركسانا خود را از عشق خيالي مولوي و حافظ رها نكرده و به جاي اينكه در زن انساني با گوشت و پوست و احساس و انديشه و حقوق اجتماعي برابر مردان ببيند، او را چون نمادي به حساب مي‌آورد كه نشانه مفاهيم كلي چون عشق و اميد و آزادي است.<br /><br />در آيدا چهره زن بازتر مي‌شود و خواننده در پس هيات آيدا، انساني با جسم و روح و هويت فردي مي‌بيند.<br /><br />در اينجا عشق يك تجربه مشخص است و نه يك خيال پردازي صوفيانه يا ماليخوليايي رمانتيك. و اين درست همان مشخصه‌اي است كه ادبيات مدرن را از كلاسيك جدا مي‌كند. توجه به "مشخص" و "فرد" و "نوع" و پرورش شخصيت به جاي تيپ سازي.<br /><br />با اين همه در "آيدا در آينه" نيز ما قادر نيستم كه به عشقي برابر و آزاد بين دو دلداده دست يابيم.<br /><br />شاملو در اي عشق به دنبال پناهگاهي مي‌گردد، يا آنطور كه خود مي‌گويد معبدي (جاده آن سوي پل) يا معبدي(ققنوس در باران) و آيدا فقط براي آن هويت مي‌يابد كه آفريننده اين آرامش است.<br /><br />شايد رابطه فوق را بتوان متاثر از بينشي نسبت به پيوند عاشقانه زن و مرد داشته و هنوز هم دارد. بنابراين نظر، دو دلداده چون دو پاره ناقص انگاشته مي‌شوند كه تنها در صورت وصل مي‌توانند به يك جز كامل و واحد تبديل شوند (تعابيري چون دو نيمه يك روح، زن همزاد و دو پاره يك واقعيت كه سابقاً ذكر شد از همين بينش آب مي‌خورند) به اعتقاد من عشق (مكمل‌ها) در واقع صورت خيالي نهاد خانواده و تقسيم كار اجتماعي بين زنان خانه دار و مرد شاغل است و بردگي روحي ناشي از آن جز مكمل بردگي اقتصادي زن مي‌باشد و عشق آزاد و برابر، اما پيوندي است كه دو فرد با هويت مجزا و مستقل وارد آن مي‌شوند و استقلال فردي و وابستگي عاطفي و جنسي فداي يكديگر نمي‌شوند.<br /><br />باري از ياد نبايد برد كه در ميان شعراي معروف معاصر به استثناي فروغ فرخزاد، احمد شاملو تنها شاعري باشد كه زني با گوشت و پوست و هويت فردي به نام آيدا در شعرهاي او شخصيت هنري مي‌يابد و داستان عشق شاملو و او الهام بخش يكي از بهترين مجموعه‌هاي شعر معاصر ايران مي‌شود.<br /><br />در شعر ديگران غالباً فقط مي‌توان از عشق‌هاي خيالي وزن‌هاي اثيري يا لكاته سراغ گرفت. در روزگاري كه به قول شاملو لبخند را بر لب جراحي مي‌كنند و عشق را به قناره مي‌كشند (ترانه‌هاي كوچك غربت) چهره نمايي عشق به يك زن واقعي در شعر او غنيمتي است.<br /><br />ماخذ: مجله آبان ش 5<br /><br />مجيد نفيسي<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-7110242676492248686?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-91917230295425392642009-03-25T20:44:00.000-07:002009-03-26T17:30:41.347-07:00<div style="text-align: right;"><div style="text-align: left;"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-20b7c406e4942496" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v13.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3D20b7c406e4942496%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330291523%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D60A70237478D26706B2BA3478B2CD14F41689454.637BC780AD6A619BC447E46EF0413AC6B0513B1F%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D20b7c406e4942496%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D-JrfNt6rfbcjx3p9AAZXulQnAAA&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v13.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3D20b7c406e4942496%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330291523%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D60A70237478D26706B2BA3478B2CD14F41689454.637BC780AD6A619BC447E46EF0413AC6B0513B1F%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D20b7c406e4942496%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D-JrfNt6rfbcjx3p9AAZXulQnAAA&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><div style="text-align: right; font-weight: bold;"><br /></div></div></div><div style="text-align: right; font-weight: bold;">تولدی دیگر<br /><br />همه هستي من آيه تاريكيست<br />كه ترا در خود تكرار كنان<br />به سحرگاه شكفتن ها و رستن هاي ابدي خواهد برد<br />من در اين آيه ترا آه كشيدم آه<br />من در اين آيه ترا<br />به درخت و آب و آتش پيوند زدم<br /><br /><br />زندگی شاید<br />یک خیابان درازست که هر روز زنی با زنبیلی از آن میگذرد<br />زندگی شاید<br />ریسمانیست که مردی با آن خود را از شاخه میاویزد<br />زندگی شاید طفلیست که از مدرسه بر میگردد<br />زندگی شاید افروختن سیگاری باشد ، در فاصلهء رخوتناک دو<br />همآغوشی<br />یا عبور گیج رهگذری باشد<br />که کلاه از سر بر میدارد<br />و به یک رهگذر دیگر با لبخندی بی معنی میگوید " صبح بخیر "<br /><br /><br />زندگی شاید آن لحظه مسدودیست<br />که نگاه من ، در نی نی چشمان تو خود را ویران میسازد<br />ودر این حسی است<br />که من آن را با ادراک ماه و با دریافت ظلمت خواهم آمیخت<br /><br /><br />در اتاقی که به اندازهء یک تنهاییست<br />دل من<br />که به اندازهء یک عشقست<br />به بهانه های سادهء خوشبختی خود مینگرد<br />به زوال زیبای گل ها در گلدان<br />به نهالی که تو در باغچهء خانه مان کاشته ای<br />و به آواز قناری ها<br />که به اندازهء یک پنجره میخوانند<br /><br /><br /><br />آه...<br />سهم من اینست<br />سهم من اینست<br />سهم من ،<br />آسمانیست که آویختن پرده ای آنرا از من میگیرد<br />سهم من پایین رفتن از یک پله مترو کست<br />و به چیزی در پوسیدگی و غربت و اصل گشتن<br />سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره هاست<br />و در اندوه صدایی ان دادن که به من بگوید :<br />" دستهایت را<br />دوست میدارم "<br /><br /><br />دستهایم را در باغچه میکارم<br />سبز خواهم شد ، میدانم ، میدانم ، میدانم<br />و پرستوها در گودی انگشتان جوهریم<br />تخم خواهند گذاشت<br /><br /><br />گوشواری به دو گوشم میآویزم<br />از دو گیلاس سرخ همزاد<br />و به ناخن هایم برگ گل کوکب میچسبانم<br />کوچه ای هست که در آنجا<br />پسرانی که به من عاشق بودند ، هنوز<br />با همان موهای درهم و گردن های باریک و پاهای لاغر<br />به تبسم های معصوم دخترکی میاندیشند که یک شب او را<br />باد با خود برد<br /><br /><br />کوچه ای هست که قلب من آن را<br />از محل کودکیم دزدیده ست<br /><br /><br />سفر حجمی در خط زمان<br />و به حجمی خط خشک زمان را آبستن کردن<br />حجمی از تصویری آگاه<br />که ز مهمانی یک آینه بر میگردد<br /><br /><br />و بدینسانست<br />که کسی میمیرد<br />و کسی میماند<br />هیچ صیادی در جوی حقیری که به گودالی میریزد ، مرواریدی<br />صید نخواهد کرد .<br /><br /><br />من<br />پری کوچک غمگینی را<br />میشناسم که در اقیانوسی مسکن دارد<br />و دلش را در یک نی لبک چوبین<br />مینوازد آرام ، آرام<br />پری کوچک غمگینی<br />که شب از یک بوسه میمیرد<br />و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-9191723029542539264?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-23128381513197348292009-03-21T06:56:00.000-07:002009-03-26T17:31:00.993-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScTzy8mmJ2I/AAAAAAAAAyM/CgSQ9z7GYYg/s1600-h/4mucwno.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 232px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScTzy8mmJ2I/AAAAAAAAAyM/CgSQ9z7GYYg/s320/4mucwno.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5315641516791048034" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right; font-weight: bold;font-family:verdana;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:180%;" >بهاران خجسته باد</span><br /><br /><br /></div><span style="font-size:130%;">سالي<br /> نوروز<br />بي‌چلچله ، بي‌بنفشه مي‌آيد،<br />بي‌جنبش سردِ برگِ نارنج بر آب<br />بي گردش مُرغانه‌ی رنگين بر آينه.<br /><br />سالي<br /> نوروز<br />بي‌گندمِ سبز و سفره مي‌آيد،<br />بي‌پيغامِ خموشِ ماهي از تُنگِ بلور<br />بي‌رقصِ عفيفِ شعله در مردنگي.<br /><br />سالي<br />نوروز<br />همراهِ به‌ درکوبي‌ مرداني<br />سنگيني‌ بار سال‌هاشان بر دوش<br /><br /><br />تا لاله‌ی سوخته به ياد آرد باز<br />نامِ ممنوع‌اش را<br />و تاقچه‌ی گناه<br />ديگر بار<br />با احساس کتاب‌های ممنوع<br />تقديس شود.<br />واهد شد<br /><br />دستان اشتياق<br />از دريچه‌ها دراز خواهد شد<br />لبان فراموشي<br />به خنده باز خواهد شد<br /><br />و بهار<br />در معبری از غريو<br />تا شهر خسته<br />پيش‌باز خواهد شد.<br /><br />سالي<br />آری<br />بي‌گاهان<br />نوروز<br />چنين<br />آغاز خواهد شد.<br /><br /><br />سالي<br />آری<br />بي‌گاهان<br />نوروز<br />چنين<br />آغاز خواهد شد<br /><br />احمد شاملو<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:180%;" >بهاران خجسته باد</span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-2312838151319734829?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-37453272176143351122009-03-18T20:20:00.000-07:002009-03-26T17:32:05.026-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScG7Gjcz5VI/AAAAAAAAAxw/lpRPn3XpOCg/s1600-h/nima-3.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 222px; height: 317px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScG7Gjcz5VI/AAAAAAAAAxw/lpRPn3XpOCg/s320/nima-3.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314734756543587666" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;">افسانه </span><br /><br />در شب تيره ، ديوانه اي كاو<br />دل به رنگي گريزان سپرده<br />در دره ي سرد و خلوت نشسته<br />همچو ساقه ي گياهي فسرده<br />مي كند داستاني غم آور<br />در ميان بس آشفته مانده<br />قصه ي دانه اش هست و دامي<br />وز همه گفته ناگفته مانده<br />از دلي رفته دارد پيامي<br />داستان از خيالي پريشان<br />اي دل من ، دل من ، دل من<br />بينوا ، مضطرا ، قابل من<br />با همه خوبي و قدر و دعوي<br />از تو آخر چه شد حاصل من<br />جز سر شكي به رخساره ي غم ؟<br />آخر اي بينوا دل ! چه ديدي<br />كه ره رستگاري بريدي ؟<br />مرغ هرزه درايي ، كه بر هر<br />شاخي و شاخساري پريدي<br />تا بماندي زبون و فتاده ؟<br />مي توانستي اي دل ، رهيدن<br />گر نخوردي فريب زمانه<br />آنچه ديدي ، ز خود ديدي و بس<br />هر دمي يك ره و يك بهانه<br />تا تو اي مست ! با من ستيزي<br />تا به سرمستي و غمگساري<br />با فسانه كني دوستاري<br />عالمي دايم از وي گريزد<br />با تو او را بود سازگاري<br />مبتلايي نيابد به از تو<br />افسانه : مبتلايي كه ماننده ي او<br />كس در اين راه لغزان نديده<br />آه! ديري است كاين قصه گويند<br />از بر شاخه مرغي پريده<br />مانده بر جاي از او آشيانه<br />ليك اين آشيان ها سراسر<br />بر كف بادها اندر آيند<br />رهروان اندر اين راه هستند<br />كاندر اين غم ، به غم مي سرايند<br />او يكي نيز از رهروان بود<br />در بر اين خرابه مغازه<br />وين بلند آسمان و ستاره<br />سالها با هم افسرده بوديد<br />وز حوادث به دل پاره پاره<br />او تو را بوسه مي زد ، تو او را<br />عاشق : سال ها با هم افسرده بوديم<br />سالها همچو واماندگي<br />ليك موجي كه آشفته مي رفت<br />بودش از تو به لب داستاني<br />مي زدت لب ، در آن موج ، لبخند<br />افسانه : من بر آن موج آشفته ديدم<br />يكه تازي سراسيمه<br />عاشق : اما<br />من سوي گلعذاري رسيدم<br />در همش گيسوان چون معما<br />همچنان گردبادي مشوش<br />افسانه : من در اين لحظه ، از راه پنهان<br />نقش مي بستم از او بر آبي<br />عاشق : آه! من بوسه مي دادم از دور<br />بر رخ او به خوابي چه خوابي<br />با چه تصويرهاي فسونگر<br />اي اسفانه ، فسانه ، فسانه<br />اي خدنگ تو را من نشانه<br />اي علاج دل ، اي داروي درد<br />همره گريه هاي شبانه<br />با من سوخته در چه كاري ؟<br />چيستي ! اي نهان از نظرها<br />اي نشسته سر رهگذرها<br />از پسرها همه ناله بر لب<br />ناله ي تو همه از پدرها<br />تو كه اي ؟ مادرت كه ؟ پدر كه ؟<br />چون ز گهواره بيرونم آورد<br />مادرم ، سرگذشت تو مي گفت<br />بر من از رنگ و روي تو مي زد<br />ديده از جذبه هاي تو مي خفت<br />مي شدم بيهوش و محو و مفتون<br />رفته رفته كه بر ره فتادم<br />از پي بازي بچگانه<br />هر زماني كه شب در رسيدي<br />بر لب چشمه و رودخانه<br />در نهان ، بانگ تو مي شنيدم<br />اي فسانه ! مگر تو نبودي<br />آن زماني كه من در صحاري<br />مي دويدم چو ديوانه ، تنها<br />داشتم زاري و اشكباري<br />تو مرا اشك ها مي ستردي ؟<br />آن زماني كه من ، مست گشته<br />زلف ها مي فشاندم بر باد<br />تو نبودي مگر كه همآهنگ<br />مي شدي با من زار و ناشاد<br />مي زدي بر زمين آسمان را ؟<br />در بر گوسفندان ، شبي تار<br />بودم افتاده من ، زرد و بيمار<br />تو نبودي مگر آن هيولا<br />آن سياه مهيب شرربار<br />كه كشيدم ز بيم تو فرياد ؟<br />دم ، كه لبخنده هاي بهاران<br />بود با سبزه ي جويباران<br />از بر پرتو ماه تابان<br />در بن صخره ي كوهساران<br />هر كجا ، بزم و رزمي تو را بود<br />بلبل بينوا ناله مي زد<br />بر رخ سبزه ، شب ژاله مي زد<br />روي آن ماه ، از گرمي عشق<br />چون گل نار تبخالع مي زد<br />مي نوشتي تو هم سرگذشتي<br />سرگذشت مني اي فسانه<br />كه پريشاني و غمگساري ؟<br />يا دل من به تشويش بسته<br />يا كه دو ديده ي اشكباري ؟<br />يا كه شيطان رانده ز هر جاي ؟<br />قلب پر گير و دار مني تو<br />كه چنين ناشناسي و گمنام ؟<br />يا سرشت مني ، كه نگشتي<br />در پي رونق و شهرت و نام ؟<br />يا تو بختي كه از من گريزي ؟<br />هر كس از جانب خود تو را راند<br />بي خبر كه تويي جاودانه<br />تو كه اي ؟ اي ز هر جاي رانده<br />با منت بوده ره ، دوستانه ؟<br />قطره ي اشكي آيا تو ، يا غم ؟<br />ياد دارم شبي ماهتابي<br />بر سر كوه نوبن نشسته<br />ديده از سوز دل خواب رفته<br />دل ز غوغاي دو ديده رسته<br />باد سردي دميد از بر كوه<br />گفت با من كه : اي طفل محزون<br />از چه از خانه ي خود جدايي ؟<br />چيست گمگشته ي تو در اين جا ؟<br />طفل ! گل كرده با دلربايي<br />كرگويجي در اين دره ي تنگ<br />چنگ در زلف من زد چو شانه<br />نرم و آسهته و دوستانه<br />با من خسته ي بينوا داشت<br />بازي وشوخي بچگانه<br />اي فسانه ! تو آن باد سردي ؟<br />اي بسا خنده ها كه زدي تو<br />بر خوشي و بدي گل من<br />اي بسا كامدي اشك ريزان<br />بر من و بر دل و حاصل من<br />تو ددي ، يا كه رويي پريوار ؟<br />ناشناسا ! كه هستي كه هر جا<br />با من بينوا بوده اي تو ؟<br />هر زمانم كشيده در آغوش<br />بيهشي من افزوده اي تو ؟<br />اي فسانه ! بگو ، پاسخم ده<br />افسانه : بس كن ازپرسش اي سوخته دل<br />بس كه گفتي دلم ساختي خون<br />باورم شد كه از غصه مستي<br />هر كه را غم فزون ، گفته افزون<br />عاشقا ! تو مرا مي شناسي<br />از دل بي هياهو نهفته<br />من يك آواره ي آسمانم<br />وز زمان و زمين بازمانده<br />هر چه هستم ، بر عاشقانم<br />آنچه گويي منم ، و آنچه خواهي<br />من وجودي كهن كار هستم<br />خوانده ي بي كسان گرفتار<br />بچه ها را به من ، مادر پير<br />بيم و لرزه دهد ، در شب تار<br />من يكي قصه ام بي سر و بن<br />عاشق : تو يكي قصه اي ؟<br />افسانه : آري ، آري<br />قصه ي عاشق بيقراري<br />نا اميدي ، پر از اضطرابي<br />كه به اندوه و شب زنده داري<br />سال ها در غم و انزوا زيست<br />قصه ي عاشقي پر ز بيمم<br />گر مهيبم چو ديو صحاري<br />ور مرا پيرزن روستايي<br />غول خواند ز آدم فراري<br />زاده ي اضطراب جهانم<br />يك زمان دختري بوده ام من<br />نازنين دلبري بوده ام من<br />چشم ها پر ز آشوب كرده<br />يكه افسونگري بوده ام من<br />آمدم بر مزاري نشسته<br />چنگ سازنده ي من به دستي<br />دست ديگر يكي جام باده<br />نغمه اي ساز ناكرده ، سرمست<br />شد ز چشم سياهم ، گشاده<br />قطره قطره سرشك پر از خون<br />در همين لحظه ، تاريك مي شد<br />در افق ، صورت ابر خونين<br />در ميان زمين و فلك بود<br />اختلاط صداهاي سنگين<br />دود از اين خيمه مي رفت بالا<br />خواب آمد مرا ديدگان بست<br />جام و چنگم فتادند از دست<br />چنگ پاره شد و جام بشكست<br />من ز دست دل و دل ز من رست<br />رفتم و ديگرم تو نديدي<br />اي بسا وحشت انگيز شب ها<br />كز پس ابرها شد پديدار<br />قامتي كه ندانستي اش كيست<br />با صدايي حزين و دل آزار<br />نام من در بن گوش تو گفت<br />عاشقا ! من همان ناشناسم<br />آن صدايم كه از دل بر آيد<br />صورت مردگان جهانم<br />يك دمم كه چو برقي سر آيد<br />قطره ي گرم چشمي ترم من<br />چه در آن كوهها داشت مي ساخت<br />دست مردم ، بيالوده در گل ؟<br />ليك افسوس ! از آن لحظه ديگر<br />ساكنين را نشد هيچ حاصل<br />سالها طي شدند از پي هم<br />يك گوزن فراري در آنجا<br />شاخه اي را ز برگش تهي كرد<br />گشت پيدا صداهاي ديگر<br />شمل مخروطي خانه اي فرد<br />كله ي چند بز در چراگاه<br />بعد از آن ، مرد چوپان پيري<br />اندر آن تنگنا جست خانه<br />قصه اي گشت پيدا ، كه در آن<br />بود گم هر سراغ و نشانه<br />كرد از من درين راه معني<br />كي ولي با خبر بود از اين راز<br />كه بر آن جغد هم خواند غمناك ؟<br />ريخت آن خانه ي شوق از هم<br />چون نه جز نقش آن ماند بر خاك<br />هر چه ، بگريست ، جز چشم شيطان<br />عاشق : اي فسانه ! خسانند آنان<br />كه فروبسته ره را به گلزار<br />خس ، به صد سال طوفان ننالد<br />گل ، ز يك تندباد است بيمار<br />تو مپوشان سخن ها كه داري<br />تو بگو با زبان دل خود<br />هيچكس گوي نپسندد آن را<br />مي توان حيله ها راند در كار<br />عيب باشد ولي نكته دان را<br />نكته پوشي پي حرف مردم<br />اين ، زبان دل افسردگان است<br />نه زبان پي نام خيزان<br />گوي در دل نگيرد كسش هيچ<br />ما كه در اين جانيم سوزان<br />حرف خود را بگيريم دنبال<br />كي در آن كلبه هاي دگر بود ؟<br />افسانه : هيچكس جز من ، اي عاشق مست<br />ديدي آن شور و بنشييدي آن بانگ<br />از بن بام هايي كه بشكست<br />روي ديوارهايي كه ماندند<br />در يكي كلبه ي خرد چوبين<br />طرف ويرانه اي ، ياد داري ؟<br />كه يكي پيرزن روستايي<br />پنبه مي رشت و مي كرد زاري<br />خامشي بود و تاريكي شب<br />باد سرد از برون نعره مي زد<br />آتش اندر دل كلبه مي سوخت<br />دختري ناگه از در درآمد<br />كه همي گفت و بر سر همي كوفت<br />اي دل من ، دل من ، دل من<br />آه از قلب خسته بر آورد<br />در بر ما درافتاد و شد سرد<br />اين چنين دختر بيدلي را<br />هيچ داني چهزار و زبون كرد ؟<br />عشق فاني كننده ، منم عشق<br />حاصل زندگاني منم ، من<br />روشني جهاني منم ، من<br />من ، فسانه ، دل عاشقانم<br />گر بود جسم و جاني ، منم ، من<br />من گل عشقم و زاده ي اشك<br />ياد مي آوري آن خرابه<br />آن شب و جنگل آليو را<br />كه تو از كهنه ها مي شمردي<br />مي زدي بوسه خوبان نو را ؟<br />زان زمان ها مرا دوست بودي<br />عاشق : آن زمان ها كه از آن به ره ماند<br />همچنان كز سواري غباري ...ـ<br />افسانه : تند خيزي كه ، ره شد پس از او<br />جاي خالي نماي سواري<br />طعمه ي اين بيابان موحش<br />عاشق : ليك در خنده اش ، آن نگارين<br />مست مي خواند و سرمست مي رفت<br />تا شناسد حريفش به مستي<br />جام هر جاي بر دست مي رفت<br />چه شبي ! ماه خندان ، چمن نرم<br />افسانه : آه عاشق ! سحر بود آندم<br />سينه ي آسمان باز و روشن<br />شد ز ره كاروان طربناك<br />جرسش را به جا ماند شيون<br />آتشش را اجاقي كه شد سرد<br />عاشق : كوهها راست استاده بودند<br />دره ها همچو دزدان خميده<br />افسانه : آري اي عاشق ! افتاده بودند<br />دل ز كف دادگان ، وارميده<br />داستانيم از آنجاست در ياد<br />هر كجا فتنه بود و شب و كين<br />مردمي ، مردمي كرده نابود<br />بر سر كوه هاي كباچين<br />نقطه اي سوخت در پيكر دود<br />طفل بيتابي آمد به دنيا<br />تا به هم يار و دمساز باشيم<br />نكته ها آمد از قصه كوتاه<br />اندر آن گوشه ، چوپان زني ، زود<br />ناف از شيرخواري ببريد<br />عاشق : آه<br />چه زماني ، چه دلكش زماني<br />قصه ي شادمان دلي بود<br />باز آمد سوي خانه ي دل<br />افسانه : عاشقا ! جغد گو بود ، و بودش<br />آشنايي به ويرانه ي دل<br />عاشق : آري افسانه ! يك جغد غمناك<br />هر دم امشب ، از آنان كه بودند<br />ياد مي آورد جغد باطل<br />ايستاده است ، استاده گويي<br />آن نگارين به ويران ناتل<br />دست بر دست و با چشم نمناك<br />افسانه : آمده از مزار مقدس<br />عاشقا ! راه درمان بجويد<br />عاشق : آمده با زباني كه دارد<br />قصه ي رفتگان را بگويد<br />زندگان را بيابد در اين غم<br />افسانه : آمده تا به دست آورد باز<br />عاشق ! آن را كه بر جا نهاده است<br />ليك چو سود ، كاندر بيابان<br />هول را باز دندان گشاده است<br />بايد اين جام گردد شكسته<br />به كه اي نقشبند فسونكار<br />نقش ديگر بر آري كه شايد<br />اندر اين پرده ، در نقشبندي<br />بيش از اين نز غمت غم فزايد<br />جلوه گيرد سپيد ، از سياهي<br />آنچه بگذشت چون چشمه ي نوش<br />بود روزي بدانگونه كامروز<br />نكته اينست ، درياب فرصت<br />گنج در خانه ، دل رنج اندوز<br />از چه ؟ آيا چمن دلربا نيست ؟<br />آن زماني كه امرود وحشي<br />سايه افكنده آرام بر سنگ<br />كاكلي ها در آن جنگل دور<br />مي سرايند با هم همآهنگ<br />گه يكي زان ميان است خوانا<br />شكوه ها را بنه ، خيز و بنگر<br />كه چگونه زمستان سر آمد<br />جنگل و كوه در رستخيز است<br />عالم از تيره رويي در آمد<br />چهره بگشاد و چون برق خنديد<br />توده ي برف از هم شكافيد<br />قله ي كوه شد يكسر ابلق<br />مرد چوپان در آمد ز دخمه<br />خنده زد شادمان و موفق<br />كه دگر وقت سبزه چراني است<br />عاشقا ! خيز كامد بهاران<br />چشمه ي كوچك از كوه جوشيد<br />گل به صحرا در آمد چو آتش<br />رود تيره چو توفان خروشيد<br />دشت از گل شده هفت رنگه<br />آن پرده پي لانه سازي<br />بر سر شاخه ها مي سرايد<br />خار و خاشاك دارد به منقار<br />شاخه ي سبز هر لحظه زايد<br />بچگاني همه خرد و زيبا<br />عاشق : در سريها به راه ورازون<br />گرگ ، دزديده سر مي نمايد<br />افسانه : عاشق! اينها چه حرفي است ؟ اكنون<br />گرگ كاو ديري آنجا نپايد<br />از بهار است آنگونه رقصان<br />آفتاب طلايي بتابيد<br />بر سر ژاله ي صبحگاهي<br />ژاله ها دانه دانه درخشند<br />همچو الماس و در آب ، ماهي<br />بر سر موج ها زد معلق<br />تو هم اي بينوا ! شاد بخرام<br />كه ز هر سو نشاط بهار است<br />كه به هر جا زمانه به رقص است<br />تا به كي ديده ات اشكبار است ؟<br />بوسه اي زن كه دوران رونده است<br />دور گردان گذشته ز خاطر<br />روي دامان اين كوه ، بنگر<br />بره هاي سفيد و سيه را<br />نغمه ي زنگ ها را ، كه يكسر<br />چون دل عاشق ، آوازه خوان اند<br />بر سر سبزه ي بيشل اينك<br />نازنيني است خندان نشسته<br />از همه رنگ ، گل هاي كوچك<br />گرد آورده و دسته بسته<br />تا كند هديه ي عشقبازان<br />همتي كن كه دزديده ، او را<br />هر دمي جانب تو نگاهي است<br />عاشقا ! گر سيه دوست داري<br />اينك او را دو چشم سياهي است<br />كه ز غوغاي دل قصه گوي است<br />عاشق : رو ، فسانه ! كه اينها فريب است<br />دل ز وصل و خوشي بي نصيب است<br />ديدن و سوزش و شادماني<br />چه خيالي و وهمي عجيب است<br />بيخبر شاد و بينا فسرده است<br />خنده اي ناشكفت از گل من<br />كه ز باران زهري نشد تر<br />من به بازار كالافروشان<br />داده ام هر چه را ، در برابر<br />شادي روز گمگشته اي را<br />اي دريغا ! دريغا ! دريغا<br />كه همه فصل ها هست تيره<br />از گشته چو ياد آورم من<br />چشم بيند ، ولي خيره خيره<br />پر ز حيراني و ناگواري<br />ناشناسي دلم برد و گم شد<br />من پي دل كنون بي قرارم<br />ليكن از مستي باده ي دوش<br />مي روم سرگران و خمارم<br />جرعه اي بايدم تا رهم من<br />افسانه : كه ز نو قطره اي چند ريزي ؟<br />بينوا عاشقا<br />عاشق : گر نريزم<br />دل چگونه تواند رهيدن ؟<br />چون توانم كه دلشاد خيزم<br />بنگرم بر بساط بهاران<br />افسانه : حاليا تو بيا و رها كن<br />اول و آخر زندگاني<br />وز گذشته مياور دگر ياد<br />كه بدين ها نيرزد جهاني<br />كه زبون دل خودشوي تو<br />عاشق : ليك افسوس ! چون مارم اين درد<br />مي گزد بند هر بند جان را<br />پيچم از درد بر خود چو ماران<br />تنگ كرده به ان استخوان را<br />چون فريبم در اين حال كان هست ؟<br />قلب من نامه ي آسمان هاست<br />مدفن آرزوها و جان هاست<br />ظاهرش خنده هاي زمانه<br />باطن آن سرشك نهان هاست<br />چون رها دارمش؟ چون گريزم ؟<br />همرها ! باز آمد سياهي<br />مي برندم به خواهي نخواهي<br />مي درخشد ستاره بدانسان<br />كه يكي شعله رو در تباهي<br />مي كشد باد ، محكم غريوي<br />زير آن تپه ها كه نهان است<br />حاليا روبه آوازه خوان است<br />كوه و جنگل بدان ماند اينجا<br />كه نمايشگه روبهان است<br />هر پرنده به يك شاخه در خواب<br />افسانه : هر پرنده به كنجي فسرده<br />شب دل عاشقي مست خورده<br />عاشق : خسته اين خاكدان ، اي فسانه<br />چشم ها بسته ، خوابش ببرده<br />با خيال دگر رفته از خوش<br />بگذر از من ، رها كن دلم را<br />كه بسي خواب آشفته ديده است<br />عاشق و عشق و معشوق و عالم<br />آنچه ديده ، همه خفته ديده است<br />عاشقم ، خفته ام ، غافلم من<br />گل ، به جامه درون پر ز ناز است<br />بلبل شيفته چاره ساز است<br />رخ نتابيده ، ناكام پژمرد<br />بازگو ! اين چه غوغا ، چه راز است ؟<br />يك دم و اين همه كشمكش ها<br />واگذار اي فسانه ! كه پرسم<br />زين ستاره هزاران حكايت<br />كه : چگونه شكفت آن گل سرخ ؟<br />چه شد ؟ اكنون چه دارد شكايت ؟<br />وز دم بادها ، چون بپژمرد ؟<br />آنچه من ديده ام خواب بوده<br />نقش يا بر رخ آب بوده<br />عشق ، هذيان بيماري اي بود<br />يا خمار ميي ناب بود<br />همرها ! اين چه هنگامه اي بود ؟<br />بر سر ساحل خلوتي ، ما<br />مي دويديم و خوشحال بوديم<br />با نفس هاي صبحي طربناك<br />نغمه هاي طرب مي سروديم<br />نه غم روزگار جدايي<br />كوچ مي كرد با ما قبيله<br />ما ، شماله به كف ، در بر هم<br />كوه ها ، پهلوانان خودسر<br />سر برافراشته روي در هم<br />گله ي ما ، همه رفته از پيش<br />تا دم صبح مي سوخت آتش<br />باد ، فرسوده ، مي رفت و مي خواند<br />مثل اينكه ، در آن دره ي تنگ<br />عده اي رفته ، يك عده مي ماند<br />زير ديوار از سرو و شمشاد<br />آه ، افسانه ! در من بهشتي است<br />همچو ويرانه اي در بر من<br />آبش از چشمه ي چشم غمناك<br />خاكش ، از مشت خاكستر من<br />تا نبيني به صورت خموشم<br />من بسي ديده ام صبح روشن<br />گل به لبخند و جنگل سترده<br />بس شبان اندر او ماه غمگين<br />كاروان را جرس ها فسرده<br />پاي من خسته ، اندر بيابان<br />ديده ام روي بيمار ناكان<br />با چراغي كه خاموش مي شد<br />چون يكي داغ دل ديده محراب<br />ناله اي را نهان گوش مي شد<br />شكل ديوار ، سنگين و خاموش<br />درههم فتاد دندانه ي كوه<br />سيل برداشت ناگاه فرياد<br />فاخته كرد گم آشيانه<br />ماند توكا به ويرانه آباد<br />رفت از يادش انديشه ي جفت<br />كه تواند مرا دوست دارد<br />وندر آن بهره ي خود نجويد ؟<br />هركس از بهر خود در تكاپوست<br />كس نچيند گلي كه نبويد<br />عشق بي حظ و حاصل خيالي ست<br />آنكه پشمينه پوشيد ديري<br />نغمه ها زد همه جاودانه<br />عاشق زندگاني خود بود<br />بي خبر ، در لباس فسانه<br />خويشتن را فريبي همي داد<br />خنده زد عقل زيرك بر اين حرف<br />كز پي اين جهان هم جهاني ست<br />آدمي ، زاده ي خاك ناچيز<br />بسته ي عشق هاي نهاني ست<br />عشوه ي زندگاني است اين حرف<br />بار رنجي به سربار صد رنج<br />خواهي ار نكته اي بشنوي راست<br />محو شد جسم رنجور زاري<br />ماند از او زباني كه گوياست<br />تا دهد شرح عشق دگرسان<br />حافظا ! اين چهكيد و دروغيست<br />كز زبان مي و جام و ساقي ست ؟<br />نالي ار تا ابد ، باورم نيست<br />كه بر آن عشق بازي كه باقي ست<br />من بر آن عاشقم كه رونده است<br />در شگفتم ! من و تو كه هستيم ؟<br />وز كدامين خم كهنه مستيم ؟<br />اي بسا قيد ها كه شكستيم<br />باز از قيد وهمي نرستيم<br />بي خبر خنده زن ، بيهده نال<br />اي فسانه ! رها كن در اشكم<br />كاتشي شعله زد جان من سوخت<br />گريه را اختياري نمانده ست<br />من چه سازم ؟ جز اينم نيامخوت<br />هرزه گردي دل ، نغمه ي روح<br />افسانه : عاشق ! اينها سخن هاي تو بود ؟<br />حرف بسيارها مي توان زد<br />مي توان چون يكي تكه ي دود<br />نقش ترديد در آسمان زد<br />مي توان چون شبي ماند خاموش<br />مي توان چون غلامان ، به طاعت<br />شنوا بود و فرمانبر ، اما<br />عشق هر لحظه پرواز جويد<br />عقل هر روز بيند معما<br />و آدميزاده در اين كشاكش<br />ليك يك نكته هست و نه جز اين<br />ما شريك هميم اندر اين كار<br />صد اگر نقش از دل برآيد<br />سايه آنگونه افتد به ديوار<br />كه ببينند و جويند مردم<br />خيزد اينك در اين ره ، كه ما را<br />خبر از رفتگان نيست در دست<br />شادي آورده ، با هم توانيم<br />نقش ديگر براين داستان بست<br />زشت و زيبا ، نشاني كه از ماست<br />تو مرا خواهي و من تو را نيز<br />اين چه كبر و چه شوخي و نازي ست ؟<br />به دوپا راني ، از دست خواني<br />با من آيا تو را قصد بازي است ؟<br />تو مرا سر به سر مي گذاري ؟<br />اي گل نوشكفته ! اگر چند<br />زود گشتي زبون و فسرده<br />از وفور جواني چنيني<br />هر چه كان زنده تر ، زود مرده<br />با چنين زنده من كار دارم<br />مي زدم من در اين كهنه گيتي<br />بر دل زندگان دائما دست<br />در از اين باغ اكنون گشادند<br />كه در از خارزاران بسي بست<br />شد بهار تو با تو پديدار<br />نوگل من ! گلي ، گرچه پنهان<br />در بن شاخه ي خارزاري<br />عاشق تو ، تو را بازيابد<br />سازد از عشق تو بي قراري<br />هر پرنده ، تو را آشنا نيست<br />بلبل بينوا زي تو آيد<br />عاشق مبتلا زي تو آيد<br />طينت تو همه ماجرايي ست<br />طالب ماجرا زي تو آيد<br />تو ، تسليده ، عاشقاني<br />عاشق : اي فسانه ! مرا آرزو نيست<br />كه بچينندم و دوست دارند<br />زاده ي كوهم ، آورده ي ابر<br />به كه بر سبزه ام واگذارند<br />با بهاري كه هستم در آغوش<br />كس نخواهم زند بر دلم دست<br />كه دلم آشيان دلي هست<br />زاشيانم اگر حاصلي نيست<br />من بر آنم كز آن حاصلي هست<br />به فريب و خيالي منم خوش<br />افسانه : عاشق ! از هر فريبنده كان هست<br />يك فريب دلاويزتر ، من<br />كهنه خواهد شدن آن چه خيزد<br />يك دروغ كهن خيزتر ، من<br />رانده ي عاقلان ، خوانده ي تو<br />كرده در خلوت كوه منزل<br />عاشق : همچو من<br />افسانه : چون تو از درد خاموش<br />بگذرانم ز چشم آنچه بينم<br />عاشق : تا بيابي دلي را همه جوش<br />افسانه : دردش افتاده اندر رگ و پوست<br />عاشقا ! با همه اين سخن ها<br />به محك آمدت تكه ي زر<br />چه خوشي ؟ چه زياني ، چه مقصود ؟<br />گردد اين شاخه يك روز بي بر<br />ليك سيراب از اين چوي اكنون<br />يك حقيقت فقط هست بر جا<br />آنچناني كه بايست ، بودن<br />يك فريب است ره جسته هر جا<br />چشم ها بسته ، پابست بودن<br />ماچنانيم ليكن ، كه هستيم<br />عاشق : آه افسانه ! حرفي است اين راست<br />گر فريبي ز ما خاست ، ماييم<br />روزگاري اگر فرصتي ماند<br />بيش از اين با هم اندر صفاييم<br />همدل و همزبان و همآهنگ<br />تو دروغي ، دروغي دلاويز<br />تو غمي ، يك غم سخت زيبا<br />بي بها مانده عشق و دل من<br />مي سپارم به تو ، عشق و دل را<br />كه تو خود را به من واگذاري<br />اي دروغ ! اي غم ! اي نيك و بد ، تو<br />چه كست گفت از اين جاي برخيز ؟<br />چه كست گفت زين ره به يكسو<br />همچو گل بر سر شاخه آويز<br />همچو مهتاب در صحنه ي باغ<br />اي دل عاشقان ! اي فسانه<br />اي زده نقش ها بر زمانه<br />اي كه از چنگ خود باز كردي<br />نغمه هيا همه جاودانه<br />بوسه ، بوسه ، لب عاشقان را<br />در پس ابرهايم نهان دار<br />تا صداي مرا جز فرشته<br />نشنوند ايچ در آسمان ها<br />كس نخواند ز من اين نوشته<br />جز به دل عاشق بي قراري<br />اشك من ريز بر گونه ي او<br />ناله ام در دل وي بياكن<br />روح گمنامم آنجا فرود آر<br />كه بر آيد از آنجاي شيون<br />آتش آشفته خيزد ز دل ها<br />هان ! به پيش آي از اين دره ي تنگ<br />كه بهين خوابگاه شبان هاست<br />كه كسي را نه راهي بر آن است<br />تا در اينجا كه هر چيز تنهاست<br />بسراييم دلتنگ با هم<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-3745327217614335112?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-27201254367717791322009-03-18T20:19:00.001-07:002009-03-26T17:32:26.784-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScG51VnduUI/AAAAAAAAAxo/xMYXc3aeIms/s1600-h/nima2.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 228px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScG51VnduUI/AAAAAAAAAxo/xMYXc3aeIms/s320/nima2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314733361260771650" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;">انگاسی</span><br /><br />سوی شهر آمد آن زن انگاس<br />سیر کردن گرفت از چپ و راست<br />دید ایینه ای فتاده به خک<br />گفت : حقا که گوهری یکتاست<br />به تماشا چو برگرفت و بدید<br />عکس خود را ، فکند و پوزش خواست<br />که : ببخشید خواهرم ! به خدا<br />من ندانستم این گوهر ز شماست<br />ما همان روستازنیم درست<br />ساده بین ،‌ساده فهم بی کم و کاست<br />که در ایینه ی جهان بر ما<br />از همه ناشناس تر ، خود ماست<br />ای شب<br />هان ای شب شوم وحشت انگیز<br />تا چند زنی به جانم آتش ؟<br />یا چشم مرا ز جای برکن<br />یا پرده ز روی خود فروکش<br />یا بازگذار تا بمیرم<br />کز دیدن روزگار سیرم<br />دیری ست که در زمانه ی دون<br />از دیده همیشه اشکبارم<br />عمری به کدورت و الم رفت<br />تا باقی عمر چون سپارم<br />نه بخت بد مراست سامان<br />و ای شب ،‌نه توراست هیچ پایان<br />چندین چه کنی مرا ستیزه<br />بس نیست مرا غم زمانه ؟<br />دل می بری و قرار از من<br />هر لحظه به یک ره و فسانه<br />بس بس که شدی تو فتنه ای سخت<br />سرمایه ی درد و دشمن بخت<br />این قصه که می کنی تو با من<br />زین خوبتر ایچ قصه ایچ نیست<br />خوبست ولیک باید از درد<br />نالان شد و زار زار بگریست<br />بشکست دلم ز بی قراری<br />کوتاه کن این فسانه ،‌باری<br />آنجا که ز شاخ گل فروریخت<br />آنجا که بکوفت باد بر در<br />و آنجا که بریخت آب مواج<br />تابید بر او مه منور<br />ای تیره شب دراز دانی<br />کانجا چه نهفته بد نهانی ؟<br />بودست دلی ز درد خونین<br />بودست رخی ز غم مکدر<br />بودست بسی سر پر امید<br />یاری که گرفته یار در بر<br />کو آنهمه بانگ و ناله ی زار<br />کو ناله ی عاشقان غمخوار ؟<br />در سایه ی آن درخت ها چیست<br />کز دیده ی عالمی نهان است ؟<br />عجز بشر است این فجایع<br />یا آنکه حقیقت جهان است ؟<br />در سیر تو طاقتم بفرسود<br />زین منظره چیست عاقبت سود ؟<br />تو چیستی ای شب غم انگیز<br />در جست و جوی چه کاری آخر ؟<br />بس وقت گذشت و تو همانطور<br />استاده به شکل خوف آور<br />تاریخچه ی گذشتگانی<br />یا رازگشای مردگانی؟<br />تو اینه دار روزگاری<br />یا در ره عشق پرده داری ؟<br />یا شدمن جان من شدستی ؟<br />ای شب بنه این شگفتکاری<br />بگذار مرا به حالت خویش<br />با جان فسرده و دل ریش<br />بگذار فرو بگیرد دم خواب<br />کز هر طرفی همی وزد باد<br />وقتی ست خوش و زمانه خاموش<br />مرغ سحری کشید فریاد<br />شد محو یکان یکان ستاره<br />تا چند کنم به تو نظاره ؟<br />بگذار بخواب اندر ایم<br />کز شومی گردش زمانه<br />یکدم کمتر به یاد آرم<br />و آزاد شوم ز هر فسانه<br />بگذار که چشم ها ببندد<br />کمتر به من این جهان بخندد<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-2720125436771779132?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-54724331321567969882009-03-18T20:15:00.000-07:002009-03-26T17:32:57.750-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScG5TL_4XDI/AAAAAAAAAxg/A_y4uLxNx64/s1600-h/images_Yushij.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 140px; height: 156px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScG5TL_4XDI/AAAAAAAAAxg/A_y4uLxNx64/s320/images_Yushij.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314732774563273778" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;">چشمه ی کوچک</span><br /><br />گشت یکی چشمه ز سنگی جدا<br />غلغله زن ، چهره نما ، تیز پا<br />گه به دهان بر زده کف چون صدف<br />گاه چو تیری که رود بر هدف<br />گفت : درین معرکه یکتا منم<br />تاج سر گلبن و صحرا منم<br />چون بدوم ، سبزه در آغوش من<br />بوسه زند بر سر و بر دوش من<br />چون بگشایم ز سر مو ، شکن<br />ماه ببیند رخ خود را به من<br />قطره ی باران ، که در افتد به خک<br />زو بدمد بس کوهر تابنک<br />در بر من ره چو به پایان برد<br />از خجلی سر به گریبان برد<br />ابر ، زمن حامل سرمایه شد<br />باغ ،‌ز من صاحب پیرایه شد<br />گل ، به همه رنگ و برازندگی<br />می کند از پرتو من زندگی<br />در بن این پرده ی نیلوفری<br />کیست کند با چو منی همسری ؟<br />زین نمط آن مست شده از غرور<br />رفت و ز مبدا چو کمی گشت دور<br />دید یکی بحر خروشنده ای<br />سهمگنی ، نادره جوشنده ای<br />نعره بر آورده ، فلک کرده کر<br />دیده سیه کرده ،‌شده زهره در<br />راست به مانند یکی زلزله<br />داده تنش بر تن ساحل یله<br />چشمه ی کوچک چو به آنجا رسید<br />وان همه هنگامه ی دریا بدید<br />خواست کزان ورطه قدم درکشد<br />خویشتن از حادثه برتر کشد<br />لیک چنان خیره و خاموش ماند<br />کز همه شیرین سخنی گوش ماند<br />خلق همان چشمه ی جوشنده اند<br />بیهوده در خویش هروشنده اند<br />یک دو سه حرفی به لب آموخته<br />خاطر بس بی گنهان سوخته<br />لیک اگر پرده ز خود بردرند<br />یک قدم از مقدم خود بگذرند<br />در خم هر پرده ی اسرار خویش<br />نکته بسنجند فزون تر ز پیش<br />چون که از این نیز فراتر شوند<br />بی دل و بی قالب و بی سر شوند<br />در نگرند این همه بیهوده بود<br />معنی چندین دم فرسوده بود<br />آنچه شنیدند ز خود یا ز غیر<br />و آنچه بکردند ز شر و ز خیر<br />بود کم ار مدت آن یا مدید<br />عارضه ای بود که شد ناپدید<br />و آنچه به جا مانده بهای دل است<br />کان همه افسانه ی بی حاصل است<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-5472433132156796988?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-68387900177775496012009-03-18T20:11:00.000-07:002009-03-26T17:33:16.871-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScG4pj0_hDI/AAAAAAAAAxY/imStHJdYoaw/s1600-h/Nima_YushijbyHadi.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 276px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScG4pj0_hDI/AAAAAAAAAxY/imStHJdYoaw/s320/Nima_YushijbyHadi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314732059405550642" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><br /><span style="font-weight: bold;">آهنگر</span><br /><br />در درون تنگنا، با کوره اش، آهنگر فرتوت<br />دست او بر پتک<br />و به فرمان عروقش دست<br />دائماً فریاد او این است، و این است فریاد تلاش او:<br />« ـــ کی به دست من<br />آهن من گرم خواهد شد<br />و من او را نرم خواهم دید؟<br />آهن سرسخت!<br />قد برآور، باز شو، از هم دوتا شو، با خیال من یکی تر زندگانی کن!»<br /><br />زندگانی چه هوسناک است، چه شیرین!<br />چه برومندی دمی با زندگی آزاد بودن،<br />خواستن بی ترس، حرف از خواستن بی ترس گفتن، شاد بودن!<br />او به هنگامی که تا دشمن از او در بیم باشد<br />( آفریدگار شمشیری نخواهد بود چون)<br />و به هنگامی که از هیچ آفریدگار شمشیری نمی ترسد،<br />ز استغاثه های آنانی که در زنجیر زنگ آلوده ای را می دهد تعمیر...<br /><br />بر سر آن ساخته کاو راست در دست،<br />می گذارد او ( آن آهنگر)<br />دست مردم را به جای دست های خود.<br /><br />او به آنان، دست، با این شیوه خواهد داد.<br />ساخته ناساخته،یا ساخته ی کوچک،<br />او، به دست کارهای بس بزرگ ابزار می بخشد.<br />او، جهان زندگی را می دهد پرداخت!<br /><br /><br />گل نازدار<br />سود گرت هست گرانی مکن<br />خیره سری با دل و جانی مکن<br />آن گل صحرا به غمزه شکفت<br />صورت خود در بن خاری نهفت<br />صبح همی باخت به مهرش نظر<br />ابر همی ریخت به پایش گهر<br />باد ندانسته همی با شتاب<br />ناله زدی تا که براید ز خواب<br />شیفته پروانه بر او می پرید<br />دوستیش ز دل و جان می خرید<br />بلبل آشفته پی روی وی<br />راهی همی جست ز هر سوی وی<br />وان گل خودخواه خود آراسته<br />با همه ی حسن به پیراسته<br />زان همه دل بسته ی خاطر پریش<br />هیچ ندیدی به جز از رنگ خویش<br />شیفتگانش ز برون در فغان<br />او شده سرگرم خود اندر نهان<br />جای خود از ناز بفرسوده بود<br />لیک بسی بیره و بیهوده بود<br />فر و برازندگی گل تمام<br />بود به رخساره ی خوبش جرام<br />نقش به از آن رخ برتافته<br />سنگ به از گوهرنایافته<br />گل که چنین سنگدلی برگزید<br />عاقبت از کار ندانی چه دید<br />سودنکرده ز جوانی خویش<br />خسته ز سودای نهانی خویش<br />آن همه رونق به شبی در شکست<br />تلخی ایان به جایش نشست<br />از بن آن خار که بودش مقر<br />خوب چو پژمرد برآورد سر<br />دید بسی شیفته ی نغمه خوان<br />رقص کنان رهسپر و شادمان<br />از بر وی یکسره رفتند شاد<br />راست بماننده ی آن تندباد<br />خاطر گل ز آتش حسرت بسوخت<br />ز آن که یکی دیده بدو برندوخت<br />هر که چو گل جانب دل ها شکست<br />چون که بپژمرد به غم برنشست<br />دست بزد از سر حسرت به دست<br />کانچه به کف داشت ز کف داده است<br />چون گل خودبین ز سر بیهشی<br />دوست مدار این همه عاشق کشی<br />یک نفس از خویشتن آزاد باش<br />خاطری آور به کف و شاد باش<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-6838790017777549601?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-9442949331479537032009-03-18T19:59:00.000-07:002009-03-26T17:34:56.721-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScG3Nzf_vLI/AAAAAAAAAxQ/2-QA4EC-ZR4/s1600-h/201-5.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 300px; height: 261px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScG3Nzf_vLI/AAAAAAAAAxQ/2-QA4EC-ZR4/s320/201-5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314730483064487090" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: right;"><br /><span style="font-weight: bold;">شب‌پره‌ی ساحل نزدیک </span><br /><br />چوک و چوک!... گم کرده راهش در شب تاریک<br />شب‌پره‌ی ساحل نزدیک<br />دمبدم می‌کوبدم بر پشت شیشه.<br /><br />شب‌پره‌ی ساحل نزدیک!<br />در تلاش تو چه مقصودی است؟<br />از اطاق من چه می‌خواهی؟<br /><br />شب‌پره‌ی ساحل نزدیک با من (روی حرفش گنگ) می‌گوید:<br />"چه فراوان روشنایی در اطاق توست!<br />باز کن در بر من<br />خستگی آورده شب در من."<br /><br />به خیالش شب‌پره‌ی ساحل نزدیک<br />هر تنی را می‌تواند بود هر راهی<br />راه سوی عافیتگاهی<br />وز پس هر روشنی ره بر مفری هست.<br /><br />چوک و چوک!... در این دل شب که ازو این رنج می‌زاید<br />پس چرا هر کس به راه من نمی‌آید...؟<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">پاسها از شب گذشته است</span><br /><br />پاسها از شب گذشته است<br />میهمانان جای را کرده اند خالی. دیرگاهی است<br />میزبان در خانه‌اش تنها نشسته.<br />در نی آجین جای خود بر ساحل متروک می‌سوزد اجاق او<br />اوست مانده. اوست خسته.<br /><br />مانده زندانی به لبهایش<br />بس فراوان حرفها، اما<br />با نوای نای خود در این شب تاریک پیوسته<br />چون سراغ از هیچ زندانی نمی‌گیرند.<br />میزبان در خانه‌اش تنها نشسته.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ترا من چشم در راهم</span><br /><br />ترا من چشم در راهم شباهنگام<br />که می‌گیرند در شاخ "تلاجن" سایه‌ها رنگ سیاهی<br />وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم؛<br />ترا من چشم در راهم.<br /><br />شباهنگام. در آندم که بر جا دره‌ها چون مرده‌ماران خفتگانند؛<br />در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام<br />گرَم یادآوری یا نه، من از یادت نمی‌کاهم؛<br />ترا من چشم در راهم.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">شب همه شب *</span><br /><br />شب همه شب شکسته خواب به چشمم<br />گوش بر زنگ کاروانستم<br />با صداهای نیم زنده زدور.<br />همعنان گشته همزبان هستم.<br />*<br />جاده اما ز همه کس خالی است<br />ریخته بر سر آوار آوار<br />این منم مانده به زندان شب تیره که باز<br />شب همه شب<br />گوش بر زنگ کاروانستم.<br /><br />* این شعر را مخصوصاً به دو وزن ساخته‌ام.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">قایق</span><br /><br />من چهره‌ام گرفته<br />من قایقم نشسته به خشکی.<br /><br />با قایقم نشسته به خشکی<br />فریاد می‌زنم:<br />"وامانده در عذابم انداخته است<br />در راه پرمخافت این ساحل خراب<br />و فاصله است آب<br />امدادی ای رفیقان با من."<br />گل کرده است پوزخندشان اما<br />بر من،<br />بر قایقم که نه موزون<br />بر حرفهایم در چه ره و رسم<br />بر التهابم از حد بیرون.<br /><br />در التهابم از حد بیرون<br />فریاد بر می‌آید از من:<br />"در وقت مرگ که با مرگ<br />جز بیم نیستی و خطر نیست،<br />هزالی و جلافت و غوغای هست و نیست<br />سهو است و جز به پاس ضرر نیست."<br /><br />با سهوشان<br />من سهو می‌خرم<br />از حرفهای کامشکن‌شان<br />من درد می‌بَرم<br />خون از دورن دردم سرریز می‌کند!<br />من آب را چگونه کنم خشک؟<br /><br />فریاد می‌زنم.<br />من چهره‌ام گرفته<br />من قایقم نشسته به خشکی.<br />مقصود من زحرفم معلوم بر شماست:<br />یک دست بی صداست<br />من، دست من کمک زدست شما می‌کند طلب.<br /><br />فریاد من شکسته اگر در گلو، وگر<br />فریاد من رسا<br />من از برای راه خلاص خود و شما<br />فریاد می‌زنم.<br />فریاد می‌زنم!<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">داروَگ</span><br /><br />خشک آمد کشتگاه من<br />در جوار کشت همسایه.<br />گرچه می‌گویند: "می‌گریند روی ساحل نزدیک<br />سوگواران در میان سوگواران."<br />قاصد روزان ابری، داروگ! کی می‌رسد باران؟<br /><br />بر بساطی که بساطی نیست<br />در درون کومه‌ی تاریک من که ذره‌ای با آن نشاطی نیست<br />و جدار دنده‌های نی به دیوار اطاقم دارد از خشکیش می‌ترکد<br />- چون دل یاران که در هجران یاران-<br />قاصد روزان ابری، داروگ! کی می‌رسد باران؟<br /><br /><span style="font-weight: bold;">"ری را" </span><br /><br />"ری را"... صدا می‌آید امشب<br />از پشت "کاچ" که بندآب<br />برق سیاه تابش تصویری از خراب<br />در چشم می‌کشاند.<br />گویا کسی است که می‌خواند...<br /><br />اما صدای آدمی این نیست.<br />با نظم هوش ربایی من<br />آواز آدمیان را شنیده ام<br />در گردش شبانی سنگین؛<br />ز اندوه‌های من<br />سنگین تر.<br />و آوازهای آدمیان را یکسر<br />من دارم از بر.<br /><br />یک شب درون قایق دلتنگ<br />خواندند آنچنان؛<br />که من هنوز هیبت دریا را<br />در خواب<br />می‌بینم.<br /><br />ری را، ری را...<br />دارد هوا که بخواند.<br />در شب سیا.<br />او نیست با خودش،<br />او رفته با صدایش اما<br />خواندن نمی‌تواند.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">همه شب</span><br /><br />همه شب زن هرجایی<br />به سراغم می‌آمد.<br /><br />به سراغ من خسته چو می‌آمد او<br />بود بر سر پنجره‌ام<br />یاسمین کبود فقط<br />همچنان او که می‌آید به سراغم، پیچان.<br /><br />در یکی از شبها<br />یک شب وحشت زا<br />که در آن هر تلخی<br />بود پا بر جا<br />و آن زن هرجایی<br />کرده بود از من دیدار؛<br />گیسوان درازش – همچو خزه که بر آب-<br />دور زد به سرم<br />فکنید مرا<br />به زبونی و در تک و تاب.<br /><br />هم از آن شبم آمد هر چه به چشم<br />همچنان سخنانم از او<br />همچنان شمع که می‌سوزد با من به وثاقم، پیچان.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">دل فولادم</span><br /><br />ول کنید اسب مرا<br />راه‌توشه‌ی سفرم را و نمدزینم را<br />و مرا هرزه ‌درا،<br />که خیالی سرکش<br />به در خانه کشانده است مرا.<br /><br />رسم از خطه‌ی دوری، نه دلی شاد در آن.<br />سرزمینهای دور<br />جای آشوبگران<br />کارشان کشتن و کشتار که از هر طرف و گوشه‌ی آن<br />می‌نشانید بهارش گل با زخم جسدهای کسان.<br />*<br />فکر می‌کردم در ره چه عبث<br />که از این جای بیابان هلاک<br />می‌تواند گذرش باشد هر راهگذر<br />باشد او را دل فولاد اگر<br />و برد سهل نظر<br />در بد و خوب که هست<br />و بگیرد مشکلها آسان.<br />و جهان را داند<br />جای کین و کشتار<br />و خراب و خذلان.<br /><br />ولی اکنون به همان جای بیابان هلاک<br />بازگشت من می‌باید، با زیرکی من که به کار،<br />خواب پر هول و تکانی که ره آورد من از این سفرم هست و هنوز<br />چشم بیدارم و هر لحظه بر آن می‌دوزد،<br />هستیم را همه در آتش برپا شده اش می‌سوزد.<br /><br />از برای من ویران سفر گشته مجالی دمی استادن نیست<br />منم از هرکه در این ساعت غارت‌زده‌تر<br />همه چیز از کف من رفته به در<br />دل فولادم با من نیست<br />همه چیزم دل من بود و کنون می‌بینم<br />دل فولادم مانده در راه.<br />دل فولادم را بی شکی انداخته است<br />دست آن قوم بداندیش در آغوش بهاری که گلش گفتم از خون وز زخم.<br /><br />وین زمان فکرم این است که در خون برادرهایم<br />- ناروا در خون پیچان<br />بی گنه غلتان در خون-<br />دل فولادم را زنگ کند دیگرگون.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-944294933147953703?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-14628392786551278902009-03-18T19:57:00.000-07:002009-03-26T17:44:48.719-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScG08ixAGTI/AAAAAAAAAxA/AGmOvyDlQKw/s1600-h/6l49gua.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 256px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScG08ixAGTI/AAAAAAAAAxA/AGmOvyDlQKw/s320/6l49gua.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314727987491379506" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;">زندگینامه ی خود نوشت<br /><br />نیما یوشیج<br />بر گرفته از "دنیا خانه ی من است"<br />انتخاب ، نسخه برداری و تدوین : سیروس طاهباز<br />مرکز انتشارات کمیسیون ملی یونسکو در ایران ، چاپ اول، 1375<br /><br />در سال هزار وسیصد و پانزده هجری ( قمری) ، ابراهیم نوری- مرد شجاع و عصبانی- از افراد یکی از دودمان های قدیمی شمال ایران محسوب می شد. من پسر بزرگ او هستم. پدرم در این ناحیه به زندگانی کشاورزی و گله داری خود مشغول بود.<br />در پاییز همین سال، زمانی که او در مسقط الرأس ییلاقی خود « یوش» منزل داشت، من به دنیا آمدم. پیوستگی من از طرف جده به گرجی های متواری از دیرزمانی دراین سرزمین می‌رسد .<br />زندگی بدوی من در بین شبانان و ایلخی بانان گذشت که به هوای چراگاه به نقاط دور ییلاق- قشلاق می کنند و شب بالای کوه ها ساعات طولانی با هم به دور آتش جمع می‌شوند.<br />از تمام دوره ی بچگی خود، من بجز زد و خوردهای وحشیانه و چیزهای مربوط به زندگی کوچ نشینی و تفریحات ساده‌ی آنها در آرامش یکنواخت و کور و بیخبر از همه جا، چیزی به خاطر ندارم.<br />در همان دهکده که متولد شدم خواندن و نوشتن را نزد آخوند ده یاد گرفتم. او مرا در کوچه باغها دنبال می کرد و به باد شکنجه می‌گرفت. پاهای نازک مرا به درخت های ریشه و گزنه دار می‌بست ، با ترکه های بلند می‌زد و مرا مجبور می‌کرد به از برکردن نامه هایی که معمولا اهل خانواده ی دهاتی به هم می نویسند و خودش آنها را به هم چسبانیده و برای من طومار درست کرده بود.<br />اما یک سال که به شهر آمده بودم اقوام نزدیک من مرا به همپای برادر از خود کوچکترم، لادبن ، به یک مدرسه‌ی کاتولیک واداشتند. آن وقت این مدرسه در تهران به مدرسه‌ی عالی سن لویی شهرت داشت. دوره‌ی تحصیل من از اینجا شروع می‌شود. سالهای اول زندگی مدرسه ی من به زد و خورد با بچه‌ها گذشت. وضع رفتار و سکنات من، کناره‌گیری و حجبی که مخصوص بچه های تربیت شده در بیرون شهر است، موضوعی بود که در مدرسه مسخره برمی‌داشت. هنر من خوب پریدن و با رفیقم حسین پژمان، فرار از محوطه ی مدرسه بود. من در مدرسه خوب کار نمی‌کردم. فقط نمرات نقاشی به داد من می‌رسید. اما بعد ها در مدرسه مراقبت و تشویق یک معلم خوش رفتار که نظام وفا شاعر بنام امروز باشد، مرا به خط شعر گفتن انداخت.<br />این تاریخ مقارن بود با سال هایی که جنگ های بین المللی ادامه داشت. من در آن وقت اخبار جنگ را به زبان فرانسه می‌توانستم بخوانم. شعر‌های من در آن وقت به سبک خراسانی بود که همه چیز در آن یک جور و بطور کلی دور از طبیعت واقع و کمتر مربوط با خصایص زندگی مشخص گوینده، وصف می شود.<br />آشنایی با زبان خارجی راه تازه را در پیش چشم من گذاشت. ثمره‌ی کاوش من در این راه بعد از جدایی از مدرسه و گذرانیدن دوران دلدادگی بدانجا می‌انجامد که ممکن است در منظومه‌ی «افسانه» ی من دیده می شود. قسمتی از این منظومه‌ درروزنامه ی دوست شهید من میرزاده‌ی عشقی چاپ شد. ولی قبلا در سال هزار وسیصد منظومه‌ای به نام «قصه ی رنگ پریده» انتشار داده بودم.<br />من پیش از آن شعری در دست ندارم. در پاییز سال هزار وسیصد ویک نمونه ی دیگر از شیوه ی کار خود، « ای شب» را که پیش از این تاریخ سروده بودم و دست به دست خوانده و رانده شده بود، در روزنامه ی هفتگی نوبهار دیدم.<br />شیوه ی کار در هر کدام از این قطعات تیر زهرآگینی، مخصوصا درآن زمان ، به طرف طرفداران سبک قدیم بود. طرفداران سبک قدیم آنها را قابل درج و انتشار نمی‌دانستند. با وجود آن در سال هزار وسیصد و بیست و دو هجری [ قمری] بود که اشعار من صفحات زیاد منتخبات آثار شعرای معاصر را پر کرد. عجب آنکه نخستین منظومه‌ی من « قصه ی رنگ پریده» هم که از آثار بچگی من به شمار می‌آید، در جزو مندرجات این کتاب و در بین نام آن همه ادبای ریش و سبیل دار خوانده می‌شد و بطوری قرار گرفته بود که شعرا و ادبا را نسبت به من و مؤلف دانشمند کتاب (هشترودی زاده) خشمناک می ساخت. مثل اینکه طبیعت آزاد پرورش یافته ی من در هر دوره از زندگی من باید با زد و خورد رو در رو باشد.<br />در اشعار آزاد من وزن و قافیه به حساب دیگر گرفته می‌شوند. کوتاه و بلند شدن مصرع ها در آنها بنا بر هوس و فانتزی نیست. من برای بی‌نظمی هم به نظمی اعتقاد دارم. هر کلمه‌ی من از روی قاعده‌ی دقیق به کلمه‌ی دیگر می چسبد. شعر آزاد سرودن برای من دشوارتر از غیر آن است.<br />مایه ی اصلی اشعارمن، رنج است. به عقیده‌ی من گوینده‌ی واقعی باید آن مایه را داشته باشد. من برای رنج خود شعر می‌گویم. فورم و کلمات و وزن و قافیه، در همه وقت، برای من ابزارهایی بوده‌اند که مجبور به عوض کردن آنها بوده‌ام تا با رنج من و دیگران بهتر سازگار باشد.<br />در دوره‌ی زندگی خود من هم از جنس رنجهای دیگران سهم هایی هست بطوریکه من بانوی خانه‌دار و بچه دار و ایلخی بان و چوپان ناقابلی نیستم، به این جهت وقت پاکنویس کردن برای من کم است. اشعار من متفرق به دست مردم افتاده و یا در خارج کشور به توسط زبان شناسها خوانده می شود. فقط از سال هزار وسیصد و هفده به بعد در جزو هیأت تحریریه‌ی مجله‌ی موسیقی بوده‌ام و به حمایت دوستان خود در این مجله اشعار خود را مرتبا انتشار داده‌ام.<br />من مخالف بسیار دارم چون خود من بطور روزمره دریافته‌ام، مردم هم باید روزمره دریابند. این کیفیت تدریجی نتیجه‌ی کار من است. مخصوصاً بعضی از اشعار مخصوص تر به خود من برای کسانی که حواس جمع در عالم شاعری ندارند، مبهم است. اما انواع شعرهای من زیادند. چنانکه دیوانی به زبان مادری خود به اسم « روجا» دارم. می توانم بگویم من به رودخانه شبیه هستم که از هر کجای آن لازم باشد، بدون سر و صدا می‌توان آب برداشت. خوش آیند نیست اسم بردن از داستانهای منظوم خود به سبک های مختلف که هنوز به دست مردم نیامده است.<br />باقی شرح حال من این می‌شود: در تهران می گذرانم. زیادی می نویسم، کم انتشار می‌دهم، و این وضع مرا از دور تنبل جلوه می‌دهد.<br /> تهران ، خرداد هزار و سیصد و بیست و پنج<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-1462839278655127890?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-35779679597107673202009-03-18T19:53:00.001-07:002009-03-26T17:35:53.551-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScGz4VTVl0I/AAAAAAAAAw4/TdIbmvf5tSQ/s1600-h/54aguc4.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 223px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScGz4VTVl0I/AAAAAAAAAw4/TdIbmvf5tSQ/s320/54aguc4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314726815646193474" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;">از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد<br /><br /><br />علی اسفندیاری یا علی نوری مشهور به نیما یوشیج (زاده ۲۱ آبان ۱۲۷۴ [۱] خورشيدی در دهکده یوش استان مازندران - درگذشت ۱۳ دی ۱۳۳۸ [۲] خورشیدی در شمیران شهر تهران) شاعر معاصر ایرانی است. وی بنیانگذار شعر نو فارسی است.<br />نیما پوشیج با مجموعه تأثیرگذار افسانه که مانیفست شعر نو فارسی بود، در فضای راکد شعر ایران انقلابی به پا کرد. نیما آگاهانه تمام بنیاد ها و ساختارهای شعر کهن فارسی را به چالش کشید. شعر نو عنوانی بود که خود نیما بر هنر خویش نهاده بود.<br />تمام جریان‌های اصلی شعر معاصر فارسی مدیون این انقلاب و تحولی هستند که نیما مبدع آن بود.<br />زندگی<br />کودکی<br />نیما در سال ۱۲۷۴ هجری شمسی درروستای یوش از توابع بخش بلده شهرستان نور به دنیا آمد. پدرش ابراهیم‌خان اعظام‌السلطنه متعلق به خانواده‌ای قدیمی مازندران بود و به کشاورزی و گله‌داری مشغول بود.[۳] پدر نیما زندگی روستایی، تیراندازی و اسب‌سواری را به وی آموخت. نیما تا سن دوازده سالگی درزادگاهش روستای یوش و در دل طبیعت زندگی کرد.[۴]<br />نیما خواندن و نوشتن را نزد آخوند ده فرا گرفت ولی دلخوشی چندانی از او نداشت چون او را شکنجه می‌داد و در کوچه باغ‌ها دنبال نیما می‌کرد.[۵]<br />اقامت در تهران<br />دوازده ساله بود که به همراه خانواده تهران رفت و در مدرسه عالی سن لویی مشغول تحصیل شد. در مدرسه از بچه‌ها کناره‌گیری می‌کرد و به گفته خود نیما با یکی از دوستانش مدام از مدرسه فرار می‌کرد و پس از مدتی با تشویق یکی از معلم‌هایش به نام نظام وفا به شعر گفتن مشغول گشت و در همان زمان با زبان فرانسه آشنایی یافت و شعر گفتن به سبک خراسانی را شروع کرد.<br />پس از پایان تحصیلات در مدرسه سن‌لویی نیما در وزارت دارایی مشغول کار شد. اما پس از مدتی این کار را مطابق میل خود نیافت و آن را رها کرد.[۶] بیکاری وی باعث شد تا افکار گوناگون به ذهنش هجوم آورد از جمله تصمیم گرفت به میرزا کوچک خان جنگلی بپیوندد و همراه با او بجنگد تا کشته شود. [۷] در همین زمان (سال ۱۳۰۵) با عالیه جهانگیر ازدواج کرد تا به گفته خود از افکار پریشان رهایی یابد.[۸]<br />درست یک ماه پس از ازدواج، پدرش ابراهیم نوری درگذشت.[۹] در همین زمان چند شعر از او در کتابی با عنوان خانواده سرباز چاپ شد.[۱۰] وی که در این زمان به دلیل بی‌کاری خانه‌نشین شده بود در تنهایی به سرودن شعر مشغول بود و به تحول در شعر فارسی می‌اندیشید اما چیزی منتشر نمی‌کرد.[۱۱]<br />ترک تهران<br />به سال ۱۳۰۷ خورشیدی محل کار عالیه جهانگیر همسر نیما به آمل انتقال پیدا کرد. نیما نیز با او به این شهر رفت. یک سال بعد آنان به رشت رفتند. عالیه در این‌جا مدیر مدرسه بود و نیما را سرزنش می‌کرد که چرا درآمدی ندارد.[۱۲]او مدتی نیز در دبیرستان حکیم نظامی شهرستان آستارا واقع در مرز شوروی سابق به امر تدریس مشغول بود.<br />تغییر نام<br />علی اسفندیاری در سال ۱۳۰۰ خورشیدی نام خود را به نیما تغییر داد. نیما نام یکی از اسپهبدان تبرستان بود و به معنی کمان بزرگ است. او با همین نام شعرهای خود را امضا می‌کرد. در نخستین سال‌های صدور شناس‌نامه نام وی نیماخان یوشیج ثبت شده است.[۱۳]<br />آغاز شاعری<br />نیما در سال ۱۳۰۰ منظومه قصه رنگ پریده را که یک سال پیش سروده بود در هفته‌نامه قرن بیستم میرزاده عشقی به چاپ رساند.[۱۴] این منظومه مخالفت بسیاری از شاعران سنتی و پیرو سبک قدیم مانند ملک الشعرای بهار و مهدی حمیدی شیرازی را برانگیخت. شاعران سنتی به مسخره و آزار وی دست زدند.<br />نیما پس از مدتی به تدریس در مدرسه‌های مختلف از جمله مدرسه عالی صنعتی تهران و همکاری با روزنامه‌هایی چون مجله موسیقی و مجله کویر پرداخت.<br />[شعر نیمایی<br />نوشتار اصلی: شعر نیمایی<br /><br />آثار نیما<br />منظومه قصه رنگ پریده در حقیقت نخستین اثر منظوم نیمایی است که در قالب مثنوی (بحر هزج مسدس) سروده شده است. شاعر در این اثر زندگی خود را روایت کرده است و از خلال آن به مفاسد اجتماعی پرداخته است.[۱۵] بخش نخست این کار در قرن بیستم چاپ شده بود. سپس افسانه را سرود که در آن روحی رمانتیک حاکم است و به عشق نیز نیما نگاهی دیگرگونه دارد و عشق عارفانه را رد می‌کند.[۱۶] چنان که خطاب به حافظ می‌گوید:<br />حافظا این چه کید و دروغ است کز زبان می و جام ساقی است<br />نالی ار تا ابد باورم نیست که بر آن عشق بازی که باقی است<br />من بر آن عاشقم کو رونده است {{{2}}}<br /> ‎<br />(افسانه)<br />نیما در این آثار و اشعاری نظیر خروس و روباه، چشمه و بز ملاحسن مسأله‌گو افکاری اجتماعی را بیان می‌کند اما قالب اشعار قدیمی است. مشخص است که وی مشق شاعری می‌کند و هنوز راه خود را پیدا نکرده است. [۱۷] با این حال انتشار افسانه دنیای ادبیات آن زمان را برآشفت.[۱۸] ای شب نیز در هفته‌نامه نوبهار محمدتقی بهار چاپ شد و جنجالی برانگیخت.[۱۹]<br />زندگی شخصی<br />نیمایوشیج در جوانی عاشق دختری شد، اما به دلیل اختلاف مذهبی نتوانست با وی ازدواج کند. [۲۰]پس از این شکست او عاشق دختری روستایی به نام صفورا شد و می‌خواست با او ازدواج کند اما دختر حاضر نشد به شهر بیاید. بنابراین عشق دوم نیز سرانجام خوبی نیافت.[۲۱] نیما صفورا را هنگام آب‌تنی در رودخانه دیده بود. این منظره شاعرانه و شکست عشق پیشین الهام‌بخش او در سرودن افسانه بود.[۷]<br />سرانجام نیما در ۶ اردیبهشت ۱۳۰۵ خورشیدی ازدواج کرد . همسر وی عالیه جهانگیر فرزند میرزا اسماعیل شیرازی و خواهرزاده نویسنده نامدار میرزا جهانگیر صوراسرافیل بود.[۲۲] حاصل این ازدواج که تا پایان عمر دوام یافت فرزند پسری بود به نام شراگیم که اکنون در امریکا زندگی می‌کند . شراگیم در سال ۱۳۲۴ خورشیدی به دنیا آمد.[۲۳]<br />نیما در ۱۳ دی ۱۳۳۸ درگذشت و در امامزاده عبدالله تهران به خاک سپرده شد. سپس در سال ۱۳۷۲ خورشیدی بنا به وصیت وی پیکر او را به خانه‌اش در یوش منتقل کردند. مزار او در کنار مزار خواهرش ، بهجت‎الزمان اسفندیاری (درگذشته به تاریخ ۸ خرداد ۱۳۸۶) و مزار سیروس طاهباز در میان حیاط جای گرفته است.<br />کتاب‌شناسی<br />اشعار<br />• قصه رنگ پریده<br />• منظومه نیما<br />• خانواده سرباز<br />• ای شب<br />• افسانه<br />• مانلی<br />• افسانه و رباعیات<br />• ماخ اولا<br />• شعر من<br />• شهر شب و شهر صبح<br />• ناقوس قلم انداز<br />• فریاد های دیگر و عنکبوت رنگ<br />• آب در خوابگه مورچگان<br />• مانلی و خانه سریویلی<br />• مرقد آقا (داستان)<br />• کندوهای شکسته (داستان)<br />• آهو و پرنده‌ها (شعر و قصه برای کودکان)<br />• توکایی در قفس (شعر و قصه برای کودکان)<br />آثار تحقیقی، نامه‌ها و یادداشت‌ها<br />• دونامه<br />• ارزش احساسات<br />• تعریف و تبصره و یاددااشت های دیگر<br />• دنیا خانه من است<br />• نامه های نیما به همسرش - عالیه جهانگیر<br />• حرف های همسایه<br />• کشتی توفان<br />• مجموعه کامل اشعار(تدوین توسط سیروس طاهباز)<br />آثار درباره نیما<br />• مهدی اخوان ثالث، بدعت‌ها و بدایع نیما یوشیج<br />• مهدی اخوان ثالث، عطا و لقای نیما یوشیج<br />• شاپور جورکش، بوطیقای شعر نو<br />• بهمن شارق، نیما و شعر فارسی، بررسی و نقد آثار نیما یوشیج<br />• حسین صمدی، کتابشناسی نیما<br />• سیروس طاهباز و محمدرضا لاهوتی، یادمان نیما یوشیج<br />• محمد عبدعلی، فرهنگ واژگان و ترکیبات اشعار نیما یوشیج<br />• محمود فلکی، نگاهی به شعر نیما<br />• حمید حسنی، موسیقی شعر نیما (تحقیقی در اوزان و قالب‌های شعریِ نیمایوشیج)<br />• سیروس طاهباز،کماندار بزرگ کوهساران: زندگی و شعر نیما یوشیج<br />• محمد حقوقی، نیما یوشیج: شعر نیما یوشیج از آغاز تا امروز، شعر‌های برگزیده تفسیر و تحلیل موفق ترین شعرها<br />• سعید حمیدیان،داستان دگردیسی: روند دگر گونیهای شعر نیما یوشیج<br />• سیاوش کسرایی، در هوای مرغ آمین: نقد‌ها، گفت و گوها و داستان ها<br />• محمدعلی شهرستانی، عمارت دیگر (معنی شعر نیما) در پنج بخش<br />• تقی پورنامداریان، خانه‌ام ابری است: شعر نیما از سنت تا تجدد<br />• عطاءالله مهاجراني، افسانة نيما<br />پانویس<br />1. ↑ (نیما، زندگی و آثار او، نوشته ضیاء هشترودی صفحه ۱۱۷)<br />2. ↑ (تاریخ تحلیلی شعر نو، شمس لنگرودی، جلد ۱، صفحه ۹۰)<br />3. ↑ (از صبا تا نیما، یحیی آریان‌پور، جلد 2 صفحه ۴۶۶)<br />4. ↑ (نیما، زندگانی و آثار او،صفحه ۴۶۷)<br />5. ↑ (نیما، زندگانی و آثار او، جلد 2، صفحه ۴۶۷)<br />6. ↑ (نامه‌های نیما، به کوشش سیروس طاهباز، صفحه ۲۲)<br />7. ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ (پیشین)<br />8. ↑ (یادمان نیما یوشیج، به کوشش سیروس طاهباز، صفحه ۴۰)<br />9. ↑ (نامه‌های نیما، صفحه ۲۰۵)<br />10. ↑ (گزیده اشعار نیما یوشیج، صفحه ۱۸)<br />11. ↑ (بدعت‌ها و بدایع نیما یوشیج، نوشته مهدی اخوان ثالث، صفحه ۱۹)<br />12. ↑ (گزینه اشعار نیما یوشیج، صفحه ۱۸)<br />13. ↑ (اسنادی درباره نیمایوشیج، به کوشش علی میرانصاری، چاپ اول، انتشارات سازمان اسناد ملی، صفحه ۷۳)<br />14. ↑ (اسنادی درباره نیمایوشیج، صفحه ۷۳)<br />15. ↑ (از صبا تا نیما، جلد 2 صفحه ۴۶۷)<br />16. ↑ (نظریه ادبی نیما، دکتر منصور ثروت، صفحه 11)<br />17. ↑ (نظریه ادبی نیما، صفحه 12)<br />18. ↑ (از صبا تا نیما، جلد 2، صفحه ۴۶۸ تا ۴۶9)<br />19. ↑ (چشم‌انداز شعر نو فارسی، نوشته حمید زرین‌کوب، صفحه ۴9)<br />20. ↑ (گزینه اشعار نیما یوشیج، به کوشش یداله جلالی پنداری، صفحه ۱۳)<br />21. ↑ (از صبا تا نیما، یحیی آریان‌پور، جلد 2 صفحه ۴۶۷)<br />22. ↑ (اسنادی درباره نیمایوشیج، صفحه ۷۵)<br />23. ↑ (گزینه اشعار نیما یوشیج، صفحه ۲۴)<br />‎<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-3577967959710767320?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-46858880884527573082009-03-17T20:32:00.000-07:002009-03-26T17:36:43.736-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBr616-laI/AAAAAAAAAww/i6qM9j0-5Mo/s1600-h/shamloo.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 279px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBr616-laI/AAAAAAAAAww/i6qM9j0-5Mo/s320/shamloo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314366218948220322" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><br /><span style="font-weight: bold;">عشق عمومی </span><br /><br />اشک رازي‌ست<br />لب‌خند رازي‌ست<br />عشق رازي‌ست<br /><br />اشک ِ آن شب لب‌خند ِ عشق‌ام بود.<br /><br />□<br /><br />قصه نيستم که بگوئي<br />نغمه نيستم که بخواني<br />صدا نيستم که بشنوي<br />يا چيزي چنان که ببيني<br />يا چيزي چنان که بداني...<br /><br />من درد ِ مشترک‌ام<br />مرا فرياد کن.<br /><br />□<br />درخت با جنگل سخن مي‌گويد<br />علف با صحرا<br />ستاره با کهکشان<br />و من با تو سخن مي‌گويم<br /><br />نام‌ات را به من بگو<br />دست‌ات را به من بده<br />حرف‌ات را به من بگو<br />قلب‌ات را به من بده<br />من ريشه‌هاي ِ تو را دريافته‌ام<br />با لبان‌ات براي ِ همه لب‌ها سخن گفته‌ام<br />و دست‌هاي‌ات با دستان ِ من آشناست.<br /><br />در خلوت ِ روشن با تو گريسته‌ام<br />براي ِ خاطر ِ زنده‌گان،<br />و در گورستان ِ تاريک با تو خوانده‌ام<br />زيباترين ِ سرودها را<br />زيرا که مرده‌گان ِ اين سال<br />عاشق‌ترين ِ زنده‌گان بوده‌اند.<br /><br />□<br /><br />دست‌ات را به من بده<br />دست‌هاي ِ تو با من آشناست<br />اي ديريافته با تو سخن مي‌گويم<br />به‌سان ِ ابر که با توفان<br />به‌سان ِ علف که با صحرا<br />به‌سان ِ باران که با دريا<br />به‌سان ِ پرنده که با بهار<br />به‌سان ِ درخت که با جنگل سخن مي‌گويد<br /><br />زيرا که من<br />ريشه‌هاي ِ تو را دريافته‌ام<br />زيرا که صداي ِ من<br />با صداي ِ تو آشناست.<br />۱۳۳۴<br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-4685888088452757308?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-43359944424312543952009-03-17T19:39:00.000-07:002009-03-26T17:37:06.007-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBfQVRav4I/AAAAAAAAAwo/OUxS4OVFqao/s1600-h/shamlou2.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 225px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBfQVRav4I/AAAAAAAAAwo/OUxS4OVFqao/s320/shamlou2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314352294489931650" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><br /><span style="font-weight: bold;">افق روشن </span><br /><br />براي ِ کاميار شاپور<br /><br />روزي ما دوباره کبوترهاي ِمان را پيدا خواهيم کرد<br />و مهرباني دست ِ زيبائي را خواهد گرفت.<br /><br />□<br /><br />روزي که کم‌ترين سرود <br /> بوسه است<br />و هر انسان<br />براي ِ هر انسان<br />برادري‌ست.<br />روزي که ديگر درهاي ِ خانه‌شان را نمي‌بندند<br />قفل <br /> افسانه‌ئي‌ست<br />و قلب<br />براي ِ زنده‌گي بس است.<br />روزي که معناي ِ هر سخن دوست‌داشتن است<br />تا تو به خاطر ِ آخرين حرف دنبال ِ سخن نگردي.<br /><br />روزي که آهنگ ِ هر حرف، زنده‌گي‌ست<br />تا من به خاطر ِ آخرين شعر رنج ِ جُست‌وجوي ِ قافيه نبرم.<br /><br />روزي که هر لب ترانه‌ئي‌ست<br />تا کم‌ترين سرود، بوسه باشد.<br /><br />روزي که تو بيائي، براي ِ هميشه بيائي<br />و مهرباني با زيبائي يک‌سان شود.<br /><br />روزي که ما دوباره براي ِ کبوترهاي ِمان دانه بريزيم...<br /><br />□<br /><br />و من آن روز را انتظار مي‌کشم<br />حتا روزي<br />که ديگر<br />نباشم.<br />۱۳۳۴/۴/۵<br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-4335994442431254395?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-84180606218017711792009-03-17T19:35:00.000-07:002009-03-26T17:37:24.178-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBeZyzipFI/AAAAAAAAAwg/QU0TVCQ_Zmw/s1600-h/n00005436-r-b-000.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBeZyzipFI/AAAAAAAAAwg/QU0TVCQ_Zmw/s320/n00005436-r-b-000.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314351357524878418" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><br /><span style="font-weight: bold;">احساس </span><br /><br />سه دختر از جلوخان ِ سرايي کهنه سيبي سُرخ پيش ِ پاي‌ام افکندند<br />رخان‌ام زرد شد امّا نگفتم هيچ<br />فقط آشفته شد يک دَم صدای پای سنگين‌ام به روی فرش ِ سخت ِ سنگ.<br /><br />دو دختر از دريچه لاله‌عباسی گيسوهای شان را در قدم‌های من افکندند<br /><br />لب‌ام لرزيد اما گفتني‌ها بر زبان‌ام ماند<br />فقط از زخم ِ دنداني که بر لب‌ها فشردم، ماند بر پيراهن ِ من لکه‌يي نارنگ...<br /><br /><br />به خانه آمدم از راه، پا پُرآبله دل تنگ و خالي دست<br />به روی بستر ِ بي‌عشق ِ خويش افتادم، از اندوه ِ گنگي مست<br /><br />شب ِ انديشناک ِ خسته، از راه ِ درازش مي‌گذشت آرام.<br />کلاغي بر چناري دور، در مهتاب زد فرياد.<br />در اين هنگام<br />نسيم ِ صبح‌گاه ِ سرد، بر درگاه ِ خانه پرده را جنباند.<br />در آن خاموش ِ رويايي چنان پنداشتم کز شوق، روی پرده، قلب ِ دخترِ تصوير مي‌لرزد.<br /><br /><br />چنان پنداشتم کز شوق، هر دَم با تلاشي شوم و ياءس‌آميز، خود را مي‌کشد آرامک آرامک به سوی من...<br /><br /><br /><br />دو چشم‌ام خسته برهم رفت.<br />سپيده مي‌گشود آهسته جعد ِ گيسوان ِ تاب‌دار ِ صبح.<br />سحر لبخند مي‌زد سرد.<br /><br />طلسم ِ رنج ِ من پوسيد<br />چنين احساس کردم من لبان ِ مرده‌يي لب‌های سوزان ِ مرا در خواب مي‌بوسيد...<br />۲۴ آذر ۱۳۳۳<br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-8418060621801771179?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-16533135754653988262009-03-17T19:32:00.000-07:002009-03-26T17:37:45.669-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBdyx19aoI/AAAAAAAAAwY/cumgUgNRMGI/s1600-h/shamloo1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 246px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBdyx19aoI/AAAAAAAAAwY/cumgUgNRMGI/s320/shamloo1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314350687251688066" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><br /><span style="font-weight: bold;">شبانه </span><br /> ۱<br /><br />يه شب ِ مهتاب<br />ماه مياد تو خواب<br />منو مي‌بره<br />کوچه به کوچه<br />باغ ِ انگوري<br />باغ ِ آلوچه<br />دره به دره<br />صحرا به صحرا<br />اون جا که شبا<br />پُشت ِ بيشه‌ها<br />يه پري مياد<br />ترسون و لرزون<br />پاشو مي‌ذاره<br />تو آب ِچشمه<br />شونه مي‌کنه<br />موي ِ پريشون...<br /><br /> ۲<br /><br />يه شب ِ مهتاب<br />ماه مياد تو خواب<br />منو مي‌بره<br />تَه ِ اون دره<br />اون جا که شبا<br />يکه و تنها<br />تک‌درخت ِ بيد<br />شاد و پُراميد<br />مي‌کنه به ناز<br />دسشو دراز<br />که يه ستاره<br />بچکه مث ِ<br />يه چيکه بارون<br />به جاي ِ ميوه‌ش<br />نوک ِ يه شاخه‌ش<br />بشه آويزون...<br /><br /> ۳<br /><br />يه شب ِ مهتاب<br />ماه مياد تو خواب<br />منو مي‌بره<br />از توي ِ زندون<br />مث ِ شب‌پره<br />با خودش بيرون،<br />مي‌بره اون جا<br />که شب ِ سيا<br />تا دَم ِ سحر<br />شهيداي ِ شهر<br />با فانوس ِ خون<br />جار مي‌کشن<br />تو خيابونا<br />سر ِ ميدونا:<br /><br />«ــ عمويادگار!<br />مرد ِ کينه‌دار!<br />مستي يا هشيار<br />خوابي يا بيدار؟»<br /><br />□<br /><br />مست‌ايم و هشيار<br />شهيداي ِ شهر!<br />خواب‌ايم و بيدار<br />شهيداي ِ شهر!<br />آخرش يه شب<br />ماه مياد بيرون،<br />از سر ِ اون کوه<br />بالاي ِ دره<br />روي ِ اين ميدون<br />رد مي‌شه خندون<br /><br />يه شب ماه مياد<br />يه شب ماه مياد...<br />۱۳۳۳<br />زندان ِ قصر<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-1653313575465398826?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-79098340380990547262009-03-17T19:29:00.000-07:002009-03-26T17:38:04.333-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBc1OfypHI/AAAAAAAAAwQ/XKGfbwNeL98/s1600-h/ra-shamlou.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBc1OfypHI/AAAAAAAAAwQ/XKGfbwNeL98/s320/ra-shamlou.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314349629791446130" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;">قصيده برای انسانِ ماهِ بهمن</span><br /><br />تو نمي‌داني غريو ِ يک عظمت<br />وقتي که در شکنجه‌ي يک شکست نمي‌نالد<br /> چه کوهي‌ست!<br />تو نمي‌داني نگاه ِ بي‌مژه‌ي محکوم ِ يک اطمينان<br />وقتي که در چشم ِ حاکم ِ يک هراس خيره مي‌شود<br /> چه دريایِی‌ست!<br />تو نمي‌داني مُردن<br />وقتي که انسان مرگ را شکست داده است<br /> چه زنده‌گي‌ست!<br />تو نمي‌داني زنده‌گي چيست، فتح چيست<br />تو نمي‌داني اراني کيست<br /><br />و نمي‌داني هنگامي که<br />گور ِ او را از پوست ِ خاک و استخوان ِ آجُر انباشتي<br />و لبان‌ات به لبخند ِ آرامش شکفت<br />و گلوي‌ات به انفجار ِ خنده‌يی ترکيد،<br />و هنگامي که پنداشتي گوشت ِ زنده‌گیِ او را<br />از استخوان‌هاي پيکرش جدا کرده‌اي<br />چه‌گونه او طبل ِ سُرخ ِ زنده‌گي‌اش را به نوا درآورد<br />در نبض ِ زيراب<br />در قلب ِ آبادان،<br />و حماسه‌ي توفانیِ شعرش را آغاز کرد<br />با سه دهان صد دهان هزار دهان<br />با سيصد هزار دهان<br />با قافيه‌ي خون<br />با کلمه‌ي انسان،<br />با کلمه‌ي انسان کلمه‌ي حرکت کلمه‌ي شتاب<br />با مارش ِ فردا<br />که راه مي‌رود<br /> مي‌افتد برمي‌خيزد<br /> برمي‌خيزد برمي‌خيزد مي‌افتد<br /> برمي‌خيزد برمي‌خيزد<br />و به‌سرعت ِ انفجار ِ خون در نبض<br /> گام برمي‌دارد<br />و راه مي‌رود بر تاريخ، بر چين<br />بر ايران و يونان<br />انسان انسان انسان انسان... انسان‌ها...<br />و که مي‌دود چون خون، شتابان<br />در رگ ِ تاريخ، در رگ ِ ويت‌نام، در رگ ِ آبادان<br />انسان انسان انسان انسان... انسان‌ها...<br />و به مانند ِ سيلابه که از سدْ، <br />سرريز مي‌کند در مصراع ِ عظيم ِ تاريخ‌اش<br />از ديوار ِ هزاران قافيه:<br />قافيه‌ي دزدانه<br />قافيه‌ي در ظلمت<br />قافيه‌ي پنهاني<br />قافيه‌ي جنايت<br />قافيه‌ي زندان در برابر ِ انسان<br />و قافيه‌ئي که گذاشت آدولف رضاخان<br />به دنبال ِ هر مصرع که پايان گرفت به «نون»:<br />قافيه‌ي لزج<br />قافيه‌ي خون!<br /><br />و سيلاب ِ پُرطبل<br />از ديوار ِ هزاران قافيه‌ي خونين گذشت:<br />خون، انسان، خون، انسان،<br />انسان، خون، انسان...<br />و از هر انسان سيلابه‌يي از خون<br />و از هر قطره‌ي هر سيلابه هزار انسان:<br />انسان ِ بي‌مرگ<br />انسان ِ ماه ِ بهمن<br />انسان ِ پوليتسر<br />انسان ِ ژاک‌دوکور<br />انسان ِ چين<br />انسان ِ انسانيت<br />انسان ِ هر قلب<br /> که در آن قلب، هر خون<br /> که در آن خون، هر قطره<br />انسان ِ هر قطره<br /> که از آن قطره، هر تپش<br /> که از آن تپش، هر زنده‌گي<br />يک انسانيت ِ مطلق است.<br /><br />و شعر ِ زنده‌گیِ هر انسان<br />که در قافيه‌ي سُرخ ِ يک خون بپذيرد پايان<br />مسيح ِ چارميخ ِ ابديت ِ يک تاريخ است.<br /><br />و انسان‌هايي که پا درزنجير<br />به آهنگ ِ طبل ِ خون ِشان مي‌سرايند تاريخ ِشان را<br />حواريون ِ جهان‌گير ِ يک دين‌اند.<br /><br />و استفراغ ِ هر خون از دهان ِ هر اعدام<br />رضاي خودرويي را مي‌خشکاند<br />بر خرزهره‌ي دروازه‌ي يک بهشت.<br /><br />و قطره‌قطره‌ي هر خون ِ اين انساني که در برابر ِ من ايستاده است<br />سيلي‌ست<br />که پُلي را از پس ِ شتابنده‌گان ِ تاريخ<br /> خراب مي‌کند<br /><br />و سوراخ ِ هر گلوله بر هر پيکر<br />دروازه‌يي‌ست که سه نفر صد نفر هزار نفر<br /> که سيصد هزار نفر<br />از آن مي‌گذرند<br />رو به بُرج ِ زمرد ِ فردا.<br /><br />و معبر ِ هر گلوله بر هر گوشت<br />دهان ِ سگي‌ست که عاج ِ گران‌بهاي پادشاهي را<br />در انواليدي مي‌جَوَد.<br /><br />و لقمه‌ي دهان ِ جنازه‌ي هر بي‌چيزْ پادشاه<br /> رضاخان!<br />شرف ِ يک پادشاه ِ بي‌همه‌چيز است.<br /><br />و آن کس که براي يک قبا بر تن و سه قبا در صندوق<br />و آن کس که براي يک لقمه در دهان و سه نان در کف<br />و آن کس که براي يک خانه در شهر و سه خانه در ده<br />با قبا و نان و خانه‌ي يک تاريخ چنان کند که تو کردي،رضاخان<br />نام‌اش نيست انسان.<br /><br />نه، نام‌اش انسان نيست، انسان نيست<br /> من نمي‌دانم چيست<br /> به جز يک سلطان!<br /><br />□<br /><br />اما بهار ِ سرسبزي با خون ِ اراني<br />و استخوان ِ ننگي در دهان ِ سگ ِ انواليد!<br /><br />□<br /><br />و شعر ِ زنده‌گیِ او، با قافيه‌ي خون‌اش<br />و زنده‌گیِ شعر ِ من<br /> با خون ِ قافيه‌اش.<br />و چه بسيار<br />که دفتر ِ شعر ِ زنده‌گي‌شان را<br />با کفن ِ سُرخ ِ يک خون شيرازه بستند.<br />چه بسيار<br />که کُشتند برده‌گیِ زنده‌گي‌شان را<br />تا آقايیِ تاريخ ِشان زاده شود.<br /><br />با ساز ِ يک مرگ، با گيتار ِ يک لورکا<br />شعر ِ زنده‌گي‌شان را سرودند<br />و چون من شاعر بودند<br />و شعر از زنده‌گي‌شان جدا نبود.<br />و تاريخي سرودند در حماسه‌ي سُرخ ِ شعر ِشان<br />که در آن<br />پادشاهان ِ خلق<br /> با شيهه‌ي حماقت ِ يک اسب<br /> به سلطنت نرسيدند،<br />و آن‌ها که انسان‌ها را با بند ِ ترازوي عدالت ِشان به دار آويختند<br />عادل نام نگرفتند.<br /><br />جدا نبود شعر ِشان از زنده‌گي‌شان<br />و قافيه‌ي ديگر نداشت<br />جز انسان.<br /><br />و هنگامي که زنده‌گیِ آنان را بازگرفتند<br />حماسه‌ي شعر ِشان توفاني‌تر آغاز شد<br /> در قافيه‌ي خون.<br />شعري با سه دهان صد دهان هزار دهان<br /> با سيصد هزار دهان<br />شعري با قافيه‌ي خون<br /> با کلمه‌ي انسان<br /> با مارش ِ فردا<br />شعري که راه مي‌رود، مي‌افتد، برمي‌خيزد، مي‌شتابد<br />و به سرعت ِ انفجار ِ يک نبض در يک لحظه‌ي زيست<br />راه مي‌رود بر تاريخ، و بر اندونزي، بر ايران<br />و مي‌کوبد چون خون<br />در قلب ِ تاريخ، در قلب ِ آبادان<br />انسان انسان انسان انسان... انسان‌ها...<br /><br />□<br /><br />و دور از کاروان ِ بي‌انتهاي اين همه لفظ، اين همه زيست،<br />سگ ِ انواليد ِ تو مي‌ميرد<br />با استخوان ِ ننگ ِ تو در دهان‌اش ــ<br />استخوان ِ ننگ<br />استخوان ِ حرص<br />استخوان ِ يک قبا بر تن سه قبا در مِجري<br />استخوان ِ يک لقمه در دهان سه لقمه در بغل<br />استخوان ِ يک خانه در شهر سه خانه در جهنم<br />استخوان ِ بي‌تاريخي.<br /><br />بهمن ۱۳۲۹<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-7909834038099054726?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-16750405372027143482009-03-17T19:26:00.000-07:002009-03-26T17:38:32.445-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBcQJ-VtXI/AAAAAAAAAwI/GtG5nrv5kFw/s1600-h/tanha.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 242px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBcQJ-VtXI/AAAAAAAAAwI/GtG5nrv5kFw/s320/tanha.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314348992922236274" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><br /><span style="font-weight: bold;">سرودِ مردی که تنها به راه می‌رود</span><br />۱<br /><br />در برابر ِ هر حماسه من ايستاده بودم.<br /><br />و مردي که اکنون با ديوارهاي ِ اتاق‌اش آوار ِ آخرين را انتظار مي‌کشد<br />از پنجره‌ي ِ کوتاه ِ کلبه به سپيداري خشک نظر مي‌دوزد;<br />به سپيدار ِ خشکي که مرغي سياه بر آن آشيان کرده است.<br />و مردي که روزهمه‌روز از پس ِ دريچه‌هاي ِ حماسه‌اش نگران ِ کوچه<br />بود، اکنون با خود مي‌گويد:<br /><br />«ــ اگر سپيدار ِ من بشکفد، مرغ ِ سيا پرواز خواهد کرد.<br />«ــ اگر مرغ ِ سيا بگذرد، سپيدار ِ من خواهد شکفت ــ<br /><br />و دريانوردي که آخرين تخته‌پاره‌ي ِ کشتي را از دست داده است<br />در قلب ِ خود ديگر به بهار باور ندارد،<br />چرا که هر قلب روسبي‌خانه‌ئي‌ست<br />و دريا را قلب‌ها به حلقه کشيده‌اند.<br /><br />و مردي که از خوب سخن مي‌گفت، در حصار ِ بد به زنجير بسته شد<br />چرا که خوب فريبي بيش نبود، و بد بي‌حجاب به کوچه نمي‌شد.<br />چرا که اميد تکيه‌گاهي استوار مي‌جُست<br />و هر حصار ِ اين شهر خشتي پوسيده بود.<br /><br />و مردي که آخرين تخته‌پاره‌ي ِ کشتي را از دست داده است، در<br />جُست‌وجوي ِ تخته‌پاره‌ي ِ ديگر تلاش نمي‌کند زيرا که تخته‌پاره،<br />کشتي نيست<br />زيرا که در ساحل<br />مرد ِ دريا <br /> بيگانه‌ئي بيش نيست.<br /><br />۲<br /><br />با من به مرگ ِ سرداري که از پُشت خنجرخورده است گريه کن.<br /><br />او با شمشير ِ خويش مي‌گويد:<br />«ــ براي ِ چه بر خاک ريختي <br /> خون ِ کساني را که از ياران ِ من سياه‌کارتر نبودند؟<br /><br />و شمشير با او مي‌گويد:<br />«ــ براي ِ چه ياراني برگزيدي <br /> که بيش از دشمنان ِ تو با زشتي سوگند خورده بودند؟<br />و سردار ِ جنگ‌آور که نام‌اش طلسم ِ پيروزي‌هاست، تنها، تنها بر<br />سرزميني بيگانه چنگ بر خاک ِ خونين مي‌زند:<br /><br />«ــ کجائيد، کجائيد هم‌سوگندان ِ من؟<br />شمشير ِ تيز ِ من در راه ِ شما بود.<br />ما به راستي سوگند خورده بوديم...»<br /><br />جوابي نيست;<br />آنان اکنون با دروغ پياله مي‌زنند!<br /><br />«ــ کجائيد، کجائيد؟ <br /> بگذاريد در چشمان ِتان بنگرم...»<br /><br />و شمشير با او مي‌گويد:<br />«ــ راست نگفتند تا در چشمان ِ تو نظر بتوانند کرد...<br />به ستاره‌ها نگاه کن:<br />هم اکنون شب با همه‌ي ِ ستاره‌گان‌اش از راه در مي‌رسد.<br />به ستاره‌ها نگاه کن<br />چرا که در زمين پاکي نيست...»<br /><br />و شب از راه در مي‌رسد<br />بي‌ستاره‌ترين ِ شب‌ها!<br />چرا که در زمين پاکي نيست.<br />زمين از خوبي و راستي بي‌بهره است<br />و آسمان ِ زمين <br /> بي‌ستاره‌ترين ِ آسمان‌هاست!<br /><br />۳<br /><br />و مردي که با چارديوار ِ اتاق‌اش آوار ِ آخرين را انتظار مي‌کشد از<br />دريچه به کوچه مي‌نگرد:<br />از پنجره‌ي ِ رودررو، زني ترسان و شتاب‌ناک، گُل ِ سرخي به کوچه<br />مي‌افکند.<br />عابر ِ منتظر، بوسه‌ئي به جانب ِ زن مي‌فرستد<br />و در خانه، مردي با خود مي‌انديشد:<br /><br />«ــ بانوي ِ من بي‌گمان مرا دوست مي‌دارد،<br />اين حقيقت را من از بوسه‌هاي ِ عطش‌ناک ِ لبان‌اش دريافته‌ام...<br />بانوي ِ من شايسته‌گي‌ي ِ عشق ِ مرا دريافته است!»<br /><br />۴<br /><br />و مردي که تنها به راه مي‌رود با خود مي‌گويد:<br /><br />«ــ در کوچه مي‌بارد و در خانه گرما نيست! <br /> حقيقت از شهر ِ زنده‌گان گريخته است; من با تمام ِ حماسه‌هاي‌ام به<br />گورستان خواهم رفت<br />و تنها<br />چرا که<br />به راست‌ْراهي‌ي ِ کدامين هم‌سفر اطمينان مي‌توان داشت؟<br /><br />هم‌سفري چرا بايدم گزيد که هر دم<br />در تب‌وتاب ِ وسوسه‌ئي به ترديد از خود بپرسم:<br />ــ هان! آيا به آلودن ِ مرده‌گان ِ پاک کمر نبسته است؟»<br /><br />و ديگر:<br />«ــ هوائي که مي‌بويم، از نفس ِ پُردروغ ِ هم‌سفران ِ فريب‌کار ِ من<br />گندآلود است!<br />و به‌راستي<br />آن را که در اين راه قدم بر مي‌دارد به هم‌سفري چه حاجت است؟»<br /><br />۲۸ آبان ِ ۱۳۳۴<br /><br /> <br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-1675040537202714348?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-17802504285499185032009-03-17T19:22:00.000-07:002009-03-26T17:39:10.101-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBbKy63CzI/AAAAAAAAAwA/TxDn_DuRXvM/s1600-h/nx9w5f.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 270px; height: 264px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBbKy63CzI/AAAAAAAAAwA/TxDn_DuRXvM/s320/nx9w5f.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314347801322654514" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><br /><br />سال‌شمار زندگی احمد شاملو<br /><br /><br /><br /><br />سال‌شمار احمد شاملو<br />به کوشش آيدا شاملو<br /><br /><br /><br />احمد شاملو ا.صبح . ا.بامداد . شاعر، نویسنده‌، پژوهشگر و مترجم<br />(تولد 21 آذر 1304 ، مرگ 2 مرداد 1379)<br /><br />شنبه 21 آذرماه 1304 (12 دسامبر 1925) در شب سنگین برفی بی‌امان در خانه‌ي شماره‌ي 134 خيابان صفي‌عليشاه تهران به دنیا ‌آمد.<br />نام پدر حیدر شاملو، نام مادر کوکب عراقی شاملو و نام خواهران فروغ‌الزمان، قمرالزمان، شمس‌الزمان، سرور و سودابه.<br />پدر افسر ارتش بود و خانواده را در مأموریت‌ها به همراه می‌برد. احمد که دومین فرزند خانواده بود دوره‌ي خردسالي تا نوجواني را در شهرهايي چون رشت، اصفهان، مشهد، گرگان، اروميه و نقاط دور افتاده‌يي چون زاهدان، بيرجند، خاش، طبس، بم، سميرم، آباده، نَرماشير، سرباز، خوسف، فورک و درميان، دَقِ پِترگان و دشتِ نا اميد ‌گذراند.<br /><br />¬ 12-1310 (34-1931)<br />● کلاس اول و دوم دبستان در مدرسه‌ي عشايري خاش<br /><br />14-1313 (361933-)<br />● کلاس چهارم دبستان در مشهد<br /><br />16-1315 (381936-)<br />● کلاس پنجم تا ششم دبستانرا در زاهدان، طبس، مشهد و سرانجام در زاهدان مي‌گذراند.<br />● شيوه‌ي مراجعه به فرهنگ آنندراج را از نياي مادري خود (ميرزا شريف‌خان) مي‌آموزد و ضبط کلمات و اصطلاحات عاميانه را کم و بيش از همان زمان آغاز مي‌کند.<br /><br />18-1317 (401938-)<br />● کلاس اول و دوم دبيرستان در بيرجند، مشهد و گرگان<br /><br />19- 1318 (1940 - 41)<br />● با خانواده به تهران مي‌آيد.<br />● کلاس دوم در دبیرستان شاه‌رضا<br /><br />¬20- 1319(1941 - 42)<br />● کلاس سوم در دبيرستان ايرانشهر (چهارراه مخبرالدوله) و سپس در دبيرستان فيروز بهرام (چهارراه قوام‌السلطنه)<br />● به شوق آموختن دستور زبان آلماني، تحصيل در دبيرستان فيروز بهرام را رها مي‌کند و به کلاس اول هنرستان صنعتي ايران و آلمان (انتهاي خيابان سوم اسفند) می‌رود.<br />● در خانه به آموختن زبان فرانسوي ـ زبان بين‌المللي آن زمان ـ‌ می‌پردازد.<br />● به خاطر مأموریت پدر در گرگان و ترکمن‌صحرا، ناچار از تحصيل در دبيرستان صنعتيدست مي‌کشد و در گرگان کلاس سوم دبيرستان را ادامه‌ مي‌دهد.<br /><br /><br /><br />1321 (1942 - 43 )<br />●مقاله‌ي ارابه‌ي زمان{انتشار در آذر 1382، روزنامه‌ي ايران؛ شماره‌ي2671}<br />● به خاطر فعالیت‌های ضد متفقین در تهران بازداشت مي‌شود.<br />● به بازداشتگاه سياسي شهرباني در تهران و اسفند ماه به بازداشتگاه سياسي شوروي در رشت منتقل مي‌شود.<br /><br />1322 (1943 - 44)<br />● سراسر سال را در بازداشتگاه سياسي شوروي در رشت مي‌گذراند.<br /><br />1323 (1944 - 45)<br />● پس از 21 ماه از زندان آزاد مي‌شود، پاییز<br /><br />1324 (1945 - 46)<br />● پدر مأموریت می‌یابد به رضاییه (ارومیه) برود.<br />● در رضاییه چریک‌های فرقه‌ی دموکرات‌ به محل سکونت آن‌ها می‌آیند، او و پدرش را می‌برند و دو ساعت جلوجوخه‌ی اعدام چشم‌بسته نگه می‌دارند تا از فرمانده‌شان کسب تکلیف کنند.<br />● تحصيل را رها مي‌کند، به تهران مي‌آيد و در کتاب‌فروشي کار مي‌کند.<br /><br />1325 (1946 - 47)<br /> بخش اول شعر « ناقوس» نيما يوشيج را مي‌خواند و برداشتش از شعر دگرگون می‌شود، اول فروردين در تهران<br />● هفته‌نامه‌ي اديب، سردبير: احمد شاملو، از 19 بهمن<br /><br /><br /><br />1326 (1947 - 48)<br />● ازدواج با بانو اشرف‌الملوک اسلاميه در تهران. فرزندان: سياوش، سيروس، سامان و ساقي<br />● انتشار مجموعه‌ ‌شعر آهنگ‌هاي فراموش ‌شده،به همت ابراهيم ديلمقانيان<br />● آشنايي با مرتضا کيوان<br />● شعر سمفوني تاريک را می‌نویسد.<br /> <br />1327 (- 491948)<br />● ديدار با نيما يوشيج (اواخر سال 26 يا آغاز سال 27)<br />● شعر مرغ دريا، 21 شهريور <br />● انتشار هفته‌نامه‌ي ادبي ـ هنري سخن نو، زير نظر عبدالرضا ناظر و احمد شاملو، پنج شماره (دي و بهمن)<br />● شعر مرد مجسمه{چاپ در هفته‌نامه‌ي سخن نو؛ شماره‌ي 5 ؛ 10 بهمن}<br />● داستان کوتاه عنکبوت، مجله‌ي شمع سخن نو؛ شماره‌ي 1<br />● داستان کوتاه لعنت‌زده، مجله‌ي شمع سخن نو؛ شماره‌ي 2<br />● داستان کوتاه مردي که چرخ چاپ را مي‌گرداند، مجله‌ي شمع سخن نو؛ شماره‌ي 3<br />● داستان کوتاه آهنگي در سکوت، مجله‌ي شمع سخن نو؛ شماره‌ي 4<br />● شعرهاي بازگشت، کبود و در رزم زندگي<br /><br />1328 (1949 - 50)<br />● انتشار نشريه‌ي ساعت 4 بعد از ظهر «هنر نو»، سردبير: احمد شاملو، سه شماره، آذر و دي ‌ماه<br />● داستان کوتاه مردها و خيزران‌ها، نشريه‌ي هنر نو؛ شماره‌ي1؛ 6 آذر{سال 1359در مجموعه‌ي درها و ديوار بزرگ چين با نام مردها و بورياها}<br />● داستان کوتاه بازگشته، نشريه‌ي هنر نو؛ شماره‌ي2؛ 8 دي{سال 1340 در شماره‌ي 8 کتاب هفته و سال 1359 در مجموعه‌ي درها و ديوار بزرگ چين}<br />● شعرهاي بهار خاموش، انتظار، خفاش شب، غبار، ديوارها<br /><br />1329 (1950- 51)<br />● منظومه‌ي « افسانه»‌ي نيما يوشيج با مقدمه و به کوشش شاملوی جوان منتشر می‌شود.<br />● آشنايي با فريدون رهنما<br />● شعرهاي براي خون و ماتيک، بيمار، طرح، رکسانا ، تئاتر<br />● شعر تا شکوفه‌ي سرخ يک پيراهن، مهر ماه<br />● هفته‌نامه‌ي روزنه، نه شماره، از 18 بهمن<br />● شعر از شاعري به سربازي، هفته‌نامه‌ي روزنه؛ شماره‌ي 5 ؛3 آذر<br />● شعر قصيده براي انسان ماه بهمن در مرگ دکتر ارانی در زندان، بهمن ماه<br />● هفته‌نامه‌ي ادبي هديه زير نظر شاملو و فرهنگ فروهي، از اسفند ماه<br />● شعر مرغ باران، 18 اسفند<br />● ماهنامه‌‌ي علمي، دو شماره ( اواخر سال 29 و اوايل سال30 )<br />● شعرهاي رکسانا ، طرح<br /><br />1330 (1951- 52)<br />● مجله‌ي خواندنيها، سردبير چپ در مقابل سردبير راست آن مجله<br />● شعر سرود مردي که خودش را کشته است، 3 تير<br />● شعرهاي براي شما که عشق‌تان زندگي‌ست ، با سماجت يک الماس، 13 تير<br />● شعر سرود بزرگ، 16 تير<br />● شعر بلند 23، 23 تير ماه<br />● انتشار ‌شعر بلند 23، در قطع جيبي<br />● شعر مرثيه براي نوروزعلي غنچه، مهر ماه<br />● شعر بادها، پاييز<br />● شعر الماس‌ها و مردمک‌ها! 11 دي{سال1331 چاپ در روزنامه‌ي پايگاه آزادي}<br />● انتشار مجموعه ‌‌شعر قطعنامه با امضاي ا.صبح ، بههمت چوبين (فريدون رهنما)، منتخب 4 شعر از 1329 تا 1330<br />● شعر از زخم قلب آبايي ( آمان‌جان) در شهادت آبايي دبير ترکمن<br />● شعرهاي رانده، سفر، صبر تلخ، گلکو، نمي‌رقصانمت چون دودي آبي رنگ...، سرگذشت، غزل بزرگ<br /><br />1331 (1952- 53)<br />● رايزن فرهنگي سفارت مجارستان می‌شود، حدود دو سال<br />● شعر پیوند (در اعدام سيزده تن از سران حزب کمونيست يونان در دخمه‌هاي زندان آتن)،3 خرداد در قره‌تپه ـ گرگان<br />●انتشار مردي که قلبش از سنگ بود، ترجمه‌ی فصلي از رمان A Man of Gold(1873) اثر مور يوکايي Mór Jókai<br />● مقاله‌ي در معبر مي‌مارازوچا...، روزنامه‌ي پايگاه آزادي؛ شماره‌ی ؟<br />● شعر ساعت اعدام ( لحظه)، در اعدام سرهنگ سيامک با نه تن ديگر از نخستين گروه سازمان نظامي<br />● شعرهاي سمفونی تاريک، حرف آخر، غزل آخرين انزوا، آواز شبانه براي کوچه‌ها، حريق سرد ، شبانه (شبانه شعري چگونه...)<br /><br />1332 (1953- 54 )<br />● روزنامه‌ي آتشبار، سردبير: احمد شاملو<br />● داستان منظوم ويران‌سرايي در زراسب، روزنامه‌ي آتشبار؛ ‌شماره‌ي 9<br />● ترجمه‌ي داستان ديوار سنگي اثر ژرژ آمادو (نويسنده‌ي برزيلي)، مجله‌ي شيوه<br />● شعر مه<br />● شعرهاي پريا، بودن و شبانه (ياران من بياييد...)<br />● انتشار مجموعه‌ شعر آهن‌ها و احساس به همت مشفق همداني<br />● وارد حزب توده مي‌شود که دو ماه بیشتر نمی‌پاید.<br />● به علت همکاری در روز‌نامه‌ي آتشبار، تحت پيگرد قرار مي‌گيرد وآثاري چون ترجمه‌ي رمان طلا در لجن (Gold in theMire اثر زيگموند موريتسZsigmondMoricz) و رمان در دست ترجمه‌ي A Man of Gold(اثر مور يوکايي) و فيش‌هاي کتاب کوچه ضبط مي‌شود و از ميان مي‌رود.<br />● پس از چندي به استناد ماده‌ي پنج حکومت نظامي در چاپخانه‌ي روزنامه‌ي اطلاعات دستگير مي‌شود. <br />● زنداني سياسي در زندان موقت شهرباني<br />● شعر شبانه (شب که جوي نقره‌ي مهتاب...)<br />● زنداني سياسي در زندان قصر (13 تا 14 ماه)<br />● شعر لالايي براي بيداري، در زندان موقت شهرباني{چاپ در مجله‌ي اميد ايران؛ شماره‌ي 12؛ 30 مرداد 1333}<br /><br />1333 (1954- 55)<br />● انتشار ترجمه‌ی نمايشنامه‌ي مفتخورها اثر گرگه‌ئي چي‌کي نويسنده‌ي مجار، ترجمه با همکاري خانم آنگلا باران‌ْي<br />● قصه‌ي بلندي که به سياق قصه‌ي امير ارسلان نوشته بود در انتقال او از زندان موقت شهرباني به زندان قصر از دست مي‌رود.<br />● شعرهاي شعري که زندگي‌ست، شبانه (من سرگذشت يأس‌ام...)، شبانه (با هزاران سوزن الماس...)، شبانه (وه! چه شب‌هاي سحرسوخته...)، شبانه (يه شب مهتاب...)، بارون، شعر گم‌شده در زندان قصر<br />● شعرمرگ نازلي در رثاي وارتان سالاخانيان، زندان قصر<br />● شماری از نوشته‌هاي شاملو که نزد مرتضا کيوان بود هنگام دستگیری کیوان از ميان مي‌رود، از آن جمله مرگ زنجره و سه مرد از بندر بي‌آفتاب<br />● نکاتي درباره‌ي دستور زبان فارسي در زندان مي‌نويسد.<br />● در این مدت به بررسي داستان‌ها و بافتِ زباني شاهنامه می‌پردازد و نکاتی را به شماری از زندانیان می‌آموزد.<br />● شاملو که با مشاهده‌ی رفتارهای هم‌بندان از آن حزب دلزده شده بود، از امضاي توبه‌نامه‌ سر باز مي‌زند و شعر نامه‌ را می‌نویسد.<br />● زمستان از زندان آزاد می‌شود.<br /><br />1334 (1955- 56)<br />● شعر به تو سلام مي‌کنم... ، 2 فروردين<br />● شعرهاي تو را دوست مي‌دارم، ديگر تنها نيستم، سرچشمه، بهار ديگر<br />● شعر افق روشن، 5 تير<br />● شعر راز، 7 تير<br />● شعر به تو بگويم، ‌19 شهريور<br />● شعر بدرود<br />● پنج دفتر از نوشته‌های شاملو را (شعرهاي بلندي چون سرود آن کس که نه دشمن است نه مدعي و مرگ شاماهي و نمايشنامه‌هايي چون مرده‌گان براي انتقام بازمي‌گردند(نقي نقاشيان براي چاپ مي‌برداما نه چاپ مي‌کند و نه برمي‌گرداند.<br />● شعر سرود مردي که تنها به راه مي‌رود، 28 آبان<br />● شعر پشت ديوار، 5 آذر<br />● انتشار رمان لئون مورَنِ کشيش، ترجمه‌یی از Leon morin, pretre اثر بئاتريس بک Beatrix Beck<br />● انتشار رمان زنگار، ترجمه‌يي ازRouilleاثر هربر لوپورريهHerbert Le Porrier<br />● انتشار ترجمه‌ي رمان برزخ اثر ژان روورزي<br />● مقاله‌ي موضوع« مسئوليت» و « مأموريت»! ، به جاي پيش‌گفتار در مجموعه‌ ‌شعر «ديار شب» سروده‌ي م.آزاد<br />● داستان کوتاه زنِ پشتِ در مفرغي، جنگ هنر و ادب امروز؛ دفتر اول؛ اسفند ماه {سال 1335 چاپ درزير خيمه‌ي گُرگرفته‌ي شب و زنِ پشت در مفرغي و سال1352 در مجموعه‌ی درها و ديوار بزرگ چين }<br />● شعرهاي رنج ديگر ، نگاه کن<br />● شعر عشق عمومي در اعدام مبارزان سازمان نظامي در سال 34ـ 33<br />1335 (1956- 57)<br />● ترجمه‌ی نمایشنامه‌ی عروسی خوناثر فدريکو گارسيا لورکاFederico Garcia Lorca { چاپ نخست در جنگ هنر و ادبیات}<br />● هفته‌نامه‌ي بامشاد، زير نظر هيأت تحريريه<br />● داستان سايه‌يي در قعر شب، هفته‌نامه‌يبامشاد؛ شماره‌ي 1<br />● داستان تنگه، هفته‌نامه‌ي بامشاد؛ شماره‌ي 2<br />● داستان مست‌ها، هفته‌نامه‌ي بامشاد؛ شماره‌ي 7<br />● انتشار زير خيمه‌ي گُرگرفته‌ي شب و زنِ پشت در مفرغي، نيمه‌ي اول آذر ماه<br />● مقاله‌يي به بهانه‌ي انتشار کتاب سکه‌سازان (اثر آندره ژيد به ترجمه‌ي حسن هنرمندي) و مقاله‌يي به بهانه‌ي اهداي جايزه‌ي اول مجله‌ي سخن به کتابِ يکليا و تنهايي او (اثر تقي مدرسي)، هفته‌نامه‌يبامشاد؛ شماره‌ي26؛ صفحه‌ي از خودمان...؛ 17 دي<br />● مقاله‌ي درباره‌ي «تز» پروفسور کوئين‌بي‌ بر نمايشنامه‌ي بيلي‌باد (با همکاري م. آزاد) و مقاله‌ي دنياي او!، هفته‌نامه‌ي بامشاد؛ شماره‌ي 28<br />● جدايي از اشرف‌الملوک اسلاميه و ترک خانه و فرزندان <br />● انتشار مجموعه داستان نايب اول در قطع جيبي<br /> شامل ترجمه‌ی سه داستان، نايب اول {سال1352 چاپ با نام سربازي از يک دوران سپري‌شده} (اثر رنه بارژاول Rene Barjavel)، لعنت خدا! (اثر روبر مرل Robert Merle)، و مادرم که مرد... (اثر ماکسيم گورکي)<br />● پيوند با بانو دکتر طوسي حائري<br />● شعرهاي تنها...، از مرز انزوا، شعر ناتمام ، لعنت<br /><br />1336 (1957 - 58 )<br />● شعر در بسته، فروردين{سال 1337 چاپ در هفته‌نامه‌يآشنا؛ شماره‌ي 15}<br />● انتشار مجموعه ‌‌شعر هواي تازه با امضاي ا. بامداد، منتخب 69 شعر از سال‌هاي 1326 تا 1335، فروردین ماه<br />● انتشار افسانه‌هاي هفت گنبد از « هفت پيکر» نظامي گنجوي، با تلخيص و مقدمه‌ي شاملو<br />● شاملو که وضع مالي مشخص و درستي ندارد، به دليل نپرداختن نفقه چند ماهي را در زندان موقت شهرباني و سپس در زندان قصر مي‌گذراند.<br />● شعر کاج، زندان موقت شهرباني<br />● شعر بر سنگفرش، زندان موقت شهرباني<br />● شعر کيفر، زندان قصر<br />● انتشار حافظ شيراز به کوشش احمد شاملو؛ نگاه کنيد به سال1354.<br />● انتشار هفته‌نامه‌ي آشنا، زير نظر احمد شاملو، هفده شماره؛ 28 بهمن 1336 تا 2 تيرماه 1337<br />● شعر حريق قلعه‌يي خاموش، براي مادرم{چاپ در هفته‌نامه‌يآشنا؛ شماره‌ي3 ؛ 19 اسفند}<br />● ترجمه‌ي بخش‌هايي از رمان پابرهنه‌ها با همکاري عطا بقايي(اثر زاهاريا استانکوZaharia Stancu)، هفته‌نامه‌ي آشنا؛ ضميمه‌ي رايگان<br />● شعر باغ آينه {چاپ در ماهنامه‌ي صدف؛ شماره‌ي3 ؛ 15 آذر}<br />● داستان کوتاه 3 ساعت و 22 دقيقه، 26 آذر<br />● شعرهاي دادخواست، بر خاک جدي ايستادم...<br /><br />1337 (1958- 59)<br />● شعر شبانه (اي خداوند! از درون شب...){چاپ در هفته‌نامه‌يآشنا؛ شماره‌ي6 ؛ 18 فروردين}<br />● مقاله‌يحقيقت قضيه از سير تا پياز!، هفته‌نامه‌يآشنا؛ شماره‌ي6 ؛ 18 فروردين<br />● مقاله‌يچگونه خواستگاري مداوم خان‌عمو از شاباجي خانوم روزي شانزده هزار تومان براي ملت خرج برمي‌دارد!، هفته‌نامه‌يآشنا؛ شماره‌ي 7 ؛ 25 فروردين<br />● شعر پل الله‌وردي خان فروردين‌ماه در اصفهان<br />● مقاله‌ي مشکل سياوش، و اندوه معصوم و کشنده‌ي عموهايش، آشنا؛ شماره‌ي 8 ؛ 1 ارديبهشت<br />● مقاله‌ي از حرکت تا خط، هفته‌نامه‌يآشنا؛ شماره‌ها‌ي 9،10 و 12<br />● نمايشنامه‌ي عروسي خون (ترجمه‌)، هفته‌نامه‌ي آشنا؛ شماره‌ي 13 به بعد؛ نگاه کنید به سال 35.<br />● انتشار رمان پابرهنه‌ها ؛ نگاه کنید به هفته‌نامه‌ي آشنا سال 36 .<br />● اطلاعات ماهانه نه شماره‌ي آخر، خرداد ماه<br />● شعر مرثيه براي مردگان ديگر، در مرگ ايمرناگي (هفت بخش: ارابه‌ها، دو شبح، جز عشق، اصرار (سماجت)، از نفرتي لبريز، فريادي و... ديگر هيچ ، فريادي...) 2 تير<br />● شعر شبانه (شب تار...) 17 تير<br />● انتشار کتاب ‌ترانه‌ها؛ منتخب 295 رباعی از ابوسعيد ابوالخير، خيام و باباطاهر<br />● شعر برف{چاپ در ماهنامه‌ي صدف؛ شماره‌ي 12؛ شهريور ماه}<br />● ماهنامه‌ي اطلاعات دانش و هنر و ادبيات با همکاري شاملو، دو شماره: شماره‌ي 1 اسفند ماه، شماره‌ي 2 فروردين 38<br />● شعر سرود، 39 - 1337<br /><br />1338 (1959- 60)<br />● ماهنامه‌ي اطلاعات دانش و هنر و ادبيات<br />● انتشار کتاب قصه‌ي خروس زري پيرهن پري (برداشتي از نوشته‌ي الِکسِي تولستوي)، با تصویرسازی فرشيد مثقالي<br />● شعر قصه‌ي مردي که لب نداشت، تابستان<br />● ساخت فيلم مستند سيستان و بلوچستان، به سفارش شرکت ايتال کنسولت<br />● نوشتن ديالوگ فيلمنامه<br />● شعرهاي قصه‌ي دختراي ننه دريا، شعار ناپلئون کبير در جنگ‌هاي بزرگ ميهني، نبوغ، مرثيه، با هم‌سفر، از شهر سرد...، کوچه، تا شک، باران (بر شرب بي‌پولک شب...)، معاد، لوح گور، زن خفته، شبانه (عشق خاطره‌يي‌ست...)، نيم‌شب، باران (آن‌گاه بانوي پر غرور...)، فقر، طرح، ماهي، در دور دست، غروب سيارود، شبگير، اتفاق، کليد، مثل اين است... ، خواب وجين‌گر<br /><br />1339 (1960- 61)<br />● شعر ميلاد (نفس کوچک باد...)، 16 ارديبهشت<br />● انتشار مجموعه‌ شعر باغ آينه، منتخب 44 شعر از سال‌هاي 1336 تا 1338<br />● شعر پايتخت عطش (دو بخش)، 18 خرداد در چابهار<br />● شعر ميان ماندن و رفتن...، 28 خرداد<br />● انتشار کتاب افسانه‌هاي هفتاد و دو ملت ترجمه‌ي داستان‌هاي کوتاهي از نويسندگان مختلف جهان، در سه دفتر<br />● شعر سخني نيست...، 27 آذر<br />● شعر حماسه! ، 28 آذر<br />● تأسيس و سرپرستي اداره‌ي سمعي و بصري وزارت کشاورزي با همکاري هادي شفاييه و سهراب سپهري<br />● جدايي از دکتر طوسي حائري و ترک خانه<br />● شعر گريزان، يوش<br />● شعر انگيزه‌هاي خاموشي، 15 اسفند<br />● شعرهاي غزل ناتمام ، کوه‌ها<br /><br />1340 ( 1961- 62 )<br />● شعر رهگذران، اول ارديبهشت<br />● همکاري در کتاب سال کيهان، انتشار در سال 1341<br />● انتشار هفته‌نامه‌ي کتاب هفته زير نظر دکتر محسن هشترودی، احمد شاملو و شوراي نويسندگان، 36 شماره‌؛ شماره‌ي نخست 16 مهرماه<br />● از شماره‌ي نخست کتاب هفته بخشيرا با عنوان کتاب کوچه به گردآوري فرهنگ عامه اختصاص می‌دهد.<br />● داستان بازگشته،کتاب هفته؛ شماره‌ي 8 ؛ 5 آذر { سال 1359 چاپ در مجموعه‌ي درها و ديوار بزرگ چين }<br />● شعرهاي شبانه (آن که دانست ...)، شبانه (اکنون ديگرباره شبي...)، من مرگ را...، آذر ماه<br />● شعر وصل (پنج بخش)، دي ماه<br />● گيل‌گمش کهن‌ترين حماسه‌ي بشری، نثر فارسي: احمد شاملو، تصويرسازي: مرتضامميز، کتاب هفته؛ شماره‌ي16، اول بهمن؛ نگاهکنيدبه سال1372.<br />● شعرشبانه (کوچه‌ها باريکن...)<br /><br />1341 ( 1962- 63 )<br />● پس از انتشار شماره‌ي 25 به ناچار از همکاری با کتاب هفته دست می‌کشد، 12 فروردين<br />● آشنايي با آيدا سرکيسيان، 14 فروردين<br />● همکاري با کتاب هفته از شماره‌‌‌ي 29 تا 36 ، 9 ارديبهشت تا 24 تير ماه<br />● جدايي رسمي از بانو اشرف‌الملوک اسلاميه، 24 تیر<br />● آشنايي با غلام‌حسين ساعدي در کتاب هفته<br />● همکاري با سينماگران و نوشتن ديالوگ فيلمنامه<br />● شعر آغاز، شهريور ماه<br />● شعر من و تو، درخت و بارون...، مهرماه<br />● شعر من و تو...، 23 دي<br />● شعر از مرگ...، دي ماه<br />● شعر خفتگان، 16 اسفند<br />● شعر تکرار، 25 اسفند<br />● شعر چه راه دور… <br /><br />1342 (1963- 64 )<br />● همکاري با کتاب هفته از شماره‌‌ي 68 تا 74، 12 فروردين تا 22 اردیبهشت<br />● مقاله‌ي يادداشتي سردستي بر کاريکاتور، کتاب‌هفته؛ شماره‌ي71 ؛ 1 ارديبهشت<br />● به ناچار کتاب هفته را ترک می‌گوید، اردیبهشت ماه<br />● همکاري با سينماگران و نوشتن ديالوگ فيلمنامه<br />● شعر سرود آن‌کس که از کوچه به خانه باز مي‌گردد، 24 ارديبهشت<br />● شعرهاي چهار سرود براي آيدا (سرود مرد سرگردان، سرود آشنايي، کدامين ابليس...، سرود براي سپاس و پرستش)، 29 و 31 ارديبهشت<br />● مدتي با غلام‌حسين و اکبر ساعدي هم‌خانه مي‌شود<br />● شعر سرود پنجم (دوازده بخش)، 11 تير<br />● انتشار ترجمه‌ي رمان خزه، ترجمه‌يي ديگر از زنگار<br />● شعر آيدا در آينه، بهمن ماه<br /><br />1343 ( 1964- 65 )<br />● ازدواج با آيدا، 16 فروردین<br />● زندگی را در شیرگاه مازندران آغاز می‌کنند.<br />● در چاپ دوم کتاب هوای تازه مجموعه را به پرویز شاپور تقدیم می‌کند، فروردین ماه<br />● شعرهاي ميعاد و جاده‌ي آن سوي پل، ارديبهشت ماه در شيرگاه<br />● نوشتن ديالوگ و فيلمنامه<br />● ترجمه‌ي چند بخش از رمان بلند زارتونک (بيداري) اثر مالخاس، از زبان ارمني با همکاري آيدا<br />● انتشار دو مجموعه ‌شعر آيدا در آينه (منتخب 13 شعر از 1341 تا 1343) و لحظه‌ها و هميشه (منتخب 16 شعر از 1339 تا 1340) در يک مجلد<br />● مقاله‌ي ناقد نداريم، هفته‌نامه‌ي فردوسي؛ شماره‌ي 664<br />● انتشار ماهنامه‌ي « انديشه و هنر»، ويژه‌‌ي ا. بامداد، فروردين ماه(زير نظر ناصر وثوقی و شميم بهار)<br />● مقاله‌ي شاعري، انديشه و هنرويژه‌‌ي ا.بامداد<br />● مقاله‌ي حاشيه‌يي بر شعر معاصر، انديشه و هنرويژه‌‌ي ا.بامداد {اين مقاله در سال 1339 در هفته‌نامه‌ي فردوسي نيز چاپ شده بود}<br />●گفتگو با شاملو از سوي ماهنامه‌ي انديشه و هنر ؛ حرف‌هايي از ا.بامدادو بحثي با احمد شاملو، انديشه و هنرويژه‌‌ي ا.بامداد<br />● شعر شبانه (ده بخش: قصدم آزار شماست...، دوستش مي‌دارم...، دريغا دره‌ي سرسبز...، عصر عظمت‌هاي...، و شما که به سالياني...، دريغا انسان...، ما شکيبا بوديم...، اندکي بدي در نهاد تو...، مرگ را ديده‌ام...، رود قصيده‌ي بامدادی را...)، ‌6 شهريور<br />● شعر ... و تباهي آغاز يافت، 4 دي<br />● شعر شبانه ‌(با گياه بيابانم...)، 9 دي<br />● شعر غزلي در نتوانستن، 13 دي<br />● شعر سرود آن که برفت و آن کس که بر جاي ماند، دي ماه<br />● شعر از مرگ من سخن گفتم، 2 بهمن<br />● شعر لوح، 16 بهمن<br />● شعر در جدال آينه و تصوير(در چهار بخش)، 30 بهمن<br /><br />1344 (1965- 66)<br />● شعر با چشم‌ها...<br />● شعر شکاف (جادوي تراشي چرب‌دستانه...)، 31 فروردين<br />● همکاري با سينماگران و نوشتن ديالوگ فيلمنامه<br />● شعر از قفس، 15 تير<br />● گفت‌وگوي گِرداري لعل تيکو Girdhari Tikku (استاد دانشگاه‌هاي برکلي و ايلي نويز امريکا) با مهدي اخوان‌ثالث، احمد شاملو، سهراب سپهري، فروغ فرخ‌زاد و م.آزاد، همراه امين بناني، سيروس طاهباز و حسن کامشاد، تابستان.<br />● مقاله‌ي درباره‌ي شعر امروز (پيشنويس مقدمه‌ي سخنراني در دانشکده‌ي ادبيات تبريز) {انتشار در کتاب ارک، نشر احيا ـ تبريز، چ2، احتمالاً سال 1350}<br />● انتشار مجموعه‌ شعر آيدا: درخت و خنجر و خاطره ! منتخب 10 شعر از 1343 تا 1344<br />● انتشار ترجمه‌ي رمان 81490 اثر آلبر شمبونAlbert Chambon نويسنده‌ي فرانسوي<br />● شعر سفر، آذر ماه<br />● شعر سه سرود براي آفتاب(سه بخش: شبانه (اعترافي طولاني‌ست)، چلچلي ، ...)، 20 دي <br />● براي سومين بار به گردآوري، پژوهش و تدوين کتاب کوچه همت مي‌گمارد.<br />● شعر رود، 5 بهمن<br />● شعر مرگ ناصري، 7 بهمن<br />● شعر نقش، 21 بهمن<br />● شعر مرثيه در چاپ‌هاي نخست زندگان (گفتند:ـ نمي‌خواهيم...)، 7 اسفند<br />● شعر اسباب، 15 اسفند<br />● شعر مجله‌ي کوچک( شش بخش)، 23 اسفند<br /><br />1345 (1966- 67 )<br />● گفتگوي علي‌اصغر ضرابي با شاملو؛ جاودانه مردي در شعر امروز؛ هفته‌نامه‌ي فردوسي؛ شماره‌هاي756 تا 759، 2 تا 24 فروردين<br />● گفتگو با شاملو از سوي هفته‌نامه‌ي روشنفکر ؛ شماره‌ي 651 ؛ سال13؛ بر چهره‌ي زندگاني من آيدا لبخند آمرزش است<br />● شعر چشم‌اندازي ديگر...، خرداد ماه<br />● شعر postumus (سه بخش) 15، 18 و 20 مرداد<br />● شعر پاييز، 26 شهريور<br />● شب شعر در انجمنِ ايران و آمريکا<br />● انتشار مجموعه ‌شعر ققنوس در باران منتخب 12 شعر از 1344 تا 1345، آبان ماه<br />● انتشار هفته‌نامه‌ي هنر و سينما بارو زير نظر شاملو و يدالله رؤيايي، سه شماره؛ شماره‌ي سوم با اولتيماتوم وزير اطلاعات وقت توقيف مي‌شود، 18 آذر تا 2 دي ماه<br />● فيلمنامه‌ي کوتاه حلوا براي زنده‌ها، هفته‌نامه‌ي بارو ؛ شماره‌ي1، جمعه 18 آذر {سال 1352 چاپ در مجموعه‌‌ي درها و ديوار بزرگ چين}<br />● گفتگو با شاملو؛ از سوی هفته‌نامه‌ي اميد ايران؛ شماره‌ي 9؛ دوره‌‌ي جديد؛ اين بازار آشفته‌ي شعر محکوم به فناست! ، 6 دي<br />● گفتگو با شاملو از سوي هفته‌نامه‌ي اميد ايران ؛ شماره‌ي 648 ؛ خاطره‌ي دردناک احمد شاملو از سردار شعر امروز پارسي، 20 دي<br />● شعر مرثيه در خاموشي فروغ فرخ‌زاد، 29 بهمن<br />● مقاله‌ي كتاب كوچه، بولتنِ تلويزيون ملي ايران، شماره‌ي مخصوص<br />● برنامه‌ي تلويزيوني قصه‌هاي مادربزرگ را براي برنامه‌يکودک تلويزيون تهيه مي‌کند.<br /><br />1346 (1967- 68 )<br />● مقاله‌ي نمايشگاهي از كاريكاتوردرباره‌ي اردشير محصص، 5 ارديبهشت<br /> {چاپ در هفته‌نامه‌ي خوشه؛ شماره‌ي 11؛ سال12؛ 17 ارديبهشت و نيز سال1357 در کتاب از مهتابي به کوچه با عنوانزهرخندي که طنين گريه‌آلود و طعم تلخ وحشت‌زدگي آن حيرت‌انگيز است!}<br />● جلسه‌ي معارفه‌ي نويسندگان و شعرا با فرح پهلوي در روز 27 ارديبهشت، به دعوت دفتر مخصوص او<br />● هفته‌نامه‌ي خوشه (بخش هواي تازه) 90 شماره:از شماره‌ي 14، سال دوازدهم (خرداد ماه) تا شماره‌ي 4، سال چهاردهم (اسفند 47 و فروردین 48)<br />● ترجمه‌ي قصه‌ي سه بزغاله و ني‌لبک جادو براي کودکان، با نقاشي‌هاي والت ديسني (منتشر نشده)<br />● ترجمه‌ي قصه‌ي روباه پير و زاغي بي‌تدبير براي کودکان، با تصویرسازی ضيا جاويد (منتشر نشده)<br />● ترجمه‌ي افسانه‌ي منظوم اشک تمساح اثر آندره فرانسوا، براي کودکان (منتشر نشده)<br />● مقاله‌ي گاندي سرمشق بزرگ،هفته‌نامه‌ي خوشه؛ شماره‌ي 22؛ سال12 ، 7 مرداد<br />● مقاله‌ي حقيقت مسئوليت، هفته‌نامه‌يخوشه؛ شماره‌ي 26؛ سال 12، 17 شهريور<br />● مقاله‌ي لورکا شاعر خون اسپانيازخمي که هنوز خون‌چکان است،هفته‌نامه‌ي خوشه؛ شماره‌ي 27؛ سال 12، 12 شهريور<br />● با دوستان... (پاسخ سردبیر به نامه‌ها)، هفته‌نامه‌يخوشه؛ شماره‌ي 29؛ سال 12، 26 شهریور<br />● داستان گم‌شده‌ي قرون، هفته‌نامه‌يخوشه؛ شماره‌ي 38؛ سال 12، 21 آبان<br />● شعر رهايي‌ست... ،هفته‌نامه‌ي خوشه؛ شماره‌ي 39؛ سال12 ، 5 آذر <br />● انتشار گزيده‌ي اشعار از هوا و آينه‌ها<br />● مقاله‌ياعجاز (درباره‌ي فروغ فرخ‌زاد)، هفته‌نامه‌يفردوسي؛ شماره‌ي847 ، 24 بهمن<br />● مقاله‌ي شاعره‌يي جستجوگر(درباره‌ي فروغ فرخ‌زاد)، هفته‌نامه‌يفردوسي؛ شماره‌ي 848 ، 1 اسفند<br />● انتشار مجموعه داستان قصه‌هاي بابام، ترجمه‌‌یي از Georgia boyاثر ارسکين کالدولErskine Caldwell نويسنده‌ي آمريکايي (ترجمه از متن فرانسوی)<br />● همکاري در تشکیل کانون نويسند‌گان و برگزاري جلساتي با حضور نويسندگان و شاعران<br />● براي سخنراني به دانشگاه شيراز دعوت مي‌شود اما به دلیل ممانعت ساواک سخنراني را در مکان ديگري برگزار مي‌کنند.<br />● اين همه بود ! ترجمه‌يي ناتمام از Rien que la Verite اثر يوري پيلار Iouri Pilar، هفته‌نامه‌ي خوشه؛ شماره‌هاي 2 تا 18، سال 13<br />● دانشجويان کرمانشاه روز جمعه 23 اسفند براي شاملو شب شعر برگزار مي‌کنند.<br /><br />1347 (1968- 69)<br />● همکاري در هفته‌نامه‌ي خوشه؛ نگاه کنيد به سال 1346.<br />● سفر به اهواز و ديدار با دو خواهر شاعر نوجوان، ژيلا و مهوش در نوروز<br />● ژيلا و مهوش خواهران شعر! ، هفته‌نامه‌يخوشه؛ شماره‌ي 7؛ سال 13، 1 ارديبهشت<br />● انتشار کتاب غزل غزل‌هاي سليمان، فروردین ماه<br /> ترجمه‌يي از متن فرانسوی Le Qantique des Qantiques<br />● انتشار کتاب عروسي خون، نمايشنامه‌ی فدريکو گارسيا لورکا (ترجمه‌ از متن فرانسوی)، فروردين ماه<br />● ترجمه‌ي مقاله‌ي تئاتر لورکا نوشته‌ي لوئي پارو، هفته‌نامه‌يخوشه؛ شماره‌ي 10؛ سال 13، 22 ارديبهشت<br />● دولت برای تأسیس « انجمن قلم » شاملو و نویسندگان دیگر را به همکاری دعوت می‌کند، شاملو نمی‌پذیرد.<br />● شعر شبانه (پچپچه را از آن‌گونه...)، ارديبهشت ماه<br />● امضای بیانیه‌ی تشکیل کانون نویسندگان در مقابله با انتشار بیانیه‌ی تشکل اهل قلم به امر حاکمیت<br />● شعر هملت، خرداد ماه<br />● شعر و حسرتي (شش بخش)، 10 تير<br />● شعر تمثيل، 20 مرداد<br />● آغاز پژوهش بر غزليات حافظ، مطالعه و مقايسه‌ي ابيات غزل‌ها و مطالعه‌ي تاريخ عصر حافظ<br />● گفتگو با شاملو از سوي هفته‌نامه‌ي اطلاعات بانوان؛ شماره‌ي 619 ؛17 تا 24 شهريور گفتگوکننده: نوا ؛ کتاب رسالت ما محبت است و زيبايي<br />● مقاله‌ي ضابطه‌هاي شعر نو (1)وحقيقت مسئوليت [بي‌امضا، احتمالاً از شاملو]، هفته‌نامه‌ي خوشه؛ شماره‌ي 26؛ سال 13، 24 شهريور<br />● شب‌هاي شعر خوشه به همت شاملو و به ياري دکتر عسکري، با نام «فستيوال بزرگ شاعران»، با شرکت 110 شاعر به مدت پنج شب در باشگاه شهرداري تهران در خيابان خانقاه برگزار مي‌شود، 24 تا 28 شهريور<br />● خورشيدي که به ظلمت نشست در خاموشي صمد بهرنگي (9 شهريور 47) و مقاله‌ي ضابطه‌هاي شعر نو (2) و انسان به رقص پرداخت!، هفته‌نامه‌ي خوشه؛ شماره‌ي 27؛ سال 13، 31 شهريور<br />● مقاله‌ي ضابطه‌هاي شعر نو(3) نظم يا شعر؟ و گفتگوي شاملو با منصوره حسيني، گفت و شنود در زمين بسکتبال!، هفته‌نامه‌ي خوشه؛ شماره‌ی 28؛ سال 13، 7 مهر<br />● مقاله‌يضابطه‌هاي شعر نو(4) راز بزرگ شاهنامه‌ي فردوسي: موسيقي کلمات! ، خوشه؛ شماره‌ي 29؛ سال 13، 14 مهر<br />● انتشار قصه‌ي هفت کلاغون کتاب کودک، با تصویرسازی ضيا جاويد، مهر ماه<br />● گفتگوي شاملو با صدرالدين الاهي (براي هفته‌نامه‌ي خوشه) در پاييز{دوفصلنامه‌ي دفتر هنر (چاپ نيوجرسي)؛ شماره‌ی9؛ سال پنجم؛ اسفند 1376}<br />● انتشار کتاب زيباترين شعر نو، اشعاري که در «شب‌هاي شعر خوشه» خوانده شده‌ بود.<br />● شب شعر به همت انجمن فرهنگي ايران و آلمان ( انستیتو گوته)<br />● انتشار شعر پريا با تصویرسازی ژاله پورهنگ برای کودکان<br />● شب شعر در دانشکده‌ي هنرهاي زيبا ـ دانشگاه تهران به همت دانشجويان، دي ماه<br />● گفتگوي علي گلزاده با شاملو؛ جاودانه مرد شعر امروز ايران؛ مجله‌ي تکاپو(نشريه‌ي ادبي دبيرستان داريوش کبير)؛ شماره‌ی 4، دي ماه<br />● مقاله‌ي دردِ ندانستنِ زبان فارسي، مجله‌ي فردوسي؛ شماره‌ي 861<br />● مقاله‌ي کاريکاتوري براي دنيا، انديشه و هنر؛ شماره‌ی1، بهمن<br />● گفتگوي شاهرخ جنابيان با شاملو؛گپي جانانه با احمد شاملو شاعر امروز؛ روزنامه‌ي آيندگان؛ شماره‌هاي 348 تا 352؛ سال دوم ، 17 تا 22 بهمن<br />● انتشار کتاب برگزيده‌ي اشعار، نشر روزن<br />● شعرهاي شامگاهي ، حکايت<br />● شعر در آستانه (نگر تا به چشم زرد...) براي م.اميد<br />● يادداشت‌هاي يک نويسنده،هفته‌نامه‌ي خوشه؛ شماره‌ي 2؛ سال 14، 18 اسفند<br />● شب شعر در کرمانشاه، دومين برنامه‌ي شب‌هاي شعر «جوانه‌ها» به همت کميته‌ي شعر و ادب<br />● هفته‌نامه‌ي خوشه با اخطار رسمي ساواک توقیف مي‌شود، شماره‌ي نوروز (شماره‌ي4؛ سال چهاردهم)، آخر اسفند ماه<br /><br />1348 ( 1969- 70 )<br />● يادداشت‌هاي يک نويسنده،هفته‌نامه‌ي خوشه؛ شماره‌ي 4؛ سال 14، فروردين ماه {در از مهتابي به کوچه با عنوان با قامتي به بلندي فرياد}<br />● انتشار مجموعه‌ ‌شعر مرثيه‌هاي خاک منتخب10 شعر از 1345 تا 1348، ارديبهشت ماه<br />● انتشار کتاب چي شد که دوستم داشتن ؟ ترجمه‌ي قصه‌ي منظومی ازساموئل مارشاک ، کتاب کودک با تصویرسازی ضيا جاويد<br />● انتشار برگزيده‌ي شعرهاي احمد شاملو ( ا. بامداد ) با حرف‌هايي در شعر و شاعري، از سوي سازمان نشر کتاب بامداد، در قطع جيبي<br />● در تلويزيون ملی استخدام می‌شود و سه سال در زمينه‌ي ساخت فیلم‎‌ مستند فولکلوريک به کار مي‌پردازد:<br /> پاوه، شهري از سنگ در دلِ تپه‌هاي سبز(مستندي ازمراسم دراويش قادري) و مستندهای فولکلوريک رقص ديلماني، رقص قاسم‌آبادي و آناقليچ داماد مي‌شود<br />● نگارش و اجراي گفتار متن فيلم مستند باد جن، کارگردان: ناصر تقوايي<br />● شعر سرود براي مرد روشن که به سايه رفت<br />● برنامه‌ي « بحث شعر کهن و شعر نو» به همراه يدا... رؤيايي در تلويزيون ملي، زمستان<br />● شعر که زندان مرا بارو مباد...<br /><br />1349 (1970- 71 )<br />● از نو به ترجمه‌ي رمان پابرهنه‌ها مي‌نشيند (از متن فرانسوی)، بهار {انتشار در خرداد 1350}<br />● انتشار کتاب ملکه‌ي سايه‌ها ترجمه‌یی بر اساس يک قصه‌ي ارمني، کتاب کودک با تصویرسازی ضيا جاويد<br />● فيلم‌هاي ‌مستند گيله مردي (کشتي پهلواني گيلان؛ نگارش و اجراي گفتار متن فيلم از شاملو)، عروسي در داراب‌کلا و رقص ترکمن را مي‌سازد؛ نگاه کنيد به سال 1348.<br />● شعر صبوحي ، رستگاران ، توس خراسان<br />● انتشار ترجمه‌ي نمايشنامه‌ي درخت سيزدهم<br />● انتشار ترجمه‌ي نمايشنامه‌ي سي‌زيف و مرگ<br />● شعرهاي عقوبت، فصل ديگر ، پدران و فرزندان<br />● انتشار مجموعه‌ شعر شکفتن در مه منتخب 8 شعر از 1348 تا 1349<br />1350 (1971- 72 )<br />● مقاله‌ي نظم يا شعر؟؛ جُنگ فلک‌الافلاک؛ دفتر اول، فروردين‌ماه<br />● انتشار ترجمه‌ي تازه‌ي رمان پا برهنه‌ها در خرداد ماه<br />● گفتگو با شاملو از سوي روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ی8334 ؛ استادان فن جرأت نقاب برداشتن از چهره‌ي حافظ را ندارند!، 12 ارديبهشت ماه<br />● شعر ضيافت حماسه‌ي جنگل‌ هاي سياهکل (بهمن 49)، بهار<br />● فيلم‌‌هاي مستند يالانچي پهلوان، ياورسري و ورزا جنگ را مي‌سازد؛ نگاه کنيد به سال 1348.<br />● از سوی مدير فرهنگستان زبان فارسي براي ادامه‌ي تحقيق و تدوين کتاب کوچه (حرف آ) و استفاده از منابع به فرهنگستان دعوت مي‌شود.<br />● مقاله‌ي خاش، تابويي در پايتخت عطش، کتاب سحر {با عنوان خاش، تابوي برهوت در از مهتابي به کوچه}؛ نگاه کنید به سال 1338.<br />● مقاله‌ي کفن به گردن و شمشير در دست، روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي 8356 ، 6 خرداد<br />● مقاله‌ي ريشه‌ها تلخ‌اند ، تير ماه<br />● مقاله‌يبحثي ديگر در باب تعهد و مسئوليت: مگر تعهد در قبال زبان، نيمي از تعهد اجتماعي نويسنده نيست؟ {سال 1351 چاپ در کيهان سالو سال 1358 در هفته‌نامه‌ي كتاب جمعه؛ شماره‌ي1}<br />● گفتگوي منوچهر آتشي با شاملو؛ ديداري با شاملو و شعر او شاملو شاعر غزل و حماسه، طوفان و ني‌لبک؛ هفته‌نامه‌ي تماشا؛ شماره‌ي43؛ سال اول ، 23دي<br />● نگارش نمايشنامه‌ي آنتيگون<br />● شعر شبانه ( کليد بزرگ نقره)<br />● گفتگوي بزرگ پورجعفر با شاملو؛ روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي8575 ، 23 بهمن<br />●مقاله‌ي تجديد عهد با دريغي بزرگ، روزنامه‌يكيهان؛ شماره‌ي؟؛ 24 بهمن<br />● مقاله‌ي شعر خوب با فکر ملت رشد مي‌کند، روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي 8591 ؛ 12 اسفند<br />● خاموشي مادر، بانو کوکب، 14 اسفند<br />● شعر شبانه ( اگر که بيهده زيباست شب) براي اعدام‌شدگان اسفندماه، 26 اسفند<br /><br />1351 ( 1972- 73 )<br />● شعر شبانه (در نيست راه نيست)، 15 فروردين<br />● شعر شبانه ( مرا تو بي‌سببي نيستي)، فروردين<br />● گفتگوي مهرداد شکوري با شاملو؛ براي يک کار بزرگ ملي: احمد شاملو از مردم کمک مي‌خواهد؛ هفته‌نامه‌ي پست ايران؛ شماره‌ي 55، فروردين ماه<br />● گفتگوي م.عرفي‌نژاد با شاملو؛ رهايي در گذرگاه شعر امروز ؛ هفته‌نامه‌ي تهران مصور؛ شماره‌ي 1498، 7 تير<br />● شعرهاي برخاستن ، تابستان، 25 تير<br />● شعر تعويذ، 26 تير<br />● مقاله‌ي دربه‌در به دنبال مرجع صلاحيت‌دار روزنامه‌ياطلاعات؛ شماره‌ي 13839، تير ماه<br />● مقاله‌ي اي کاش اين هيولا هزار سر مي‌داشت! در سالمرگ صمد بهرنگي، شهريور ماه<br />● شعر غريبانه، 31 شهريور<br />● مقاله‌ي هنر به اصطلاح پيشرو در زماني «هيچ» نمي‌گويد که دنيا پر از صداست، روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي 8765 ، 6 مهر{با نام مفهوم «پوچي» در از مهتابي به کوچه}<br />● شعر واپسين تير ترکش، آنچنان که مي‌گويند، 20 مهر<br />● شب شعر به همت انجمن فرهنگی ایران و آلمان (انستیتو گوته)، 26 مهرماه<br />● شب شعر به همت انجمن ايران و امريکا، دوشنبه اول آبان<br />● گفتگوي فريده گل‌بو با شاملو؛ شما را به خدا، فقط «زن» باشيد!؛ هفته‌نامه‌يزن روز؛ شماره‌ي394، 6 آبان<br />● شعرهاي محاق ، مجال، 9 آبان<br />● آشنايي با ويليام استافورد William Stafford شاعر انگليسي زبان<br />● اجراي شعر و قصه در برنامه‌ي صبح راديو ايران با نام « هفت روز هفته» براي کودکان و اجراي برنامه‌ي «کتاب روز»عصرها، براي جوانان<br />● انتشار کتاب دست به دست، ترجمه‌ي داستاني از ويکتور آلبا و داستاني از بلز ساندرار Blaise Cendrars{سال 1346 چاپ در هفته‌نامه‌يخوشه؛ شماره‌ي 41}<br />● انتشار کتاب دماغ، ترجمه‌ي دو داستان و يک نمايشنامه اثر ريونوسوکه آکوتاگاوا (ترجمه از متن فرانسوی)، با طرح‌هاي مرتضا مميز { سال 1346 در هفته‌نامه‌يخوشه؛ شماره‌ي 47} <br />● انتشار کتاب لبخند تلخ، ترجمه‌ي داستان‌هاي کوتاهي از نويسندگان مختلف (ترجمه از متن فرانسوی)<br />● انتشار ترجمه‌ي افسانه‌هاي کوچک چيني (ترجمه از متن فرانسوی)<br />● شعر از اين گونه مردن...، 18 آذر<br />● مقاله‌ي اشارتي، روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي 8829 ، 23 آذر<br />● شعر درآميختن، دي ماه<br />● مقاله‌ي داستان جبار قهاري به نام « چنگيزخان»، روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي 8875 ، 19 بهمن<br />● استاد مدعو براي تدريسِ مطالعه‌ي آزمايشگاهي زبان فارسي در دانشگاه آريامهر (صنعتي) به مدت سه ترم، از اول اسفند 51 تا اواخر 52<br />● دريافت لوح جايزه‌ي فروغ فرخ‌زاد، چهارشنبه 2 اسفند در سالن اجتماعات روزنامه‌ي اطلاعات<br />● شعر اشارتي، 14 اسفند<br />● آزادي، پشتوانه‌ي فضيلت انسان، سخنراني در مراسم اهداي جايزه‌ي فروغ فرخ‌زاد{چاپ در روزنامه‌ي اطلاعات؛ شماره‌ي 14033}<br />● انتشار صفحه‌ و نوار صوتی غزليات حافظ با صداي شاملو، موسيقي: فريدون شهبازيان<br />● انتشار صفحه‌ و نوار صوتی غزليات مولوي با صداي شاملو، موسيقي: فريدون شهبازيان<br />● انتشار صفحه‌ و نوار صوتی رباعيات خيام با صداي شاملو، آواز: محمدرضا شجريان، موسيقي: فريدون شهبازيان<br />● انتشار صفحه‌‌ و نوار صوتی شعرهاي نيما يوشيج با صداي شاملو، موسيقي: احمد پژمان، ارديبهشت ماه<br />● انتشار صفحه‌ و نوار صوتی شعرهاي احمد شاملو با صداي شاعر، موسيقي: اسفنديار منفردزاده<br />● شعر بر سرماي درون<br /><br />1352 (1973- 74 )<br />● نگارش سناريوي تخت ابونصر بر اساس داستان صادق هدايت براي تهيه‌ي يک فيلم تلويزيوني، با همياري منوچهر عسکري نسب<br />● مقاله‌ي ملاحظاتيمختصر در سه پيش‌آمد كاملاً عادي، روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي 8936 ، 6 ارديبهشت<br />● گفتگوي علي‌اصغر ضرابي با شاملو؛ بخش اول: محاکمه‌ي احمد شاملو، بخش دوم: احمد شاملو: محکوميت آن است که عاطفه و وجدان را به پول بفروشيم، بخش سوم:احمد شاملو:هنر کابوس نيست مخدر هم نيست، مفهوم انسانيت است؛ روزنامه‌ي اطلاعات؛ شماره‌هاي14085 تا 14087 ، 9 تا 11 ارديبهشت<br />● مقاله‌ي ماجراي محاکمه‌ي من! ، روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي8942 ، 13 ارديبهشت<br />● مقاله‌ي ادبيات کودکان را جدي‌تر بگريم...( اين انچوچک‌ها به اين شيوه‌ها ديگر بزرگ بشو نيستند)، هفته‌نامه‌ي اميد ايران؛ شماره‌ي150، 25 ارديبهشت<br />● مقاله‌يي درباره‌ي غزليات حافظ م. فرزاد، بخش اول: حافظ فرزاد، انتظاري كه فقط خسته‌گي‌اش به تن ماند!، روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي 8954 ، 27 ارديبهشت<br />● چاپ قسمتي از سناريوي تخت ابونصر در روزنامه‌ي آيندگان ادبي؛ شماره‌ي 1913، 29 ارديبهشت <br />● مقاله‌يي درباره‌ي غزليات حافظ م. فرزاد، بخش دوم: حافظ، آن ساعت كه اين نظم پريشان مي‌نوشت...، روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي 8960 ، 3 خرداد<br />● مقاله‌يي درباره‌ي غزليات حافظ م. فرزاد، بخش سوم: قصه‌ي گمشدگان لب دريا ! روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي 8966 ، 10 خرداد<br />● مقاله‌ي ميان گريه خنديدن...، روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي 8972 ، 17 خرداد<br />● شعرهاي نشانه، در ميدان ، شبانه ( مردي چنگ در آسمان افکند)<br />● شعر سرود ابراهيم در آتش در رثاي مهدي رضايي در ميدان تير چيتگر<br />● شعر ترانه‌ي تاريک<br />● شعر ميلاد آن که عاشقانه بر خاک مرد (سه بخش)در شهادت احمد زيبرم<br />● شب شعر در سمينار دبيران ادبيات در مدرسه‌ي عالي علوم اقتصادي و اجتماعي بابلسر، پنج‌شنبه 28 خرداد<br />● مقاله‌ي حرف از شعر ، روزنامه‌ي آژنگ؛ شماره‌ي3525 ، 23 تير<br />● شعر عاميانه، فرم و قافيه، ماهنامه‌ي ؟ جوانان؛ شماره‌ي350 ، 25 تير<br />● انتشار کتاب همچون کوچه‌يي بي‌انتها گزينه‌ شعر ترجمه‌، تیرماه<br />● انتشار مجموعه‌ شعر ابراهيم در آتش منتخب 21 شعر از 1349 تا 1352<br />● ترجمه‌ي حدود دو هزار هايکو با همکاري ع.پاشايي (ترجمه از متن انگلیسی){انتشار در سال 1361با نام هايکو شعر ژاپني از آغاز تا امروز }<br />● مقاله‌ي هايکو، خواهرک ژاپني ترانه‌هاي روستايي ما!، روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي9026 ، 18 مرداد<br />● انتشار صفحه‌ي 45 دور و نوار صوتی شبانه (شعرهاي يه شبِ مهتاب... و کوچه‌ها باريکن...)، خواننده: فرهاد مهراد ، موسيقي: اسفنديار منفردزاده<br />● انتشار درها و ديوار بزرگ چين مجموعه‌ي نوشته‌هاي کوتاه، تابستان<br />● ميراث (قسمت کوتاهي از رمان)، روزنامه‌يکيهان؛ شماره‌ي 9038، 1 شهريور<br />● آب‌ها که از آسياب افتاد برمي‌گردم (ميراث ـ2)،روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي 9044، 8 شهريور<br />● ... و اينک رستاخيز! (ميراث ـ3)، روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي 9061، 29 شهريور<br />● انتشار مجموعه‌ داستان طنز زهرخند، شامل هشت داستان‌ کوتاه از نويسندگان مختلف (ترجمه از متن فرانسوی‌)‌، پاييز<br />● ترجمه‌ی فصل اول و بخشی از فصل دوم سفر به نهایت شب اثر فردینان سلین، با همکاری شهرآشوب امیرشاهی که به زبان آرگو مدرن کاملاً آشنا بود.<br />● نگارش و اجراي گفتار متن فيلم کوتاه انيميشن هفت شهر عشق، کارگردان و طراح: علي‌اکبر صادقي<br />● انتشار رمان مرگ کسب و کار من است اثر روبر مرل، ترجمه‌یی از La mort estmon Metier <br />● سفر به انگلیس برای جراحی آرتروز گردن، 18 مهرماه (10 اکتبر)<br />● چاپ گفتگوي منصوره پيرنيا با شاملو در لندن، روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌هاي 9106 و 1908، بخش اول: ما در ايران اصلاً روشنفکر نداريم، بخش دوم: شعر يعني زندگي فوري، 22 و 24آبان <br />● تحت عمل جراحي مهره‌هاي گردن قرار می‌گیرد، نيمه‌ي اول آذر ماه در بيمارستان لاري بوآزيه، پاريس<br />● شعر سراسر روز پيرزناني...، بيمارستان لاري بوآزيه، پاريس<br />● چاپ گفتگوي مينو وزيري با شاملو، دوهفته‌نامه‌ي پيک جوانان؛ شماره‌ي5 ؛ دوره‌ي چهارم؛ احمد شاملو هميشه شاعر، نيمه‌ي اول آذر ماه<br />● بازگشت به ايران، شنبه 8 دي ماه<br />● گفتگو با شاملو از سوي هفته‌نامه‌ي فردوسي؛ شماره‌ي 1145؛ احمد شاملو:اروپا براي من قفس بود،10 دي ماه<br />● انتشار مجموعه‌ داستان سربازي از يک دوران سپري‌شده، ترجمه‌ي دوازده داستان از هشت نويسنده (ترجمه از متن فرانسوی)<br /><br />1353 (1974- 75 )<br />● مقاله‌ي باورهاي توده{چاپ در نيمه‌ي دوم آذر 1356 در هفته‌نامه‌ي پيک جوانان؛ دوره‌ي 8 ؛ شماره‌ي 5}<br />● شعر شبانه ( يله بر نازکاي چمن...)<br />● مطالبی را که پس از سال¬ها تحقیق و مطالعه روی ده غزل حافظ گرد آورده است، تدوین می‌کند (با نام حواشی و یادداشت‌ها از آن یاد شده است)<br />● شعر گفتي که باد مرده‌ست...، 8 بهمن<br />● شعر در شب...، بهمن ماه { باز سروده در 13 خرداد 1374}<br /><br />1354 ( 1975 - 76 )<br />● سفر به ايتاليا براي شرکت در کنگره‌ي نظامي گنجوي به دعوت دانشگاه رم، همراه يدا... رؤيايي<br />● شعر فراقي (هجراني)، فروردين ماه در رم<br />● در راه بازگشت با اتومبيل رؤيايي، راننده کنترل اتومبيل را از دست مي‌دهد و رانه به دره مي‌لغزد. در اين سانحه‌ شاملو دچار شک شديدي مي‌شود، او را با آمبولانس به بيمارستان منتقل مي‌کنند.<br />● شعر شبانه (شانه‌ات مجابم مي‌کند...)، ارديبهشت ماه<br />● شعر خطابه‌ي تدفين، 25 ارديبهشت<br />● از سوی دانشگاه بوعلي سینا براي سرپرستي پژوهشکده‌ي فولکلور آن دانشگاه در تهران دعوت می‌شود، اول خردادماه<br /> اما هيچ‌يک از طرح‌ها و پيشنهادات بنيادين شاملو عملي نمي‌شود.<br />● شعرهاي هنوز در فکر آن کلاغم... ، سميرمي، شهريور ماه<br />● انتشار حافظ شيرازبه روايت وبا مقدمه‌ی احمد شاملو<br />● شعر زبان ديگر، پاييز<br />● نگارش و اجرای گفتار متن فيلم مستند مشهد، کارگردان: حسين ترابي<br />● نگارش گفتار متن فيلم‌ مستند اصفهان، کارگردان: حسين ترابي<br />● نگارش گفتار متن فيلم‌ مستند تبريز، کارگردان: حسين ترابي<br />● شعر شکاف در رثاي خسرو گل‌سرخي که همراه کرامت دانشيان اعدام شد.<br />● شعر بچه‌هاي اعماق در شهادت احمد زيبرم<br /><br />1355 ( 1976- 77)<br />● نگارش گفتار متن فيلم مستند حمام گنجعلي‌خان براي وزارت فرهنگ و هنر، کارگردان: همايون پورمند <br />● نگارش و اجراي گفتار متن فيلم مستند در ستايش هنر يا ديباچه‌يي به حقيقت براي وزارت فرهنگ و هنر، کارگردان: همايون پورمند <br />● نگارش و اجراي گفتار متن فيلم مستند نفت و مدرنيزاسيون براي وزارت فرهنگ و هنر، کارگردان: همايون پورمند<br />● انتشار برگزيده‌ي اشعار ، انتشارات کتيبه<br />● به گردهمايي « ادبيات امروز خاور ميانه» (18 تا 21 مه/ 28 تا 31 ارديبهشت) دعوت می‌شود، از سوی دانشگاه پرينستون و انجمن قلمTHE AMERICAN CENTER OFP.E.N. ، ارديبهشت ماه<br />● سفر به ايالات متحده‌ي آمريکا<br />● شعرخواني شاملو در جلسه‌ي شعر در Public Library نيويورک، 19 مه (31 اردیبهشت)<br />● سخنراني و شب شعر در دانشگاه‌ MIT بوستون<br />● شب شعر در دانشگاه UC برکلي<br />● شب شعر در دانشگاه Rutgers مرکز دانشجويان در ايالت نيوجرسي، 29 مه (8 خرداد)<br />● بازگشت به ايران پس از سه ماه <br />● گفتگوي مسعود بهنود با شاملو؛ حافظ، آيينه‌يي که ايراني‌ها خود را در آن مي‌بينند؛ روزنامه‌ي کيهان؛ شماره‌ي9891 ، 27 خرداد<br />● شعر سپيده‌دم، مرداد ماه در بهنمير<br />● مقاله‌ي دندان چرکين غرض در پس نيشخندها، روزنامه‌ي آيندگان؛ شماره‌ي 2611 ، 9 شهريور<br />● شب شعر به همت انجمن فرهنگي ايران و آلمان انستيتو گوته<br />● گفتگوي فاطمه خوشه‌گير با شاملو؛ احمد شاملو: فرهنگ عوام زاده‌ي نياز است نه تکلف؛ روزنامه‌ي اطلاعات؛ شماره‌ی 15138، 25 مهر<br />● شاملو در اعتراض به سياست‌هاي رژيم و جو اختناق و فشار حاکم، تصميم مي‌گيرد ايران را ترک گويد.<br />● گفتگوي عليرضا ميبدي با شاملو؛ اين شاملوي قرن چهاردهم هجري: ! ؛ روزنامه‌ي رستاخيز؛ شماره‌ي 453، 6 آبان<br />● عليرضا ميبدي در پایان گفتگو دست‌نوشته‌ي شعر هجراني ( فراقی ) و تنها نسخه‌ي دست‌نویس ميراث را براي چاپِ بخشي از آن در گفت‌وگو به رسمِ امانت می‌برد اما بازپس نمی‌آورد!؛ همچنین نگاه کنید به آبان 56.<br />● محمد زهرایی کتابخانه‌ی ارزشمند ما را (شامل حدود دو هزار جلد)می‌برد.<br />● گفتگوي سيما تقوي با شاملو؛ احمد شاملو: اظهار نظر شاعري نسبت به شاعر ديگر، کار مضحکي است؛ روزنامه‌ي اطلاعات؛ شماره‌ي 15148، 6 آبان<br />● گفتگوي سيمين ضرابي با شاملو؛ بخش اول: شعر چيست؟ بخش دوم: تو که ماه بلند در هوايي ؛ دوهفته‌نامه‌‌ي پيک جوانان؛ شماره‌هاي2و4؛ دوره‌ي هشتم ، آبان ماه<br />● شعر ترانه‌ي آبي، آذر ماه<br />● پيش از ترک ايران شاملو، پيگيري و نظارت بر کليه‌ي امور مربوط به چاپ و نشر آثارش در ايران را به ع.پاشايي محول مي‌کند.<br />● از دانشگاه بوعلي سینا استعفا مي‌دهد.<br />● ترک ايران در آخرين روزهاي سال 1976 ميلادي (29 آذر/20 دسامبر)<br />● شعر ترانه‌ي بزرگ‌ترين آرزو، دي ماه در رم<br /><br />(1977)۱۳۵۵-۱۳۵۶<br />● پرواز به ايتاليا<br />● در بيمارستاني در رم بستري مي‌شود، از 6 ژانويه (17 دي)<br />● شعر باران (تارهاي بي‌کوک و کمان...)، 15 ژانويه ( 26 دي) در رم<br />● شعرهای از منظر، شبانه(زيباترين تماشاست)، دي ماه در رم<br />● از سوي دانشگاه ناپل براي تدريس ادبيات و شعر معاصر فارسي دعوت مي‌شود، اما اين دعوت را نمي‌پذيرد.<br />● سفر از ایتالیا به فرانسه و اسپانیا با اتومبیل<br />(نوروز 1356)<br />● شعر نوروز در زمستان، نوروز1356 و پاييز 1372<br />● سفر به ايالات متحده‌ي آمريکا در فروردين ماه و اقامت در آن جا به مدت يک سال‌<br />● عضو افتخاری بخش میدلیست کتابخانه‌ی دانشگاه پرینستون می‌شود و در کتابخانه‌ي دانشگاه پرينستون در ايالت نيوجرسي و کتابخانه‌ي کنگره به کار تحقيق و گردآوري منابع کتاب کوچه و نسخه‌هاي کمياب غزليات حافظ مي‌پردازد.<br />● به پنجمين فستيوال جهاني شعرInternational Poetry Festival دعوت می‌شود (13 تا 15 آوريل/ 24 تا 26 فروردين)<br />● جلسه‌ي شعرخواني به همت دانشجويان دانشگاه پرينستون، 6 مه (16 ارديبهشت)<br />● انتشار برگزيده‌ي اشعار احمد شاملو از سوي انتشارات اميرکبير در ايران<br />● امکاناتي را که بخش ايران‌شناسي دانشگاه کلمبياي نيويورک براي تدوين کتاب کوچهپيشنهاد کرده بود، می‌پذیرد، 25 سپتامبر (5 مهر) <br />● به دليل شرايط حاکم در ايران از ادامه‌ي همکاري با دانشگاه کلمبيا عذر مي‌خواهد،‌ 2 نوامبر (13 آبان)<br />● علي‌رضا ميبدي بخش کوتاهي از ميراث شاملو را با نام « جنازه‌ي مقروض» به عنوان قصه‌يي چاپ‌نشده از شاملو در ماهنامه‌ي « بنياد» چاپ می‌کند، شماره‌ي 8 ؛ سال اول؛ ص51 ـ 50 ، آبان ؛ نگاه کنيد به آبان سال 1355.<br />● انتشار ترجمه‌ي شعر پريا در مجله‌ي RIPEH در نيويورک، برگرفته از کتاب A collection of progressive poems of Iran (1975، نيويورک) برگردانYounes p. Benab<br />● شعر پريدن، 21 آذر در دينزلِين (نيوجرسي)<br />● سخنراني در خانه‌ي ايران ـ نيويورک، 27 دسامبر(6 دي )<br />(۱۹۷۸)۱۳۵۶-۱۳۵۷<br />● سخنراني در تالار کليساي آل‌سولز All Souls واشنگتن به دعوتU. S. People’s Committee on Iran ،12 فوريه (23 بهمن)<br />● پيشنهاد سردبيري هفته‌نامه‌ي سياسي ‌ـ اجتماعي ايرانشهر (در لندن) را مي‌پذيرد، فوريه‌ (بهمن)<br />● سخنراني در INTERNATIONAL HOUSE : احمد شاملو درباره‌ي مسائل فرهنگي امروز صحبت مي‌کند<br /> به همت سازمان دانشجويان ايراني در فيلادلفيا CIS، 26 فوريه (8 اسفند)<br />● انتشار مجموعه‌ ‌شعر دشنه در ديس منتخب 18 شعر از سال‌های 1353 تا 1356 با شمارگان ده هزار نسخه در ايران، اسفند<br />● شعر هجراني (چه هنگام مي‌زيسته‌ام)، 15 اسفند در پرينستون<br />● شعر مترسک، 28 اسفند در پرينستون<br />(نوروز 1357)<br />● سخنراني « افق روشن» به مناسبت فرارسیدن نوروز، به همت سازمان دانشجويان ايراني CIS (کنفدراسيون جهاني دانشجویان ایرانی) در نيويورک، 21 مارس (اول فروردين)<br />● تجديد چاپ دشنه در ديس در فروردين ماه، با شمارگان بيست هزار نسخه در ايران<br />● گفتگوي نائومي بي‌. شاليت با شاملو؛ احمد شاملو، شاعري در تبعيد؛ دوفصل‌نامه‌ي ناسوNassau Literary Review(چاپ دانشگاه پرينستون)، بهار 1978(1357)، ايالات متحده<br />● ترک ايالات متحده‌ي آمريکا به مقصد انگلستان، 25 مه (5 خرداد)<br />● نامه‌ي احمد شاملو به نخست وزير (18 فروردين) و مقاله‌ي رژيم در همه‌ي زمينه‌ها درمانده است؛ حتا در زمينه‌چيني! ، هفته‌نامه‌ي به‌ سوي آزادي؛ چاپ لندن؛ شماره‌ی2، خرداد<br />● شعر هجراني (تلخ چون قرابه‌ي زهري...)، 13 تير در لندن<br />● انتشار کتاب شعر قصه‌ي دختراي ننه دريا براي کودکان، با تصویرسازی ضيا جاويد؛ ايران<br />● انتشار کتاب شعر بارونو قصه‌ي دروازه‌ي بخت براي کودکان،با تصویرسازی ابراهيم حقيقي؛ ايران<br />● انتشار کتاب از مهتابي به کوچه (گزيده‌ي مقالات)؛ ايران<br />● اقامت به مدت يک سال در کرويدن انگلستان در جنوب لندن<br />● گفتگوی سوزان بلاکت با شاملو، از سوی بخش فارسی رادیو لندن بی‌بی‌سی، در بوش هاوس؛ این گفتگو هرگز از لندن پخش نشد شاملو در نامه‌یی خطاب به سوزان بلاکت (بی‌بی‌سی){چاپ در ماهنامه‌ی آدینه؛ شماره‌ی 72، مرداد 71} به شرح دلایل آن می‌پردازد<br />● انتشار هفته‌نامه‌ي ايرانشهردر لندن، سردبير: احمد شاملو، 14 شماره (شماره‌ی طلیعه و شماره‌ی نخست)، شهريور تا بهمن 57<br />●مقاله‌ي ميکروب سانسور (سخن سردبير)، هفته‌نامه‌ي ايرانشهر؛ شماره‌ي طليعه، شهريور ماه<br />● مقاله‌ي خير باشد، جناب صدراعظم!، هفته‌نامه‌يايرانشهر؛ شماره‌ي1، 28 مهر<br />● انتشار کتاب کوچه(دفتر اول حرف آ) در ایران، مهر ماه<br />● مقاله‌ي خانم‌ها، آقايان ...، هفته‌نامه‌يايرانشهر؛ شماره‌ي 2، 5 آبان<br />●مقاله‌ي بي‌تعارف ...، هفته‌نامه‌يايرانشهر؛ شماره‌ي 3 ، 12 آبان<br />●مقاله‌ي محرم آخر! [احتمالاً از شاملو] ، هفته‌نامه‌ي ايرانشهر؛ شماره‌ي 6 ، 10 آذر<br />●مقاله‌ي هنوز اول عشق است... [بي امضا، احتمالاً از شاملو] ، هفته‌نامه‌ي ايرانشهر؛ شماره‌ي 7 ، 17 آذر<br />● انتشار کتاب کوچه(دفتر دوم حرف آ) در ایران<br />● شعر هجراني (جهان را بنگر...) 23 آذر در لندن<br />● گفتگوي خبرگزاري تاس با شاملو سردبير مجله‌يايرانشهر؛ احمد شاملو: اگر آب نمي‌آوريد دست کم کوزه نشکنيد! ؛ هفته‌نامه‌ي ايرانشهر؛ شماره‌ي 8 ، 24 آذر}<br />● شعرهاي و چون نوبت ملاحان ما... ، هجراني (که‌ايم و کجاييم...) آذر ماه در لندن<br />●مقاله‌ي يادداشتي از سردبير! ،هفته‌نامه‌ي ايرانشهر؛ شماره‌ي10، 8 دي<br />● انتشار کتاب کوچه(دفتر سوم حرف آ) در ایران<br /><br />1979) 1357)<br />●مقاله‌ي فرصتي براي كوچك‌ترين اشتباه در ميان نيست! ،هفته‌نامه‌يايرانشهر؛ شماره‌ي 12، 22 دي<br />● شعر آخر بازي، 26 دي در لندن<br />●مقاله‌يحق و دموكراسي مفاهيم متعددي ندارد! ،هفته‌نامه‌يايرانشهر؛ شماره‌ي13، 29 دي<br />● از سردبيري ايرانشهر استعفا مي‌دهد.<br />● شعرهاي هجراني ( غم اين جا نه ...) و ترانه‌ي کوچک دي ماه در لندن<br />● شعر هجراني ( سين هفتم...)، اسفند ماه در لندن<br />● بازگشت شاملو به ايران، 3 مارس (11 اسفندماه)<br />● انتشار بخشي از دستور زبان فارسي بدون اطلاع شاملو، انتشارات اشراقي<br />●گفتگو با شاملو از سوي روزنامه‌‌ي کيهان و روزنامه‌‌ي اطلاعات در اسفند ماه{بخش‌هايي از آن به همراه توضيحي از شاملو در سال 1358 در روزنامه‌ي آيندگان؛ شماره‌ي 3323 به چاپ مي‌رسد،14 فروردين}<br />● به عنوان یکی از اعضای هيأت دبيران کانون نويسندگان انتخاب می‌شود<br />● گفتگو با شاملو از سوي روزنامه‌ي آيندگان؛ شماره‌ي 3317 ؛ احمد شاملو: نيامده‌ام که از انقلاب سهمي براي خود دست و پا کنم، 29 اسفند<br /><br />1358 (1979 - 80 )<br />● شعر صبح، 2 ارديبهشت<br />● سخنرانی در باشگاه ارامنه، اواخر آوریل (اوایل اردیبهشت)<br />● گفتگوي مسعود بهنود با شاملو؛ بخش اول: احمد شاملو: انگل‌ها به جهل و تعصب مردم دامن مي‌زنند، بخش دوم: توده‌يي‌ها به دريوزگي کفي نان...، بخش سوم: وظيفه‌ي ما اين نيست که ببينيم مي‌شود گفت يا نه، بايد بگوييم! ؛ هفته‌نامه‌ي تهران مصور؛ شماره‌هاي 17 تا 19، 28 ارديبهشت، 4 و 11 خرداد<br />● مقاله‌ي رابطه‌ي آمريکاييان خوب و فهيم با دکتر يزدي، هفته‌نامه‌ي تهران مصور؛ شماره‌ي 21؛ سال37 ، 25 خرداد<br />● مقاله‌ي برنامه‌ي طلوع خورشيد لغو شده است! ، هفته‌نامه‌ي تهران مصور؛ شماره‌ي 22؛ سال37 ، 1 تير<br />● مقاله‌ي ما خرِ خودمان را مي‌رانيم اگر دلخوريد پشت دوري بکشيد!، هفته‌نامه‌ي تهران مصور؛ شماره‌ي 25 ، 22 تير<br />● مقاله‌ي و آب به هاون کوفتن و آب به سبد کردن، مشکل اين است، هفته‌نامه‌ي تهران مصور؛ شماره‌ي 25 ، 22 تير<br />● شعرهاي در اين بن‌بست ، عاشقانه، 31 تير<br />● انتشار هفته‌نامه‌ي کتاب جمعه، سردبير: احمد شاملو، با همکاري شوراي نويسندگان؛ 36 شماره<br />● مقاله‌ي اول دفتر ...، كتاب جمعه؛ شماره‌ي1، 4 مرداد<br />● از شماره‌ي نخست کتاب جمعه نیزبخشيرا با عنوان کتاب کوچه براي گردآوري فرهنگ عامه در نظر مي‌گيرد.<br />● گفتگوي منصور درويش‌زاده با شاملو؛ بخش اول: احمد شاملو از شعر و زندگي مي‌گويد! بخش دوم: احمد شاملو: اين طبيعي است که... دستاورد خود را انقلاب... بخش سوم: احمد شاملو: مبارزه‌ي ملت ما براي رهايي از استعمار و وابستگانش بود ؛ هفته‌نامه‌ي اميد ايران؛ شماره‌هاي27 تا 29 ، 15و22 و 29 مرداد<br />● گفتگو با شاملو از سوي روزنامه‌ي بامداد، شماره‌ي 80 ؛ سندباد در سفر مرگ از شبانه‌ها تا هجراني‌ها،20 مرداد<br />● گفتگو با شاملو از سويماهنامه‌ي ويژه‌نامه‌ي هنر و ادبيات؛ شماره‌ي 2؛ دوره‌ي سوم؛ شماره‌ي مسلسل 44؛ گفت و شنودي با احمد شاملو درباره‌ي دولت موقت و انقلاب، مرداد<br />● يادداشت سردبير، كتاب جمعه؛ شماره‌ي 4، اول شهريور<br />● بگذارید چنین باشیم... (یادداشت سردبیر)، كتاب جمعه؛ شماره‌ي 14، 17 آبان<br />● چاپ ترجمه‌ي داستان شاهزاده کوچولو اثر آنتوان دو سنت اگزوپه‌ري Antoine de Saint- Exupery، كتاب جمعه؛ شماره‌ها‌ي23 و 24، 27 دی و 2 بهمن<br />● گفتگوي مسئولان نشريه‌ي دانشکده‌ي علوم و ارتباطات با شاملو به عنوان سردبير هفته‌نامه‌ي کتاب جمعه، نيمه‌ي دوم آذر {چاپ در کتاب جمعه؛ شماره‌ي 31 ، 28 فروردين 1359}<br />● انتشار نوار صوتی شعر پريا با صداي شاعر، از مجموعه‌ي نوارهاي « قصه‌هاي قاصدک»<br />● مقاله‌ي هنر مرتاضانه، کتاب نامه‌ي کانون نويسندگان، شماره‌ي1<br />● بازگشت آيدا به ايران، 5 اسفند <br />● شب شعر «کاشفان فروتن شوکران» به همت انجمن فرهنگي فرانسه در تهران، 15 اسفند (5 مارس)<br />● بار دیگر به عنوان یکی از اعضای هيأت پنج نفره‌ي دبيران کانون نويسند‌گان انتخاب می‌شود، دوره‌ي دوم فروردین ماه<br /><br /><br /><br />1359 (1980 - 81)<br />● سخنراني در باشگاه ارامنه‌ي تهران به همت واراند و چند تن ديگر از شاعران ارمني<br />● مقاله‌ي طرح‌هاي نگران، روزنامه‌يبامداد؛ شماره‌ي؟ ، ارديبهشت<br />● مقاله‌ي در اين ايلغار فرهنگي، نگران همه چيز مي‌توان بود جز هنر ، روزنامه‌ي نداي آزادي؛ شماره‌ی 47، 27 ارديبهشت<br />● انتشار نوار صوتی کاشفان فروتن شوکران همراه کتاب، برگزيده‌ي اشعار شاملو به انتخاب و با صداي شاعر، موسيقي: فريدون شهبازيان<br />● کاشفان فروتن شوکران 2مجوز انتشار نمي‌يابد. {انتشار در تابستان 1382}<br />● کتاب جمعه توقيف مي‌شود؛ اول خرداد، شماره‌ي 36<br />● انتشار نوار صوتي داستان مسافر کوچولو (شاهزاده کوچولو) همراه کتاب (با نقاشی‌های آنتوان دو سنت اگزوپری)، با موسيقي گوستاو مالرGustav Mahler به انتخاب و تنظيم شاملو<br />● شعر خطابه‌ي آسان در اميد، 23 تير<br />● شعر شبانه (نه تو را برنتراشيده‌ام) 17 مرداد<br />● شعر رستاخيز (چاپ نخست با نام در لحظه‌هاي رستاخيز در مجله‌ي مفيد)<br />● شعر در لحظه، 19 مرداد<br />● شعر عاشقانه، 23 مرداد<br />● شعر شبانه (گويي هميشه...)، مرداد ماه<br />● انتشار کتاب بگذار سخن بگويم! ترجمه‌یی از متن انگلیسی Let me Speak!اثر دوميتيلا دو چونگارا Domitila Barrios de Chungara (کارگر معدن) و موئما ويئزرMoema Viezzer (نویسنده‌ی بولیویایی)، برگردان: احمد شاملو ـ ع. پاشايي<br />● انتشار مجموعه‌ي ‌شعر ترانه‌هاي کوچک غربت منتخب 20 شعر از 1354 تا 1359<br />● شب شعر به همت انستيتو گوته، 19 مهر<br />● انتشار نوار صوتی ترانه‌ي شرقي و اشعار ديگر همراه کتاب<br />شعرهايي از فدريکو گارسيا لورکا به ترجمه و با صداي شاملو، موسيقي: آتاهوآلپا يوپانکوييAtahualpa Yupanqui <br />● شعر ترانه‌ي همسفران<br /><br />1360 (1981- 82)<br />● نمايشنامه‌ي آنتيگون، کتاب فصلنامه‌‌ي کانون نويسندگان و شاعران گرگان چاپمي‌شود، شماره‌ي 4، بهار ؛ نگاه کنيد به سال 1350.<br />● مقاله‌ي اين ساختن است يا ويران کردن؟، کتاب نامه‌ي‌ کانون نويسندگان ايران، شماره‌ي 5، بهار<br />● انتشار نوار صوتی خروس زري پيرهن پري همراه کتاب<br />● شعر پيغام، 20 تير<br />● انتشار نوار صوتی يل و اژدهاـ‌آهو و پرنده‌ها همراه کتابچه‌ي ترجمه‌ي داستان يل و اژدها (اثر آنگل کارالي‌چفAnguel Karaliitchev) با تصویرسازی اصغر قره‌باغي<br />● انتشار نوار صوتی ترانه‌هاي ميهن تلخ ـ ماوت هاوزن Mauthausen همراه کتاب، ترجمه‌ي شعرهایی از يانيس ريتسوسYannis Ritsos و ياکووس کامپانليسIakovos Kampanellis، موسيقي: ميکيس تئودوراکيس Mikis Theodorakis دکلمه‌ي ترجمه‌ی شعرها‌: بهزاد رحيم‌خاني<br />● عضو هيأت پنج نفره‌ي دبيران کانون نويسند‌گان ايران، دوره‌ي سوم<br />● ترجمه‌ی کتاب فرمانده‌ي سفينه داستاني علمي‌ـ‌تخيلی براي نوجوانان {منتشر نشده و نزد سازمان انتشاراتي فرهنگي ابتکار است.}<br />● شعرهاي روزنامه‌ي انقلابي، ميان کتاب‌ها گشتم...، خواب‌آلوده هنوز...، من همدست توده‌ام...، انديشيدن در سکوت...، سحر به بانگ زحمت و جنون...<br /><br />1361 (1982- 83)<br />● انتشار کتاب هايکو شعر ژاپني؛ ترجمه با همکاري ع. پاشايي {ترجمه به سال 1352} <br />● انتشار نمايشنامه‌ي نصف شب است ديگر، دکتر شوايتز ! ترجمه‌ي اثر ژيلبر سسبرونGilbert Cesbron<br />● انتشار کتاب کوچه (دفتر اول الف)<br />● انتشار کتاب کوچه (دفتر دوم الف)<br />● چاپ کتاب کوچه (دفتر سوم الف) آبان ماه، اين دفتر بهمن ماه توقيف مي‌شود و تا سال 1372 در انبار ناشر مي‌ماند.<br />● چاپ چهارم حافظ شیراز به روایت شاملو با مقدمه، همراه ضمیمه‌يی از مقدمه‌ی کتاب علل گرایش به مادیگری (تألیف مرتضا مطهری)<br />● انتشار کتاب‌ها را متوقف مي‌کنند.<br /><br />1362 (1983- 84)<br />● انتشار نوار صوتی سياه همچون اعماق آفريقاي خودمهمراه کتاب، اشعاري از لنگستون هيوزLangston Heughes ، به ترجمه‌ و با صداي شاملو، موسيقي: کيت جارتKeith Jarrett<br />● شعر «- جهان را که آفريد؟... ، 3 تير<br />● انتشار نوار صوتی سکوت سرشار از ناگفته‌هاست همراه کتاب، ترجمه‌ي اشعاري از مارگوت بيکل Margot Bickelشاعر آلماني (ترجمه با همکاري محمد زرين‌بال) با صداي شاملو، موسيقي: بابک بيات<br />● احمد شاملو یکی از کانديداهاي دريافت جايزه‌ي نوبل ادبيات سال 1983 اعلام مي‌شود، 6 اکتبر<br />● شعر نمي‌توانم زيبا نباشم...<br /><br />1363 (1984 - 85)<br />● عيسا ديگر ، يهودا ديگر ! ترجمه و بازنويسيرمان قدرت و افتخاراثر گراهام گرين Graham Green (از 1363 تا 1364)، مؤخره‌يي نيز بر آن مي‌نويسد.<br />● راست از میان گود را تدوین می‌کند مجموعه‌ی مقاله،گفتگو و سخنرانی‎های سیاسی (از 1356 تا 1359)<br />● شعر دست زي دست نمي‌رسد...، 11 خرداد<br />● شعر در جدال با خاموشي، 20 تير<br />● شعر از خود با خويش،30 مرداد<br />● شعر پس آن گاه زمين ... { تابستان‌هاي 1343 و 1363}<br />● شعر شبانه ( به فريادي خراشنده...)، 8 مهر<br />● شعرهاي نمي‌خواستم نام چنگيز را بدانم...، جخ امروز...،تو باعث شده‌اي...، هميشه همان...، سلاخي مي‌گريست...، اين صدا...، با «بروني يفسکي»، «کريه»اکنون...، سپيده‌دم، مي‌دانستند دندان براي...<br />● شعر غمم مدد نکرد...، 4 دي<br />● شعر بهتان مگوي...، دي ماه<br /><br />1364 (1985 - 86)<br />● شعر حکايت، 6 فروردين<br />● شعر آشتي، فروردين ماه<br />● شعرهاي کويري، بوتيمار<br />● شعر غرش خام تندرهاي... در معرفي ندا ابکاري، 18 بهمن<br />● شعر کجا بود آن جهان...، 25 بهمن<br /><br />1365 (1986- 87)<br />● شعر ترانه‌ي اشک و آفتاب، خرداد ماه<br />● شعرهاي بسوده‌ترين کلام است... ، تنها اگر دمي... ، تير ماه<br />● شعر مرد مصلوب ديگر بار...، 31 شهريور<br />● شاملو تصميم مي‌گيرد نظارت و سرپرستي بر چاپ و نشر آثار خود را به هيأتي معتمد و صاحب صلاحيت بسپرد. همچنين در نظر دارد که اين هيأت تحت نام مؤسسه‌ي بنياد احمد شاملو با درآمد حاصل از نشر آثار جهت ارتقاي فرهنگ و ادبيات و حمايت از استعدادهاي خلاق نيز بکوشد؛ نگاه کنيد به سال‌هاي 1366 و 1378.<br />● انتشار کتاب هنر و ادبيات امروز گفت و شنودي با احمد شاملو،به کوشش ناصر حريري؛ نگاه کنيد به فروردين 71 و تابستان 72<br />● گفت‌وگوي محمد محمدعلي با شاملو، اسفند ماه {انتشار در سال 1377}<br />1366 (1987- 88)<br />● نگارش فيلمنامه‌ي ميراث؛ نگاه کنيد به سال 1355.<br />● مؤسسه‌ي بنياد احمد شاملو مجوز تأسيس نمي‌يابد و به آينده موکول مي‌شود؛ نگاه کنيد به سال‌هاي 1365 و 1378.<br />● آغاز ترجمه‌ي رمان دن آرام اثر ميخاييل شولوخوف MikhailCholokhov از نسخه‌ي فرانسوي Le Don Paisible در هشت کتاب {انتشار در بهار1382}<br />● شعر جاني پر از زخم...، 3 خرداد ماه<br />● شعر شب غوک، 26 تير<br />● به اينترليت2 دومین کنگره‌ی بين‌المللي ادبيات در آلمان (25 سپتامبر تا 2 اکتبر1988/4 تا 11مهر1367) دعوت می‌شود، 24 ژوييه‌ (3 مرداد) <br />● انتشار نوار صوتي چيدن سپيده‌دم، اشعاري از مارگوت بيکل به ترجمه و با صداي شاملو، موسيقي: بابک بيات<br />● مقاله‌ي اندر مقوله‌ي جستجوي نخود در کاسه‌ي شله زرد! (پاسخ به مقاله‌ي«کتاب‌کوچه» علي‌اشرف صادقي، نقد آگاه در بررسی آرا و آثار، انتشارات آگاه، 1362) کتاب آينه، زمستان، سازمان انتشاراتي و فرهنگي ابتکار<br />● شعر ترجمان فاجعه<br /><br />1367 (1988- 89)<br />● شعر در کوچه‌ي آشتي‌کنان، 9 ارديبهشت<br />● شعر سرود قديمي قحط‌سالي ، ترانه‌ي اندوهبار سه حماسه، 16 ارديبهشت<br />● شعر زنان و مردان سوزان هنوز...، 18 خرداد<br />● شعر شبانه ( کي بود و چگونه بود...)، 20 خرداد<br />● شعر ما فرياد مي‌زديم...، 21 خرداد<br />● شعر دوستت مي‌دارم بي آن که...، 22 خرداد<br />● شعر سرود آوارگان، 28 خرداد<br />● گفتگوی ناصر زراعتی، مسعود مهرابی و هوشنگ گلمکانی با شاملو؛ کار سينمايي من، کارنامه‌ي بردگي بود؛ ماهنامه‌ي فيلم؛ شماره‌ي 68 ، نيمه‌ي دوم شهريور{پاييز 1379 با عنوان دريغا که فقر، احتضار فضيلت است ! ، ماهنامه‌ي دنياي سخن، شماره‌ی 91}<br />● سفر به آلمان براي شرکت در کنگره‌ي اينترليت، 18 آگوست (28 مرداد)؛ نگاه کنيد به سال 1366.<br />● شب شعر در کل‌لوکيوم ادبي برلين غربي LITERARISCHES COLLOQUIUM BERLIN به همت بهمن نيرومند، 22 سپتامبر (1 مهر)<br />● جلسه‌ي شعرخوانی و پرسش و پاسخ با شاملو به دعوت کانون نويسندگان برلین غربي<br />● 23 سپتامبر در راه بازگشت از آلمان شرقی در پی سانحه‌ی اتومبیل ما را با آمبولانس به بيمارستان سالزگیتر و سپس هانوفر منتقل مي‌کنند. شاملو بر اثر اين تصادف تا 27 سپتامبر از شرکت در کنگره بازمی‌ماند.<br />●به علت وخامت وضع جسمانی نمی‌تواند به موقع در جلسه‌ی سخنرانی روز 27 سپتامبر (ساعت 10 صبح در شهر ارلانگن) شرکت کند و تنها متن سخنرانی او « من درد مشترکم، مرا فرياد کن!» در کتاب‌ اینترلیت به چاپ می‌رسد، برگردان به انگليسي: کريم امامي، به آلمانی: فرهاد شوقی<br />● شعرخوانی در جلسه‌ی ارلانگن(اینترلیت)، 27 سپتامبر<br />● «شب هنر» در کالج فورت (اینترلیت)، 28 سپتامبر<br />● شعرخواني در جلسه‌ی نورنبرگ(اینترلیت)، 29 سپتامبر<br />● من درد مشترکم مرا فرياد کن! (متن سخنراني)، ماهنامه‌ي دنياي سخن؛ شماره‌ي21، مهرماه در ايران<br />● براي برگزاري شب شعر به استکهلم دعوت مي‌شود از سويFor Fattarcntrrum Ost ، 11 اکتبر (19 مهر)<br />● از سوی انجمن قلم سوئدTHE PEN .A World Association Of Writers براي برگزاري شب شعر و ديدار با اعضاي انجمن قلم به استکهلم سوئد دعوت مي‌شود، 12 اکتبر ( 20 مهر)؛ نگاه کنید به 7 نوامبر.<br />● بازگشت به آلمان<br />● شب شعر در دانشگاه گيسنGiessenبه همت دانشجويان، 20 اکتبر(30 آذر)<br />● گفتگو با شاملو در يک برنامه‌ي تلويزيوني در مونيخ<br />● سفر به اتريش براي برگزاري شب شعر در دانشگاه اقتصاد وین به همت خانم روترات هاکر مولر MullerRotrautHacker (کافکاشناس و استاد دانشگاه)، 27 تا 29 اکتبر (7 تا 9 آبان)<br />● شب شعر و سخنراني درباره‌ي فرهنگ و رسوم در دانشگاه اقتصاد وين، 27 اکتبر (7 آبان)<br />● بازگشت به آلمان<br />● سفري کوتاه ساعته به سوئد، به دعوت انجمن قلم و دانشگاه يوته‌بوري Göteborg ، 3 نوامبر (14 آبان)<br />● شب شعر در خانه‌ي مردم Folkets Hus در استکهلم، 7 نوامبر (18 آبان)<br />● گفتگويي کوتاه با شاملو در روزنامه‌ي EXPRESSEN، چاپ 9 نوامبر<br />● ديدار با شيرکوه بي‌کس، شاعر کُرد<br />● شعرخواني در دانشگاه اوپسالا به خواست تعدادي از دانشجويان ايراني آن جا، 9 نوامبر (20 آبان)<br />● گفتگوي استيفن ليندگرين Stefan Lind gren با شاملو در روزنامه‌ي اخبار روز (روزنامه‌ي صبح)، 10 نوامبر{چاپ 11 نوامبر}<br />● ديدار، گفت‌وگو و صرف ناهار با هيأت‌رئيسه و اعضاي انجمن قلم سوئد، 11 نوامبر (22 آبان)<br />● بازگشت به آلمان<br />● انتشار جلد اول مجموعه‌ي اشعار احمد شاملو، انتشارات بامداد در آلمان غربي<br />● بازگشت به ايران، 28 آبان<br />● قصه‌هاي خوب براي بچه‌هاي تُخس، عنوان برگردان قصه‌هاي کوتاهي است از ژاک پره‌ورJacques Prevert به ترجمه‌ و با صداي شاملو {منتشر نشده و نزد انتشارات ابتکار است.}<br />● شعر نلسن ماندلا، بهمن ماه<br />● گفتگوي جواد مجابي و غلام‌حسين نصيري پور با شاملو؛ ماهنامه‌ي دنياي سخن؛ شماره‌ي 25، اسفند<br />● گفتگوي مسعود خيام با شاملو، اسفند ماه{چاپ در شماره‌ي 33 (نوروز1368) آدينه احمد شاملو:کار کتاب کوچه هيچ‌وقت به پايان نمي‌رسد}<br /><br />1368 ( 1989- 90 )<br />● انتشار جلد دوم مجموعه‌ي اشعار احمد شاملو در آلمان غربی؛نگاه کنيد به سال1367.<br />● شعر يک مايه در دو مقام، مرداد ماه<br />● شعرهاي پرتوي که مي‌تابد از... ، حواي ديگر، 5 شهريور<br />● شعر اي کاش آب بودم...، 30 شهريور<br />● شعر تک‌تک ناگذير را برمشمار...، 21 آبان<br />● به هشتمین کنفرانس سالانه‌ی پژوهش و تحلیل مسائل ایران « روند روشنفکري در ايران قرن بيستم» (6 تا 8 آوريل1990) دعوت مي‌شود، از سوی مرکز مطالعات خاورميانه‌ي دانشگاه برکلي و سيرا CIRA (مرکز مطالعات پژوهشي ايران) براي سخنرانی در دانشگاه برکلی (کالیفرنیا)، 12 نوامبر (21 آبان)؛ نگاه کنید به 7 آوریل 1990 (18 فروردین 69)<br />● شعر توازي رد ممتد...، 28 آبان<br />● شعر چشم‌هاي ديوار...، 11 آذر<br />● شعر هاسميک در خاموشي مادر، آذر ماه<br />● طي قراردادي رسمي آيدا و ع.پاشايي را سرپرستان مادام‌العمر (به عمر اين دو نفر) آثار خود معرفي مي‌کند، 20 اسفند<br /><br />1990) 1369)<br />● پرواز به فرانکفورت براي رفتن به آمريکا، 4 فروردین (23 مارچ)<br />● سفر به آمریکا، 4 آوریل (15 فروردين)<br /> این سفر به دعوت «سيرا 90 » (مرکز پژوهش و تحليل مسائل ايران) از سوي دانشگاه UC برکلي انجام می‌گیرد؛ نگاه کنید به 21 آبان سال 68.<br />● سخنراني در Wheeler Auditorium دانشگاه برکلی (نگاه کنید به 21 آبان) با عنوان: حقیقت چه‌قدر آسیب‌پذیر است، 7 آوريل (18 فروردين)<br /> {چاپ به صورت کتاب در خرداد ماه (ژوئن) با عنوان نگراني‌هاي من، بخش‌هایی از این سخنرانی نیز در دنیای سخن؛ شماره‌ها‌ی 32 و 33 (مرداد و شهریور 69) با تیترهای بررسی اجتماعی اساطیر شاهنامه و این ملت حافظه‌ی تاریخی ندارد آمده است.}<br />● جلسه‌ي پرسش و پاسخ با دانشجويان در دانشگاه UC برکلي DwinelleHall، با حضور دکتر حميد عنايت، دکتر هما ناطق، دکترکشاورز و احمد شاملو، 8 آوريل (19 فروردين)<br />● ديدار با صادق چوبک و همسرشان بانو قدسي در منزل ايشان، 9آوريل (20 فروردين)<br />●گفتگوي مرتضا ميرآفتابي با شاملو؛ ماهنامه‌ي سيمرغ(چاپ واشنگتن)؛ شماره‌ي؟<br />● شب شعر در UC برکلي در ASUC ، 14آوريل (25 فروردين)<br />● گفت‌وگوي صدرالدين الهي با شاملو، 16 آوريل (27 فروردين) {چاپ نشده}<br />● شب شعر در دانشگاه UCLA لس‌آنجلس در رويس هال Roys Hall، 25 آوريل (5 ارديبهشت)<br />● شب شعر در دانشگاه شيکاگو به همت دانشجويان، 27 آوريل (7 ارديبهشت)<br />● شب شعر در دانشگاه ميشيگان شهر آن‌آربر Ann Arbor به همت دانشجويان، 29آوريل (9 ارديبهشت)<br />● شب شعر در کالجي در بوستون به همت بنو عزيزي، 4 مه (14 ارديبهشت)<br />● شب شعر در Junior High School به همت دانشجويان دانشگاه هاروارد، 5 مه (15ارديبهشت)<br />● مقاله‌ي موسيقي سنتي، حرفه‌يي سياه، بوستون 5 مه (16 اردیبهشت) {چاپ در ماهنامه‌‌ي‌ آدينه؛ شماره‌ي 59 ، آذر 69}<br />● سخنراني در اتاق کنفرانس دانشکده‌يي از دانشگاه هاروارد: مفاهيم رند و رندي در غزل حافظ، به همت خسرو شاکري از اساتيد آن دانشگاه، 7 مه (17 ارديبهشت)<br />● شب شعر در دانشگاه کلمبيا نيويورک به همت دانشجويان، 10 مه (20 ارديبهشت)<br />● شب شعر در دانشگاه راتگرز Rutgers در نيوجرسي به همت دکتر هوشنگ امير احمدي، 12 مه (22 ارديبهشت)<br />● انتشار شماره‌ي اول « بولتن تلويزيون ما» ويژه‌ي احمد شاملو، زير نظر پريسا ساعد، چاپ کاليفرنيا، سه‌شنبه 15 مه (25 ارديبهشت)<br />● شب شعر در اديتوريوم ليزنر Oditorium Lizner دپارتمان ادبيات وزبان‌هاي رومن، به همت دانشجويان دانشگاه جرج واشنگتن، 18 مه (28 ارديبهشت)<br />● انتشار کتاب نگراني‌هاي من از سوي مرکز پژوهش و تحليل مسائل ايران (سيرا)، ماه ژوئن (خرداد)؛ نگاه کنيد به فروردين ماه.<br />● برگزاري شب شعر در مرکز فرهنگي و آموزشي ارمنيان در بوستون برای یاری به آسيب‌‌ديد‌گان زلزله‌ي رودبار، به همت دانشجويان ايراني، 26 ژوئن (5 تير)<br />● برگزاري شب شعر در ديکسون هال دانشگاه لس‌آنجلس برای یاری به آسيب‌‌ديد‌گان زلزله‌ي رودبار، به همت دانشجويان ايراني، 6 ژوييه (15 تير)<br />● چاپ مجموعه‌ شعر ابراهيم در آتش در شب شعر برکلي، برای یاری به آسيب‌‌ديد‌گان زلزله‌ي رودبار، به همت توران ميرهادي و خسرو قديري<br />● برگزاري شب شعر در UC برکلي برای یاری به آسيب‌‌ديد‌گان زلزله‌ي رودبار، به همت دانشجويان ايراني، 8 ژوييه (17 تير)<br />● بازگشت به بوستون، 14 ژوييه<br />● تحت عمل جراحي مُهره‌هاي گردن قرار می‌گیرد University Hospital بوستون، 16 ژوييه<br /> جراح: دکتر اورديا Joe Ordia زير نظر پروفسور اسپاتزProf. Spatz رييس بخش اعصاب، عمل اول 16 ژوييه (25 تير) و عمل دوم هشت ماه بعد.<br />● سفر به جنوب کالیفرنیا به سن‌هوزه، منزل دايانا<br />● شعر شيهه و سم‌ضربه...، 19 آگوست (29 مرداد) سن‌هوزه<br />● شعر پاييز سن‌هوزه، 1 سپتامبر (10 شهريور) سن‌هوزه<br />● سفر از سن‌هوزه به اکلند، 8 سپتامبر (17 شهريور)<br />● نگارش سفرنامه‌ي طنز روزنامه‌ي سفر ميمنت‌اثر ايالات متفرقه‌ي امريغ، اوکلند کاليفرنيا<br />● به پیشنهاد اسفنديار منفرد زاده شماری از شعرهايش را براي ضبط در استودیوی منزل او می‌خواند، 6 نوامبر (15 آبان)<br />● سخنراني در دانشگاهUC برکلي: مفاهيم رند و رندي در غزل حافظ، 30 نوامبر (9 آذر)؛ نگاه کنيد به ارديبهشت ماه.<br />● گفتگوي مسعود خيام با شاملو، 19 آذر، بوستون {چاپ در دنياي سخن؛ شماره‌ي 38، احمد شاملو: منزوي ماندن و کنار کشيدن هيچ‌کس به نفع هيچ‌کس نيست، بهمن ماه}<br />● عمل جراحي دوم روی مهره‌هاي گردن، 20 دسامبر (29آذر)؛ نگاه کنيد به ماه ژوئيه.<br />● گفتگو با شاملو از سويماهنامه‌ي پر (چاپ واشنگتنDC)؛ شماره‌ي؟. در بوستون به سوآلات ارسالي پاسخ مي‌دهد، 29 دسامبر (8 دي)<br /><br />(1991)۱۳۶۹-۱۳۷۰<br />● از سوی دانشگاه برکلی برای تدریس یک دوره‌ی فشرده شعر و ادبیات معاصر فارسی دعوت می‌شود، 15 ژانويه (25 دي)<br />● از سوي بنيادFree Expression The fund for در نيويورک براي دريافت جايزه‌ي «حمايت از آزادي بيان» انتخاب مي‌شود، 16 ژانويه ( 26دي)<br />● غزليات حافظ را بازنگری، غلط‌گيري و براي چاپ مجدد آماده مي‌کند، بهمن ماه{ اين اثر نزد انتشارات آرش است.}<br />● دريافت جايزه‌ي «حمايت از آزادي بيان» Human Rights Watch،‌ 6 مارچ (15 اسفند) در اکلند کاليفرنيا<br />● به درخواست دانشجويان ايراني از سوي دانشگاه مُنترِئال کانادا براي سخنراني درباره‌ي شعر معاصر ايران (21 آوريل) دعوت مي‌شود، 7 مارچ (16 اسفند)<br />● ديدار با ریاضیدان ایرانی پروفسور لطفی زاده Prof. Lotfi A. Zade ( لطفی علی ‌عسکر زاده) از اساتيد برکلي و ارائه‌دهنده‌ي نظريه‌ي منطق فازي، 12 مارچ (21 اسفند)<br />● به درخواست دانشجويان ايراني براي برگزاري شب شعر در ماه مه از سوی AFRO _ ASIATISCHES INSTITUT IN VIEN به وين دعوت مي‌شود، 19 مارچ (28 اسفند)<br />● مقاله‌ي روش علمي و اين جور حرف‌ها... ( نگاهي به غزل‌هاي حافظ مصحح دکتر خانلري){چاپ در مجله‌ي دنياي سخن؛ شماره‌ي39 ؛ اسفند 1370}<br />( نوروز 1370)<br />● شب شعر در دانشگاه تگزاس در دالاس به همت دانشجويان، 5 آوريل (15 فروردين)<br />● شب شعر در دانشگاه استين تگزاس به همت تلويزيون پارسيان، 7 آوريل (17 فروردين)<br />● انتشار کتاب مفاهيم رند و رندي در غزل حافظ (متن سخنرانی)، ماه آوريل (فروردين) نشر زمانه در سن‌هوزه؛ نگاه کنيد به نوامبر سال 1990.<br />● برگزاري شب شعر و داستان همراه محمود دولت‌آبادي در UC برکلي برای یاری به آوار‌گان کُرد جنگ خلیج فارس، به همت انجمن فرهنگي دانشجويان ايراني، شنبه 4 مه (14 ارديبهشت)<br />● برگزاري شب شعر و داستان همراه محمود دولت‌آبادي در دانشگاه USC لس‌آنجلس برای یاری به آوارگان کُرد جنگ خلیج فارس، به همت انجمن فرهنگي کردها، شنبه 11 مه (21 ارديبهشت)<br />● گفتگوي خسرو قديري با شاملو در اکلند کاليفرنيا در منزل دکتر حميد محامدي، 26 مه (5 خرداد) {چاپ در مجله‌ي زمانه؛ شماره‌ي اول، سن‌هوزه‌ي کاليفرنيا، اکتبر(مهر)}<br />● سفر به اتريش از سنفرنسيسکو به دعوت مهدي اخوان لنگرودي، 28 مه (7 خرداد)<br />● برگزاري شب شعر و داستان همراه محمود دولت‌آبادي در دانشگاه وين اتريش (AFROـASIATISCHES INSTITUT)، برای یاری به آوارگان کُرد عراقي، به همت انجمن فرهنگي کردها، 31 مه (10 خرداد)<br />● گفتگويClaudia Rosengranz از روزنامه‌ي Die Presse با شاملو در منزل خانم هاکر مولر، اول ژوئن (11 خرداد)<br />● بازگشت به ايران، 4 ژوئن (14 خرداد)<br />● بازنگری ترجمه‌ي شعرهاي لنگستون هيوز و اکتاويو پاز Oktavio Paz (برگردان حسن فياد از انگليسي)، 22 خرداد {سال 1372 چاپ در مجموعه¬ی همچون کوچه¬یی بی¬انتها}<br />● شعرهاي ظلمات مطلق نابينايي، حجم قيرين نه در... و در پيچيده به...، 1 مهر<br />● مقاله‌ي شرف هنرمند بودن، مهرماه1370{چاپ نشده}<br />● انتشار مجله‌ي « زمانه» ويژه‌ي احمد شاملو (شماره‌ي نخست)، به همت خسرو قديري در سن‌هوزه‌ي کاليفرنيا، اکتبر (مهر)<br />● نگارش داستان منظوم گودال حيوانات را به پایان می‌برد، 29 مهر<br />● گفتگوي فرج سرکوهي با شاملو از سوي ماهنامه‌ي آدينه، زمستان {انتشار در مرداد 1371؛ آدينه؛ شماره‌ی 72؛ احمد شاملو: آرمان هنر جز تعالي تبار انسان نيست}<br /><br />1371 (1992- 93)<br />● پاسخ پرسش‌های گفتگوی ناصر حريري را مي‌نويسد، 3 تا 31 فروردين<br />{کتاب گفتگوي حريري با شاملو نخست در سال 65 به چاپ رسيد. ايشان پس چند جلسه گفتگو با شاملو در سال 71 اين بار کتاب را به صورتي پربارتر ارائه داد (در تابستان 72)}<br />● انتشار مجموعه‌ شعر مدايح بي‌صله (منتخب 51 شعر تا سال 1369) در سوئد، بهار<br />● انتشار قصه‌هاي کتاب کوچه در سوئد، بهار<br />● گفتگوي بروژ آکره‌يي با شاملو، خرداد ماه در ايران {انتشار در ماهنامه‌ي که‌لتور KELTUR (چاپ اتريش؟)، شماره‌ي ؟}<br />● تدوين دوباره‌ي حرف آ کتاب کوچه با همکاری آیدا،7 تا 20 تیر<br />● پایان بازنگری ترجمه‌ي کتاب دوم دن آرام، 11 مهر<br />● آغاز بازنگری ترجمه‌ي کتاب سوم دن آرام، 12 مهر<br />● جستجوي ايثارگرانه‌ي پاکي در ناپاکي‌ها بر تابلوهاي ضيا جاويد، 14 مهرماه{انتشار در کتاب کادوس، بهار1373}<br />● شعر خلاصه‌ي احوال، 4 آبان<br />● شعر در آستانه (بايد استاد و ...)، 29 آبان<br />● پایان بازنگري ترجمه‌ي کتاب اول، دوم و سوم دن آرام، 23 آذر<br />● شعر طبيعت بي‌جان، آذر ماه<br />● بازنگري عيسا ديگر ، يهودا ديگر ! 10 دي؛ نگاه کنيد به سال 1363.<br />● شعرThe Day After، 2 بهمن<br />● بازنگري ترجمه‌ي شعرهاي لنگستون هيوز و اکتاويو پاز؛ نگاه کنيد به سال 1370.<br /><br />1372 (1993- 94)<br />● شعر آن روز در اين وادي پاتاوه...، 7 فروردين<br />● شعر سرود ششم، 9 فروردين<br />● انتشار کتاب شهریار کوچولو {چاپ‌های پیشین با نام‌های شاهزاده کوچولو و مسافر کوچولو (نگاه کنید به سال 59) و از سال 1380 به بعد با نام شازده کوچولو}<br />● پايان ترجمه‌ی کتاب چهارم و پنجم رمان دن آرام، 4 خرداد<br />● شماری از قصه‌های کتاب کوچه را برای انتشار به صورت نوار صوتی می‌خواند، موسیقی: بابک بیات، 19 خرداد<br />● شعر قناري گفت:ـ کره‌ي ما...، خرداد ماه<br />● انتشار کتاب يک‌هفته با شاملو، به کوشش مهدي اخوان لنگرودي؛ نگاه کنيد به سفر اتريش در خرداد1370.<br />● نگارش مقاله‌يي بر بروشور نمايشگاه خوشنويسي بيژن بيژني، 22 خرداد<br />● انتشار کتاب گفت‌وگو با احمد شاملو. محمود دولت‌آبادي. مهدي اخوان‌ثالث به کوشش محمد محمدعلي<br />● انتشار کتاب کوچه (دفتر چهارم الف)<br />● آغاز ترجمه‌ي حماسه‌ي گيل گمش ، 17 مرداد<br /> برگردان متن الواح از کتابي با عنوان Les religion du proche- orient (از متن فرانسوي) {انتشار در پاييز 1382}<br />● چاپ سوم کتاب همچون کوچه‌يي بي‌انتها، تعداد زیادی ترجمه‌ بر این چاپ مجموعه افزوده شده است. {چاپ نخست سال 52}<br />● انتشار کتاب درباره‌ي هنر و ادبيات ديدگاه‌هاي تازه، گفت و شنودي با احمد شاملو به کوشش ناصر حريري، تابستان؛ نگاه کنيد به فروردين 71.<br />● شعر خاطره، 12 شهريور<br />● شعر بر کدام جنازه زار...، 18 شهريور<br />● شعر ما نيز...، 22 مهر<br />● گفتگو با شاملو از سوي فصلنامه‌ي ايران پژوهش (چاپ واشنگتن DC)؛ شماره‌ي؟؛ 26 مهرماه{پرسش‌ و پاسخ به صورت کتبي انجام گرفت.}<br />● بازنگري ترجمه‌ي غزل غزل‌هاي سليمان {انتشار به سال1381 در کتاب همچون کوچه‌يي بي‌انتها }همچنین نگاه کنيد به سال 1347.<br />● مبلغ جمع‌آوری‌شده از شب شعرها برای یاری به زلزله‌زد‌گان، به پيشنهاد بابک بیات به « انجمن تالاسمي ايران » هدیه می¬شود، 8 دی ماه؛ نگاه کنيد به سال 1369.<br />● گفتگوي ابراهيم زال‌زاده با شاملو؛ احمد شاملو: جواني... نه، من هيچ‌وقت جوان نبوده‌ام ؛ ماهنامه‌ي معيار؛ شماره‌ي2 ، دي ماه<br />● انتشار گزينه‌ياشعار احمد شاملو، انتشارات مرواريد<br />● گفتگوي تلفني ايران زنديه با شاملو از سوي بخش فارسي راديو بين‌الملل فرانسه، ظهر يک‌شنبه 24 بهمن(13 فوريه‌ی 1994)<br /> {چاپ در فروردين1373در ماهنامه‌ي گردون، شماره‌هاي37 و 38؛ فضاي دموکراتيک کانون نويسندگان؛ نيز در اسفند 1372 و فروردين 1373،ماهنامه‌ي آرش(چاپپاريس)، شماره‌هاي 36 و 37 }<br />1373 (1994- 95)<br />● شعرهاي نه عادلانه نه زيبا... ، آن روي ديگرت...<br />● شعر شب بيداران، 8 فروردين<br />● شعر يکي کودک بودن...، 26 فروردين<br />● سفر به سوئد براي برگزاري شب‌هاي شعر، به همت ايرانيان مقيم آن جا و به دعوت انتشارات آرش، 18 مه (28 ارديبهشت)<br />● شب شعر در شهر يوته‌بوري Göteborg ،3 ژوئن (14 خرداد)<br />● شعر شبانه (بي آرزو چه مي‌کني...)، 11 ژوئن (22 خرداد)<br />● دو شب شعر در اوسه‌جيمنازيوم Ose gymnasium استکهلم، 17 و 19 ژوئن (27 و 29 خرداد)<br />● ديدار با رييس کانون نويسندگان سوئد و چند تن از شاعران در خانه‌ي نويسندگان، به دعوت رئيس کانون نويسندگان<br />● به پيشنهاد انتشارات آرش شعرهايش را براي انتشار به صورت نوار صوتی در استوديويي در استکهلم دکلمه مي‌کند، 25 ژوئن (4 تير)<br />● شعر ترانه، تير ماه<br />● گفت‌وگوي آقاي عقيلي با شاملو، شبکه‌ي4 تلويزيون استکهلم، برنامه‌ي «موزاييک»، 23 جولاي (اول مرداد)<br />● بازگشت از سوئد به ايران،30 ژوييه (شنبه 8 مرداد)<br />● براي اطلاع، مجله‌ي آرش؛ چاپ پاريس؛ شماره‌ی41 و 42؛ مرداد و شهريور (اوت و سپتامبر1994) {در پاسخ به مقاله‌يي از اسماعيل خويي در مجله‌ي ميهن (پاريس، خرداد 1373)}<br />● مقاله‌ي گند عالمگير بعض قضايا، ماهنامه‌ي آدينه؛ شماره‌ها‌ي 94 و 95، شهريور ماه<br />● امضاي متن «ما نويسنده‌ايم»، نامه‌ي سرگشاده‌ي 134 نويسنده، شاعر، فيلم‌نامه‌نويس، محقق و منتقد، 24 مهرماه<br />● مقاله‌ي درستي آموخته‌هايمان را محکي بزنيم، ماهنامه‌ي آدينه؛ شماره‌ي96، آبان ماه<br />● مؤسسه‌ي فرهنگی هنری ماهور پيشنهاد مي‌دهد ده نوار صوتی از شاملو منتشر کند. ضبط صدا طي چندين شب، به همت محمد موسوي در خانه¬ی دهکده انجام مي‌پذيرد.<br />شاملو هر بار با خواندن از شاعري آغاز مي‌کند:<br />● غزل¬هایی از حافظ، 12 آذر{انتشار به سال 1374}<br />● شعرهايي از نيمايوشيج ، 15 آذر{انتشار به سال 1374}<br />● غزل‌هايي از حافظ و شعرهايي از خودش، 19 آذر<br />● شعرهايي از مجموعه‌ي ابراهيم در آتش، 22 آذر<br />● غزل‌هايي از مولوي، 26 و 29 آذر{انتشار به سال 1374}<br />● شعرهايي از مجموعه‌ي لحظه‌ها و هميشه، 3 دي<br />● رباعياتي از ابوسعيد ابوالخير و شعرهايي از خودش، 6 دي<br />● نوزده شعر ديگر از شعرهاي خودش، 7 دي<br />● شعرهايي از ژاک پره‌ور (ترجمه)<br /> {CD و نوار شعرهای شاملو سال 1382 منتشر مي‌شود}<br />● شعر سفر شهود، 7 دي<br /> <br />1374 (1995- 96)<br />● شعر قفس اين قفس ...، 22 فروردين<br />● بازنگري کتاب پنجم دن آرام، از 4 ارديبهشت<br />● شعر جوشان از خشم...، 11 ارديبهشت<br />● گفتگوي مسلم منصوري با شاملو؛ حرف‌هاي تازه‌ي احمد شاملو درباره‌ي سينماي ايران ؛ ماهنامه‌ي سينما؛ شماره‌ي 158 ، 20 ارديبهشت<br />● شعر بوسه، 15 خرداد<br />● گفتگو با شاملو از سوي مجله‌ي ايران خبر (چاپ واشنگتن DC)؛ شماره‌ي؟، مرداد ماه در ايران{پرسش‌ و پاسخ به صورت کتبي و پستي انجام گرفت.}<br />● شعر گدايان بياباني، 28 مرداد<br />● پايان ترجمه‌ي دن آرام، 17 مهر<br />● کنگره‌ي بزرگداشت احمد شاملو در دانشگاه تورنتو کانادا به سرپرستي انجمن نويسندگان ايراني کانادا و انجمن ايراني اونتاريو، 21 و22 اکتبر<br />● انتشار گاهنامه‌ي « رويش » ويژه‌‌يکنگره‌ي بزرگداشت شاملو در کانادا، شماره‌ي6؛ سال اول؛ چاپ اونتاريو؛ آذر1374/ دسامبر 1995<br />● انتشار نوار صوتي مولوي،حافظو نيما؛ نگاه کنید به سال 1373.<br /><br />1375 (1996- 97)<br />● تحت عمل پيوند عروق گردن قرار می‌گیرد، جراح: دکتر ايرج فاضل، بيمارستان ايرانمهر يکشنبه 19 فروردين<br />● انتشار نوار صوتیشعرهاي پريا و قصه‌ي دختراي ننه دريا؛ نگاه کنید به سال 1373.<br />● پايان بازنگری ترجمه‌ي دن آرام، 20 مهر<br />● شعر ببر، 17 آذر<br />● شعر نگران آن دو چشمان...، 13 بهمن در بيمارستان مهراد<br />● شعر طرح‌هاي زمستاني (دو بخش)، 21 و 31 بهمن<br />● شعر شرقاشرق شاديانه...<br />● تحت عمل پيوند روي عروق پاي راست قرار می‌گیرد. جراح: دکتر ايرج فاضل، بيمارستان ايرانمهر، چهارشنبه اول اسفند<br /><br />1376 (1997- 98)<br />● عمل جراحي پيوند عروق پاي راست تکرار مي‌شود (بيمارستان ايرانمهر)، اول فروردين<br />● شعر طرح باراني، 28 فروردين<br />● انتشار CD شعرهاي پريا و قصه‌ي دختراي ننه دريا، حافظ، مولويو نيما؛ نگاه کنید به سال 1373.<br />● انتشار دفتر پنجم الف (با همکاري آيدا سرکيسيان)<br />● انتشار مجموعه‌ شعر در آستانه منتخب 27 شعر از 1364 تا 1376<br />● شعر ميلاد (ناگهان عشق...)، 15 ارديبهشت<br />● پاي راست شاعر را که قانقاریا شده بود، از زانو قطع مي‌کنند، جراح: دکتر ايرج فاضل (بيمارستان ايرانمهر)، 21 ارديبهشت<br />● از راديو فرانسه براي برنامه‌ي بزرگداشت آراگون با شاملو تماس مي‌گيرند، اول خرداد<br />● انتشار مجله‌ي « دفتر هنر»ويژه‌ي احمد شاملو، سال چهارم؛ شماره‌ي 8 ؛ چاپ نيوجرسي، مهر ماه<br />● انتشار متن پیام شاملو به کنگره‌ی بزرگداشت احمد شاملو در کانادا (1995)؛ « دفتر هنر»ويژه‌ي احمد شاملو، سال چهارم؛ شماره‌ي 8 ؛ مهر <br />● انتشار کتاب کوچه (دفتر پنجم الف)<br />● شعر با تخلص خونين بامداد، 27 آذر<br />● انتشار کتاب در جدال با خاموشي، منتخب چهارده دفتر شعر<br />● انتشار مجله‌ي «دفتر هنر» ويژه‌ي تقي مدرسي و شاملو، سال چهارم؛ شماره‌ي 9؛ چاپ نيوجرسي، اسفند ماه<br />1377 (1998- 99 )<br />● مصاحبه‌ي ماريا پرسون Maria Person با شاملو، از سوي شبکه‌ي 4تلويزيون ملي سوئد، فيلم‌بردار: کاوه گلستان، 24 ارديبهشت (14 مه)<br />● انتشار کتاب کوچه (چاپ مجدد حرف آ در يک مجلد) ارديبهشت ماه<br />● انتشار کتاب کوچه (چاپ مجدد حرف الف در دو مجلد) ارديبهشت ماه<br />● انتشار کتاب کوچه (جلد اول ب) خرداد ماه<br />● انتشار کتاب کوچه (جلد دوم ب) شهريور ماه<br />● انتشار کتاب کوچه (جلد سوم ب) دي ماه<br />● بازنگري ترجمه‌ي گيل گمش و روايت پيشين آن (که در شماره‌ي 16 کتاب هفته چاپ شده بود)؛ نگاه کنيد به سال 1340 و 1372.<br />● انتشار کتاب شناختنامه‌ي شاملو به کوشش جواد مجابي<br />● انتشار گزينه‌ي شعر بن‌بست‌ها و ببرهاي عاشق، گزيننده: ع. پاشايي<br />● شعرهاي چاه شغاد را ماننده...، چون فوران فحل‌مست آتش بر...<br />● شعر نخستين که در جهان ديدم...، 12 اسفند<br /> <br />1378 (1999- 2000)<br />● شعر نخستين از غلظه‌ي پنيرک...، 24 فروردين<br />● انتشار کتاب کوچه (جلد اول و دوم پ)<br />● انتشار مجموعه‌ي آثار احمد شاملو، دفتر يکم: شعر 1376ـ1323<br /> در دو مجلد (با افتادگي و اشتباه‌هاي بسيار در حروف‌چيني شعرها و نیز بخش حواشی و یادداشت‌ها، زير نظر نياز يعقوب‌شاهي)<br />● انتشار مجموعه‌ شعر مدايح بي‌صله (چاپ اول در ايران) منتخب 51 شعر تا سال 1369 ؛ نگاه کنيد به سال1371.<br />● انتشار کتاب شعر قصه‌ي مردي که لب نداشت با تصویرسازی مهردخت اميني براي کودکان<br />● انتشار کتاب نام همه‌ي شعرهاي تو، زندگي و شعر احمد شاملو در دو مجلدبه کوشش ع. پاشايي<br />● جايزه‌ي استيگ داگرمن Stig Dagerman در تاريخ 5 ژوئن (15خرداد) از سوي انجمن دوستاران استيگ ‌داگرمن در سوئد، به شاملو اهدا مي‌شود؛ تحت عنوان « شعر او قلب جهان را لمس مي‌کند»<br />● گفتگوي تلفني با شاملو از سوي يکي از شبکه‌ها‌ي خبري ـ هنري تلويزيون سوئد به مناسبت دریافت جايزه‌ي استيگ داگرمن، خردادماه.<br />● « هفته‌ي بزرگداشت احمد شاملو» از سوي شوراي نهادهاي فرهنگي منطقه‌ي واشنگتن DC و بالتيمور به بهانه‌ي دریافت جايزه‌ي استيگ ‌داگرمن، 20 تا 27 ژوئن (1 تا 7 تير)<br />● بازنويسي خروس زري پيرهن پري براي انتشارات خانه‌ي ادبيات، تير ماه<br />● جايزه‌ي « واژه‌ي آزاد» از سوي « بنياد شاعران همه‌ي ملت‌ها» در هلند به شاملو اهدا مي‌شود، 6 نوامبر (15آبان)<br />● شعر کژ مژ و بي‌انتها...<br /><br />1379 (2000)<br />● انتشار کتاب کوچه (جلد اول ت)<br />● انتشار مجموعه‌ شعر حديث بي‌قراري ماهان منتخب 20 شعر از 1351 تا 1378<br />● پايان ترجمه‌ي سه نمايشنامه‌ از فدريکو گارسيا لورکا (ترجمه از متن فرانسوی):<br /> عروسي خون (بازبيني مجدد) Bodas de Sangre (1933)، يرماYerma (1934)و خانه‌ي برناردا آلبا la casa de Bernarda Alba (1936){انتشار در زمستان 1380 در یک مجلد با عنوان سه نمايشنامه}<br />● پایان ناگزیر دن آرام و گیل¬گمش<br /> شاملو با دن آرام و گیل¬گمش زندگی می¬کند، دمی از آن‌ها غافل نمی‌شود تا آن¬ها را با خود به پایان می¬برد.<br />● در گرگ و میش غروب يکشنبه دوم مردادماه در خانه‌ي دهکده نفس سنگينِ اطلسي‌ها را پرواز گرفت.<br /> صبح روز پنج‌شنبه ششم مردادماه، هزاران شاخه‌ گل ‌سرخ دستادست در حالي که هم‌صدا شعرهايش را مي‌خواندند، پيکر شاعر را که در آمبولانس شماره‌ي 96889 تهران 29 آرمیده بود، از مقابل بيمارستان ايرانمهر در جاده‌ي قديم شميران تا خیابان ميرداماد بدرقه کردند و از آن جا به سوي امامزاده طاهر کرج روانه شدند تا جسم شاعر را به خاک سپارند.<br /> بعد از ظهر هفتمین روز (دوشنبه 9 مرداد)، کوچه‌ی دهکده و خانه‌ي بامداد مملو از دوستان نادیده و همدلی بود که برای همدردی آمده‌ بودند و با صداي شاعر که از ميان چنارهاي کوچه‌ي دهکده و درختان خانه طنين‌انداز بود، ياد او را در کنار خانواده‌اش گرامي داشتند.<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-1780250428549918503?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-53066779561132745692009-03-17T19:05:00.000-07:002009-03-26T17:39:33.410-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBXNw5ZixI/AAAAAAAAAv4/aDlnxTDhs8E/s1600-h/images.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 87px; height: 128px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/ScBXNw5ZixI/AAAAAAAAAv4/aDlnxTDhs8E/s320/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314343454272752402" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;"><br />بهارِخاموش<br /><br /></span><br />بر آن فانوس که‌ش دستي نيفروخت<br />بر آن دوکي که بر رَف بي‌صدا ماند<br />بر آن آيینه‌ي زنگاربسته<br />بر آن گهواره که‌ش دستي نجنباند<br /><br />بر آن حلقه که کس بر در نکوبيد<br />بر آن در که‌ش کسي نگشود ديگر<br />بر آن پله که بر جا مانده خاموش<br />کس‌اش ننهاده ديري پاي بر سر ــ<br /><br />بهار ِ منتظر بي‌مصرف افتاد!<br /><br />به هر بامي درنگي کرد و بگذشت<br />به هر کويی صدايی کرد و اِستاد<br />ولي نامد جواب از قريه، نز دشت.<br />نه دود از کومه‌يی برخاست در ده<br />نه چوپاني به صحرا دَم به ني داد<br />نه گُل رويید، نه زنبور پر زد<br />نه مرغ ِ کدخدا برداشت فرياد.<br /><br />□<br /><br />به صد اميد آمد، رفت نوميد<br />بهار ــ آري بر او نگشود کس در.<br />درين ويران به رويش کس نخنديد<br />کس‌اش تاجي ز گُل ننهاد بر سر.<br /><br />کسي از کومه سر بيرون نياورد<br />نه مرغ از لانه، نه دود از اجاقي.<br />هوا با ضربه‌هاي دف نجنبيد<br />گُلي خودروي برنامد ز باغي.<br /><br />نه آدم‌ها، نه گاوآهن، نه اسبان<br />نه زن، نه بچه... ده خاموش، خاموش.<br />نه کبک‌انجير مي‌خوانَد به دره<br />نه بر پسته شکوفه مي‌زند جوش.<br /><br />به هيچ ارابه‌يی اسبي نبستند<br />سرود ِ پُتک ِ آهنگر نيامد<br />کسي خيشي نبُرد از ده به مزرع<br />سگ ِ گله به عوعو در نيامد.<br /><br />کسي پيدا نشد غم‌ناک و خوش‌حال<br />که پا بر جاده‌ي خلوت گذارد<br />کسي پيدا نشد در مقدم ِ سال<br />که شادان يا غمين آهي بر آرد.<br /><br />غروب ِ روز ِ اول ليک، تنها<br />درين خلوتگه ِ غوکان ِ مفلوک<br />به ياد ِ آن حکايت‌ها که رفته‌ست<br />ز عمق ِ برکه يک دَم ناله زد غوک...<br /><br />□<br /><br />بهار آمد، نبود اما حياتي<br />درين ويران‌سراي محنت‌آور<br />بهار آمد، دريغا از نشاطي<br />که شمع افروزد و بگشايدش در!<br /><br />۱۳۲۸<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-5306677956113274569?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-3713460606893225582009-03-16T02:58:00.000-07:002009-03-26T17:45:40.884-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/Sb5kPxbKI0I/AAAAAAAAAvA/liidHTHWXA4/s1600-h/photo.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 205px; height: 216px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/Sb5kPxbKI0I/AAAAAAAAAvA/liidHTHWXA4/s320/photo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313794832471827266" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;"><br /><br />سهراب سپهری<br /><br />اهل كاشانم</span><br /><br />اهل كاشانم. روزگارم بد نيست. تكه ناني دارم، خرده هوشي، سر سوزن ذوقي.<br /><br />مادري دارم، بهتر از برگ درخت.<br />دوستاني، بهتر از آب روان. و خدايي كه در اين نزديكي است: لاي اين شب بوها، پاي آن كاج بلند. روي آگاهي آب، روي قانون گياه.<br />من مسلمانم. قبله ام يك گل سرخ. جانمازم چشمه، مهرم نور. دشت سجاده ي من. من وضو با تپش پنجره ها مي گيرم. در نمازم جريان دارد ماه، جريان دارد طيف. سنگ از پشت نمازم پيداست: همه ذرات نمازم متبلور شده است. من نمازم را وقتي مي خوانم كه اذانش را باد، گفته باشد سر گلدسته ي سرو. من نمازم را، پي تكبيرة الاحرام علف مي خوانم، پي قد قامت موج. كعبه ام بر لب آب كعبه ام زير اقاقي هاست. كعبه ام مثل نسيم، مي رود باغ به باغ، مي رود شهر به شهر. حجر الاسود من روشني باغچه است.<br /><br />اهل كاشانم پيشه ام نقاشي است:<br />گاه گاهي قفسي مي سازم با رنگ، مي فروشم به شما تا به آواز شقايق كه در آن زنداني است دل تنهايي تان تازه شود. چه خيالي، چه خيالي، . . . مي دانم پرده ام بي جان است. خوب مي دانم، حوض نقاشي من بي ماهي است.<br />اهل كاشانم. نسبم شايد برسد به گياهي در هند، به سفالينه اي از خاك سيلك. نسبم شايد، به زني فاحشه در شهر بخارا برسد. پدرم پشت دوبار آمدن چلچله ها، پشت دو برف، پدرم پشت دو خوابيدن در مهتابي، پدرم پشت زمان ها مرده است.<br /><br />پدرم وقتي مرد، آسمان آبي بود، مادرم بي خبر از خواب پريد، خواهرم زيبا شد. پدرم وقتي مرد، پاسبان ها همه شاعر بودند. مرد بقال ازمن پرسيد:<br />چند من خربزه مي خواهي ؟ من ازاو پرسيدم:<br />دل خوش سيري چند ؟<br /><br />پدرم نقاشي مي كرد. تار هم مي ساخت، تار هم مي زد. خط خوبي هم داشت.<br />باغ ما در طرف سايه ي دانايي بود. باغ ما جاي گره خوردن احساس و گياه، باغ ما نقطه ي برخورد نگاه و قفس و آينه بود. باغ ما شايد، قوسي از دايره ي سبز سعادت بود. ميوه ي كال خدا را آن روز، مي جويدم در خواب. آب بي فلسفه مي خوردم. توت بي دانش مي چيدم. تا اناري تركي بر مي داشت، دست فواره ي خواهش مي شد.<br /><br />تا چلويي مي خواند، سينه از ذوق شنيدن مي سوخت.<br />گاه تنهايي، صورتش را به پس پنجره مي چسبانيد. شوق مي آمد، دست در گردن حس مي انداخت. فكر، بازي مي كرد زندگي چيزي بود، مثل يك بارش عيد، يك چنار پر سار. زندگي در آن وقت، صفي از نور و عروسك بود. يك بغل آزادي بود. زندگي در آن وقت، حوض موسيقي بود.<br />طفل پاورچين پاورچين، دور شد كم كم در كوچه ي سنجاقكها. بار خود را بستم، رفتم از شهر خيالات سبك بيرون دلم از غربت سنجاقك پر. من به مهماني دنيا رفتم: من به دشت اندوه، من به باغ عرفان، من به ايوان چراغاني دانش رفتم. رفتم از پله ي مذهب بالا. تا ته كوچه ي شك، تا هواي خنك استغنا، تا شب خيس محبت رفتم. من به ديدار كسي رفتم در آن سر عشق.<br /><br />رفتم، رفتم تا زن، تا چراغ لذت، تا سكوت خواهش، تا صداي پر تنهايي. چيزها ديدم در روي زمين: كودكي ديدم. ماه را بو مي كرد. قفسي بي در ديدم كه در آن، روشني پرپر مي زد. نردباني كه از آن، عشق مي رفت به بام ملكوت. من زني را ديدم، نور در هاون مي كوبيد. ظهر در سفره ي آنان نان بود، سبزي بود، دوري شبنم بود، كاسه ي داغ محبت بود. من گدايي ديدم، در به درمي رفت آواز چكاوك مي خواست و سپوري كه به يك پوسته ي خربزه مي برد نماز بره اي را ديدم، بادبادك مي خورد. من الاغي ديدم، يونجه را مي فهميد. در چرا گاه نصيحت گاوي ديدم سير. شاعري ديدم هنگام خطاب، به گل سوسن مي گفت: شما من كتابي ديدم، واژه هايش همه از جنس بلور. كاغذي ديدم، از جنس بهار. موزه اي ديدم، دور از سبزه، مسجدي دور از آب. سر بالين فقيهي نوميد، كوزه اي ديدم لبريز سؤال. قاطري ديدم بارش انشا اشتري ديدم بارش سبد خالي پند و امثال. عارفي ديدم بارش تنناها ياهو.<br /><br />من قطاري ديدم، روشنايي مي برد. من قطاري ديدم، فقه مي برد و چه سنگين مي رفت. من قطاري ديدم، كه سياست مي برد ( و چه خالي مي رفت) من قطاري ديدم، تخم نيلوفر و آواز قناري مي برد. و هواپيمايي، كه در آن اوج هزاران پايي خاك از شيشه ي آن پيدا بود: كاكل پوپك، خالهاي پر پروانه، عكس غوكي در حوض و عبور مگس از كوچه ي تنهايي. خواهش روشن يك گنجشك، وقتي از روي چناري به زمين مي آيد. و بلوغ خورشيد. و هم آغوشي زيباي عروسك با صبح. پله هايي كه به گلخانه ي شهوت مي رفت. پله هايي كه به سردابه ي الكل مي رفت. پله هايي كه به بام اشراق پله هايي به سكوي تجلي مي رفت.<br /><br />مادرم آن پايين استكان ها را در خاطره ي شط مي شست. شهر پيدا بود: رويش هندسي سيمان، آهن، سنگ. سقف بي كفتر صدها اتوبوس. گل فروشي گلهايش را مي كرد حراج. در ميان دو درخت گل ياس، شاعري تابي مي بست. پسري سنگ به ديوار دبستان مي زد. كودكي هسته ي زردآلو را، روي سجاده ي بيرنگ پدر تف مي كرد. و بزي از ? خزر ? نقشه ي جغرافي، آب مي خورد. بند رختي پيدا بود: سينه بندي بي تاب. چرخ يك گاري در حسرت واماندن اسب، اسب در حسرت خوابيدن گاري چي، مرد گاري چي در حسرت مرگ. عشق پيدا بود، موج پيدا بود. برف پيدا بود، دوستي پيدا بود. كلمه پيدا بود. آب پيدا بود، عكس اشيا در آب. سايه گاه خنك ياخته ها در تف خون. سمت مرطوب حيات. شرق اندوه نهاد بشري.<br /><br />فصل ول گردي در كوچه ي زن. بوي تنهايي در كوچه ي فصل. دست تابستان يك بادبزن پيدا بود. سفر دانه به گل. سفر پيچك اين خانه به آن خانه. سفر ماه به حوض. فوران گل حسرت از خاك. ريزش تاك جوان از ديوار. بارش شبنم روي پل خواب. پرش شادي از خندق مرگ. گذر حادثه از پشت كلام. جنگ يك روزنه با خواهش نور. جنگ يك پله با پاي بلند خورشيد. جنگ تنهايي با يك آواز. جنگ زيباي گلابي ها با خالي يك زنبيل. جنگ خونين انار و دندان. جنگ نازي ها با ساقه ي ناز. جنگ طوطي و فصاحت با هم. جنگ پيشاني با سردي مهر. حمله ي كاشي مسجد به سجود. حمله ي باد به معراج حباب صابون. حمله ي لشگر پروانه به برنامه ي دفع آفات. حمله ي دسته ي سنجاقك، به صف كارگر لوله كشي. حمله ي هنگ سياه قلم ني به حروف سربي.<br /><br />حمله ي واژه به فك شاعر. فتح يك قرن به دست يك شعر. فتح يك باغ به دست يك سار. فتح يك كوچه به دست دو سلام. فتح يك شهر به دست سه چهار اسب سوار چوبي. فتح يك عيد به دست دو عروسك، يك توپ. قتل يك جغجغه روي تشك بعد از ظهر. قتل يك قصه سر كوچه ي خواب. قتل يك غصه به دستور سرود. قتل مهتاب به فرمان نئون. قتل يك بيد به دست دولت. قتل يك شاعر افسرده به دست گل يخ. همه ي روي زمين پيدا بود: نظم در كوچه ي يونان مي رفت. جغد در باغ معلق مي خواند. باد در گردنه ي خيبر، بافه اي از خس تاريخ به خاور مي راند. روي درياچه ي آرام نگين، قايقي گل مي برد. در بنارس سر هر كوچه چراغي ابدي روشن بود. مردمان را ديدم. شهرها را ديدم. دشت ها را، كوه ها را ديدم.<br /><br />آب را ديدم، خاك را ديدم. نور و ظلمت را ديدم. و گياهان را در نور، و گياهان را درظلمت ديدم. جانور را در نور، جانور را در ظلمت ديدم. و بشر را در نور، و بشر را در ظلمت ديدم. اهل كاشانم، اما شهرمن كاشان نيست. شهر من گم شده است. من با تاب، من با تب خانه اي در طرف ديگر شب ساخته ام. من در اين خانه به گم نامي نمناك علف نزديكم. من صداي نفس باغچه را مي شنوم و صداي ظلمت را، وقتي از برگي مي ريزد. و صداي، سرفه ي روشني از پشت درخت، عطسه ي آب از هر رخنه ي سنگ، چكچك چلچله از سقف بهار. و صداي صاف، باز و بسته شدن پنجره ي تنهايي. و صداي پاك، پوست انداختن مبهم عشق، متراكم شدن ذوق پريدن در بال و ترك خوردن خودداري روح.<br /><br />من صداي قدم خواهش را مي شنوم و صداي، پاي قانوني خون را در رگ. ضربان سحر چاه كبوترها، تپش قلب شب آدينه، جريان گل ميخك در فكر، شيهه ي پاك حقيقت از دور. من صداي وزش ماده را مي شنوم من صداي، كفش ايمان را در كوچه ي شوق. و صداي باران را، روي پلك تر عشق، روي موسيقي غمناك بلوغ، روي آواز انارستان ها. و صداي متلاشي شدن شيشه ي شادي در شب، پاره پاره شدن كاغذ زيبايي، پرو خالي شدن كاسه ي غربت از باد. من به آغاز زمين نزديكم. نبض گل ها را مي گيرم. آشنا هستم با، سرنوشت تر آب، عادت سبز درخت. روح من در جهت تازه ي اشيا جاري است. روح من كم سال است. روح من گاهي از شوق، سرفه اش ميگيرد. روح من بيكار است: قطره هاي باران را، درز آجرها را، مي شمارد.<br /><br />روح من گاهي، مثل يك سنگ سر راه حقيقت دارد. من نديدم دو صنوبر را با هم دشمن. من نديدم بيدي، سايه اش را بفروشد به زمين. رايگان مي بخشد، نارون شاخه ي خود را به كلاغ. هر كجا برگي هست، شوق من مي شكفد. بوته ي خشخاشي، شست و شو داده مرا در سيلان بودن. مثل بال حشره وزن سحر را مي دانم. مثل يك گلدان، مي دهم گوش به موسيقي روييدن. مثل زنبيل پر از ميوه تب تند رسيدن دارم. مثل يك ميكده در مرز كسالت هستم. مثل يك ساختمان لب دريا نگرانم به كشش هاي بلند ابدي. تا بخواهي خورشيد، تا بخواهي پيوند، تا بخواهي تكثير. من به سيبي خوشنودم و به بوييدن يك بوته ي بابونه. من به يك آينه، يك بستگي پاك قناعت دارم. من نمي خندم اگر بادكنك مي تركد.<br /><br />و نمي خندم اگر فلسفه اي، ماه را نصف كند. من صداي پر بلدرچين را، مي شناسم، رنگ هاي شكم هوبره را، اثر پاي بز كوهي را. خوب مي دانم ريواس كجا مي رويد، سار كي مي آيد، كبك كي مي خواند، باز كي مي ميرد، ماه در خواب بيابان چيست، مرگ در ساقه ي خواهش و تمشك لذت، زير دندان هم آغوشي. زندگي رسم خوشايندي است. زندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ، پرشي دارد اندازه ي عشق. زندگي چيزي نيست، كه لب طاقچه ي عادت از ياد من و تو برود. زندگي جذبه ي دستي است كه مي چيند. زندگي نوبر انجير سياه، در دهان گس تابستان است.<br /><br />زندگي، بعد درخت است به چشم حشره. زندگي تجربه ي شب پره در تاريكي است. زندگي حس غريبي است كه يك مرغ مهاجر دارد. زندگي سوت قطاري است كه در خواب پلي مي پيچد. زندگي ديدن يك باغچه از شيشه ي مسدود هواپيماست. خبر رفتن موشك به فضا، لمس تنهايي ماه، فكر بوييدن گل در كره اي ديگر. زندگي شستن يك بشقاب است. زندگي يافتن سكه ي دهشاهي در جوي خيابان است. زندگي مجذور آينه است.<br /><br />زندگي گل به توان ابديت، زندگي ضرب زمين د رضربان دل ما، زندگي هندسه ي ساده و يكسان نفس هاست. هر كجا هستم، باشم، آسمان مال من است. پنجره، فكر، هوا، عشق، زمين مال من است. چه اهميت دارد گاه اگر مي رويند قارچ هاي غربت ؟ من نمي دانم كه چرا مي گويند: اسب حيوان نجيبي است، كبوتر زيباست. و چرا در قفس هيچكسي كركس نيست. گل شبدر چه كم از لاله ي قرمز دارد. چشم ها را بايد شست، جور ديگر بايد ديد. واژه ها را بايد شست.<br /><br />واژه بايد خود باد، واژه بايد خود باران باشد چترها را بايد بست، زير باران بايد رفت. فكر را، خاطره را، زير باران بايد برد. با همه مردم شهر، زير باران بايد رفت. دوست را، زير باران بايد ديد. عشق را، زير باران بايد جست. زير باران بايد با زن خوابيد. زير باران بايد بازي كرد. زير باران بايد چيز نوشت، حرف زد. نيلوفر كاشت. زندگي تر شدن پي درپي، زندگي آب تني كردن در حوضچه ي اكنون است. رخت ها را بكنيم: آب در يك قدمي است. روشني را بچشيم. شب يك دهكده را وزن كنيم، خواب يك آهو را. گرمي لانه لك لك را ادراك كنيم. روي قانون چمن پا نگذاريم در موستان گره ذايقه را باز كنيم. و دهان را بگشاييم اگر ماه درآمد. و نگوييم كه شب چيز بدي است.<br /><br />و نگوييم كه شب تاب ندارد خبر از بينش باغ. و بياريم سبد ببريم اين همه سرخ، اين همه سبز. صبح ها نان و پنيرك بخوريم. و بكاريم نهالي سر هرپيچ كلام. و بپاشيم ميان دو هجا تخم سكوت. و نخوانيم كتابي كه در آن باد نمي آيد و كتابي كه در آن پوست شبنم تر نيست و كتابي كه در آن ياخته ها بي بعدند. و نخواهيم مگس از سر انگشت طبيعت بپرد. و نخواهيم پلنگ از در خلقت برود بيرون. و بدانيم اگر كرم نبود، زندگي چيزي كم داشت. و اگر خنج نبود، لطمه مي خورد به قانون درخت. و اگر مرگ نبود، دست ما در پي چيزي مي گشت. و بدانيم اگر نور نبود، منطق زنده ي پرواز دگرگون مي شد. و بدانيم كه پيش از مرجان، خلائي بود در انديشه ي درياها. و نپرسيم كجاييم، بو كنيم اطلسي تازه ي بيمارستان را.<br /><br />و نپرسيم كه فواره ي اقبال كجاست. و نپرسيم كه پدرها ي پدرها چه نسيمي. چه شبي داشته اند. پشت سرنيست فضايي زنده. پشت سر مرغ نمي خواند. پشت سر باد نمي آيد. پشت سرپنجره ي سبز صنوبر بسته است. پشت سرروي همه فرفره ها خاك نشسته است. پشت سرخستگي تاريخ است. پشت سرخاطره ي موج به ساحل صدف سرد سكون مي ريزد. لب دريا برويم، تور در آب بيندازيم و بگيريم طراوت را از آب. ريگي از روي زمين برداريم وزن بودن را احساس كنيم. بد نگوييم به مهتاب اگر تب داريم ( ديده ام گاهي در تب، ماه مي آيد پايين، مي رسد دست به سقف ملكوت. ديده ام، سهره بهتر مي خواند. گاه زخمي كه به پا داشته ام زير و بم هاي زمين را به من آموخته است. گاه در بستر بيماري من، حجم گل چند برابرشده است.<br />و فزون تر شده است، قطر نارنج، شعاع فانوس) و نترسيم از مرگ ( مرگ پايان كبوتر نيست. مرگ وارونه ي يك زنجره نيست. مرگ در ذهن اقاقي جاري است. مرگ در آب و هواي خوش انديشه نشيمن دارد. مرگ در ذات شب دهكده از صبح سخن مي گويد. مرگ با خوشه ي انگور مي آيد به دهان. مرگ در حنجره ي سرخ ـ گلو مي خواند. مرگ مسئول قشنگي پر شاپرك است. مرگ گاهي ريحان مي چيند. مرگ گاهي ودكا مي نوشد. گاه در سايه نشسته است به ما مي نگرد. و همه مي دانيم ريه هاي لذت، پراكسيژن مرگ است) در نبنديم به روي سخن زنده ي تقدير كه از پشت چپرهاي صدا مي شنويم. پرده را برداريم: بگذاريم كه احساس هوايي بخورد. بگذاريم بلوغ، زير هر بوته كه مي خواهد بيتوته كند. بگذاريم غريزه پي بازي برود.<br /><br />كفش ها را بكند، و به دنبال فصول از سر گل ها بپرد. بگذاريم كه تنهايي آواز بخواند. چيز بنويسد. به خيابان برود. ساده باشيم. ساده باشيم چه در باجه ي يك بانك چه در زير درخت. كار ما نيست شناسايي راز گل سرخ، كار ما شايد اين است كه در افسون گل سرخ شناور باشيم. پشت دانايي اردو بزنيم. دست در جذبه ي يك برگ بشوييم و سر خوان برويم. صبح ها وقتي خورشيد، در مي آيد متولد بشويم. هيجان ها را پرواز دهيم. روي ادراك فضا، رنگ، صدا، پنجره گل نم بزنيم. آسمان را بنشانيم ميان دو هجاي هستي. ريه را از ابديت پر و خالي بكنيم. بار دانش را از دوش پرستو به زمين بگذاريم. نام را باز ستانيم از ابر، ازچنار، از پشه، از تابستان. روي پاي تر باران به بلندي محبت برويم. در به روي بشر و نور و گياه و حشره باز كنيم. كار ما شايد اين است كه ميان گل نيلوفر و قرن پي آواز حقيقت بدويم.<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-371346060689322558?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-76048301538136693942009-03-16T02:46:00.000-07:002009-03-26T17:40:32.799-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/Sb5v7HDjAiI/AAAAAAAAAvw/xuMQY-T32Dk/s1600-h/photo.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 205px; height: 216px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/Sb5v7HDjAiI/AAAAAAAAAvw/xuMQY-T32Dk/s320/photo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313807671640654370" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><br /><span style="font-weight: bold;">سهراب سپهری</span><br /><span style="font-weight: bold;">از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد</span><br /><br />سهراب سپهری شاعر و نقاش ایرانی بود که در ۱۵ مهر ۱۳۰۷ در کاشان متولد شد. او از مهم‌ترین شاعران معاصر ایران است و شعرهایش به زبان‌های بسیاری از جمله انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی و ایتالیایی ترجمه شده است. وی پس از ابتلا به بیماری سرطان خون در بیمارستان پارس تهران درگذشت.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">فهرست مندرجات</span><br /><br /> * ۱ زندگی‌نامه<br /> درگذشت<br /> * ۲ سفرهای خارج از کشور<br /> * ۳ نمایشگاه‌های نقاشی<br /> * ۴ آثار ادبی<br /> * ۵ منابع<br /> *<br /><span style="font-weight: bold;"> زندگی‌نامه</span><br /><br />دورهٔ‌ ابتدایی را در دبستان خیام کاشان (۱۳۱۹) و متوسّطه را در دبیرستان پهلوی کاشان (خرداد ۱۳۲۲) گذراند و پس از فارغ‌التحصیلی در دورهٔ‌ دوسالهٔ‌ دانش‌سرای مقدماتی پسران به استخدام ادارهٔ‌ فرهنگ کاشان درآمد.<br /><br />در شهریور ۱۳۲۷ در امتحانات ششم ادبی شرکت نمود و دیپلم دورهٔ دبیرستان خود را دریافت کرد. سپس به تهران آمد و در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و هم زمان به استخدام شرکت نفت در تهران درآمد که پس از ۸ ماه استعفا داد.<br /><br />سپهری در سال ۱۳۳۰ نخستین مجموعهٔ شعر نیمایی خود را به نام مرگ رنگ منتشر کرد. در سال ۱۳۳۲ از دانشکده هنرهای زیبا فارغ التحصیل شد و به دریافت نشان درجهٔ اول علمی نایل آمد. در همین سال در چند نمایشگاه نقاشی در تهران شرکت نمود و نیز دومین مجموعهٔ اشعار خود را با عنوان «زندگی خواب‌ها» منتشر کرد. آنگاه به تأسیس کارگاه نقاشی همت گماشت. در آذر ۱۳۳۳ در ادارهٔ کل هنرهای زیبا (فرهنگ و هنر) در قسمت موزه‌ها شروع به کار کرد و در هنرستان‌های هنرهای زیبا نیز به تدریس می‌پرداخت. در مهر ۱۳۳۴ ترجمهٔ اشعار ژاپنی از وی در مجلهٔ «سخن» به چاپ رسید. در مرداد ۱۳۳۶ از راه زمینی به کشورهای اروپایی سفر کرد و به پاریس و لندن رفت. ضمنا در مدرسهٔ هنرهای زیبای پاریس در رشتهٔ لیتوگرافی نام نویسی کرد. وی همچنین کارهای هنری خود را در نمایشگاه‌ها به معرض نمایش گذاشت. حضور در نمایشگاه‌های نقاشی همچنان تا پایان عمر وی ادامه داشت.<br /><br />سهراب سپهری مدتی در ادارهٔ کل اطلاعات وزارت کشاورزی با سمت سرپرست سازمان سمعی و بصری در سال ۱۳۳۷ مشغول به کار شد. از مهر ۱۳۴۰ نیز شروع به تدریس در هنرکدهٔ هنرهای تزئینی تهران نمود. در اسفند همین سال بود که از کلیهٔ مشاغل دولتی به کلی کناره‌گیری کرد.<br /><br /><span style="font-weight: bold;"> درگذشت</span><br />آرامگاه سهراب سپهری<br /><br />سهراب سپهری در غروب ۱ اردیبهشت سال ۱۳۵۹ در بیمارستان پارس تهران به علت ابتلا به بیماری سرطان خون درگذشت. صحن امامزاده سلطان‌علی روستای مشهد اردهال واقع در اطراف کاشان میزبان ابدی سهراب گردید.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">سفرهای خارج از کشور</span><br /><br /> * سفر به ایتالیا (وی از پاریس به ایتالیا می‌رود)؛<br /> * سفر به ژاپن (توکیو در مرداد ۱۳۳۹) برای آموختن فنون حکاکی روی چوب که موفق به بازدید از شهرها و مراکز هنری ژاپن نیز می‌شود؛<br /> * سفر به هندوستان (۱۳۴۰)؛<br /> * سفر مجدد به هندوستان (۱۳۴۲، بازدید از بمبئی، بنارس، دهلی، اگره، غارهای آجانتا، کشمیر)؛<br /> * سفر به پاکستان (۱۳۴۲، تماشای لاهور و پیشاور)؛<br /> * سفر به افغانستان (۱۳۴۲، اقامت در کابل)؛<br /> * سفر به اروپا (۱۳۴۴، مونیخ و لندن)؛<br /> * سفر به اروپا (۱۳۴۵، فرانسه، اسپانیا، هلند، ایتالیا، اتریش)؛<br /> * سفر به آمریکا و اقامت در لانگ آیلند (۱۳۴۹ و شرکت در یک نمایشگاه گروهی و سپس سفر به نیویورک)؛<br /> * سفر به پاریس و اقامت در «کوی بین المللی هنرها» (۱۳۵۲)؛<br /> * سفر به یونان و مصر (۱۳۵۳)؛<br /> * سفر به بریتانیا برای درمان بیماری اش سرطان خون (دی ۱۳۵۸).<br /><br /><span style="font-weight: bold;"> نمایشگاه‌های نقاشی</span><br />صحنه غروب، اثر سهراب سپهری<br /><br />از جمله نمایشگاه‌های نقاشی که سهراب سپهری در آن‌ها حضور داشت، یا نمایشگاه انفرادی وی بودند، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:<br /><br /> * اولین دوسالانهٔ تهران (فروردین ۱۳۳۷)؛<br /> * دوسالانهٔ ونیز (خرداد ۱۳۳۷)؛<br /> * دو سالانهٔ دوم تهران (فروردین ۱۳۳۹، برندهٔ جایزهٔ اول هنرهای زیبا)؛<br /> * نمایشگاه انفرادی در تالار عباسی تهران (اردیبهشت ۱۳۴۰)؛<br /> * نمایشگاه انفرادی در تالار فرهنگ تهران (خرداد ۱۳۴۱، دی ۱۳۴۱)؛<br /> * نمایشگاه گروهی در نگارخانه گیل گمش (تهران، ۱۳۴۲)؛<br /> * نمایشگاه انفرادی در استودیو فیلم گلستان (تهران، تیر ۱۳۴۲)؛<br /> * دوسالانهٔ سان پاولو (برزیل، ۱۳۴۲)؛<br /> * نمایشگاه گروهی هنرهای معاصر ایران (موزه بندر لوهار، فرانسه، ۱۳۴۲)؛<br /> * نمایشگاه گروهی در نگارخانه نیالا (تهران، ۱۳۴۲)؛<br /> * نمایشگاه انفرادی در نگارخانه صبا (تهران، ۱۳۴۲)؛<br /> * نمایشگاه گروهی در نگارخانه بورگز (تهران، ۱۳۴۴)؛<br /> * نمایشگاه انفرادی در نگارخانه بورگز (تهران، ۱۳۴۴)؛<br /> * نمایشگاه انفرادی در نگارخانه سیحون (تهران، بهمن ۱۳۴۶)؛<br /> * نمایشگاه گروهی در نگارخانه مس تهران (۱۳۴۷)؛<br /> * نمایشگاه جشنوارهٔ روایان (فرانسه، ۱۳۴۷)؛<br /> * نمایشگاه هنر معاصر ایران در باغ موسسه گوته (تهران، خرداد ۱۳۴۷)؛<br /> * نمایشگاه دانشگاه شیراز (شهریور ۱۳۴۷)؛<br /> * جشنوارهٔ بین المللی نقاشی در فرانسه (اخذ امتیاز مخصوص، ۱۳۴۸)؛<br /> * نمایشگاه گروهی در بریج همپتن آمریکا (۱۳۴۹)؛<br /> * نمایشگاه انفرادی در نگارخانه بنسن نیویورک (۱۳۵۰)؛<br /> * نمایشگاهانفرادی در نگارخانه لیتو (تهران، ۱۳۵۰)؛<br /> * نمایشگاه انفرادی در نگارخانه سیروس (پاریس، ۱۳۵۱)؛<br /> * نمایشگاه انفرادی در نگارخانه سیحون تهران (۱۳۵۱)؛<br /> * اولین نمایشگاه هنری بین المللی تهران (دی ۱۳۵۳)؛<br /> * نمایشگاه انفرادی در نگارخانه سیحون تهران (۱۳۵۴)؛<br /> * نمایشگاه هنر معاصر ایران در «بازار هنر» (بال، سوییس، خرداد ۱۳۵۵)؛<br /> * نمایشگاه انفرادی در نگارخانه سیحون تهران (۱۳۵۷).<br /><br /><span style="font-weight: bold;"> آثار ادبی</span><br /><br />سهراب در آغاز کار شاعری تحت تأثیر شعرهای نیما بود و این تأثیر در «مرگ رنگ» به خوبی مشهود است. بعدها سبک او دستخوش تغییراتی می‌شود و شعرش با دیگر شاعران هم دورهٔ خویش متمایز می‌گردد. از جمله مجموعه شعرهای دیگر سهراب سپهری می‌توان به این عنوان‌ها اشاره نمود:<br /><br /> * مرگ رنگ (۱۳۳۰) ؛<br /> * زندگی خواب‌ها (۱۳۳۲) ؛<br /> * آوار آفتاب (۱۳۴۰) ؛<br /> * شرق اندوه (۱۳۴۰) ؛<br /> * صدای پای آب (۱۳۴۴) ؛<br /> * مسافر (۱۳۴۵) ؛<br /> * حجم سبز (۱۳۴۶) ؛<br /> * ما هیچ ما نگاه (۱۳۵۶) ؛<br /> * هشت کتاب (۱۳۵۶) ؛<br /><br /><br /> * برخی از اشعار وی در سال‌های ۱۳۴۴ و ۱۳۴۵ در فصلنامهٔ آرش به چاپ رسید.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">منابع</span><br /><br /> * زندگی‌نامه سهراب سپهری. وب‌گاه آفتاب. بازدید در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۸۶<br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-7604830153813669394?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-41629120975579378842009-03-16T02:23:00.000-07:002009-03-26T17:41:33.620-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/Sb5uQ1JEXKI/AAAAAAAAAvI/rtf8Ja6S-uA/s1600-h/forough.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 150px; height: 180px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/Sb5uQ1JEXKI/AAAAAAAAAvI/rtf8Ja6S-uA/s320/forough.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313805845765840034" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;"><br /><br />خلاصه اي از زندگي و آثار فروغ</span><br /><br />فروغ فرخزاد در 13 دي ماه 1313 در تهران به دنيا آمد.<br />پدرش سرهنگ ارتش بود و مادرش يک بانوي خانه‌دار. تا سال سوم متوسطه در دبيرستان خسرو خاور درس خواند و بعد از آن وارد هنرستان بانوان شد و در آنجا نقاشي و خياطي را فرا گرفت. فروغ، استعداد خوبي براي نقاشي داشت و به خياطي نيز علاقه‌مند بود. مي‌گفت: وقتي از خياطي برمي‌گردم، بهتر مي‌توانم شعر بگويم.<br />از 13 يا 14 سالگي شعر مي گفت و البته در آن موقع غزل مي‌سرود. در سال 1330 با پرويز شاپور يکي از اقوام خود ازدواج کرد. خوي تند و خشن و رفتار مستبدانه پدر در اين ازدواج زود هنگام بي‌تأثير نبود. به هر حال فروغ در زندگي مشترک نيز خوش اقبال نبود و پس از چهار سال از همسرش جدا شد. ثمره اين ازدواج پسري به نام کاميار بود که فروغ را از ديدنش محروم کرده بودند. در بسياري از اشعار وي اين سرخوردگي روحي به خاطر غم دوري از فرزند، به صورت بارزي جلوه مي‌کند. پس از متارکه، به خانه پدري بازگشت. پدرش ازدواج دوباره کرده بود و او ناگزير بود در کنار نامادريش روزهاي سخت و طاقت‌فرسايي را سپري کند. با چاپ شعر گُنه کردم و بازتاب‌هاي بد و ناشايستي که نسبت به آن بروز کرد، مجبور به ترک خانه پدر شد. آن زمان دوره سرخوردگي نويسندگان و شاعران، به ويژه زنان بود و از سوي ديگر فروغ به سرودن اشعار رمانتيک و احساسي با حال وهواي زنانه گرايش داشت. ارزش هنري فروغ در جسارت و شهامت بي‌مانند او است که در زمانه‌اي که مردان نيز از به زبان آوردن خيلي از موضوع‌ها و مطالب واهمه داشتند، او بدون در نظر گرفتن شرايط سخت، احساساتش را به زبان مي‌آورد. فروغ به راحتي از خودش انتقاد و نقايص خود را عنوان مي‌کرد. در جايي گفته است: من سي ساله هستم و سي سالگي براي زن سن کمال است. اما محتواي شعر من سي ساله نيست، جوان‌تر است. اين بزرگ‌ترين عيب است در کتاب من. در سال 1337 به فعاليت‌هاي سينمايي تمايل پيدا کرد و به خوبي تکنيک‌هاي سينمايي را فرا گرفت. در سال 1338 به انگليس رفت و براي انجام يک پروژه سينمايي مستند، تحقيقاتي انجام داد. هنگامي که به ايران بازگشت، براي ساختن فيلم خود سفري به خوزستان انجام داد. در سال 1339 بنابر درخواست مؤسسه فيلم ملي کانادا از گلستان فيلم مبني بر به تصوير کشيدن مراسم خواستگاري در ايران، با آن مؤسسه همکاري نزديک و مؤثري داشت. او در اين فيلم و فيلم آب وگرما که آن هم با کارگرداني ابراهيم گلستان ساخته شده بود، بازي کرد. در پاييز سال 1341 به تبريز رفت و مدت دوازده روز در آسايشگاه جذامي‌ها به سربرد. او با بيماران رابطه نزديکي داشت. با آنها غذا مي‌خورد، از نزديک حرف مي‌زد و بر زخم‌هايشان دست مي‌گذاشت، فيلم اين خانه سياه است محصول اين اقامت چند روزه او است. اين فيلم جايزه بهترين فيلم فستيوال اوبرها وزن را نصيب فروغ کرد. در پاييز 1342 در نمايشنامه شش شخصيت در جستجوي نويسنده به کارگرداني پري صابري بازي کرد. در بهار 1343، ابراهيم گلستان را در ساخت فيلم خشت و آينه همراهي کرد و همان سال به آلمان ايتاليا و فرانسه سفر کرد. او زبان‌هاي ايتاليايي، آلماني و انگليسي را به خوبي حرف مي‌زد. فروغ فقط شاعر ايران نبود، بلکه همه دنيا ارزش شعر او را مي‌شناختند و در سفرهايش مورد استقبال مردم شعر دوست قرار مي‌گرفت. در سال 1344 يونسکو به پاس هنر فروغ يک فيلم نيم‌ساعتي از زندگي وي ساخت. برنارد و برتولوچي يکي از کارگردان‌هاي مشهور ايتاليايي به ايران آمد و او نيز يک فيلم به مدت 15 دقيقه از زندگي فروغ تهيه کرد. از کشورهاي مختلف دعوت مي‌شد و شعرهايش در همان زمان به زبان‌هاي مختلف ترجمه و چاپ مي‌شدند. فروغ نجيب بود و مهربان، فروتن و صادق، با يک معصوميت ويژه. فروغ فرخزاد در بعد از ظهر روز دوشنبه 24 بهمن ماه 1345 در يک حادثه رانندگي دلخراش، به خاطر نجات کودکان يک آموزشـگاه جان خود را از دست داد. آثار فروغ فروغ از آغاز شروع به کار تا زمان مرگ پنج اثر از خود به‌جا گذاشت که عبارتند از: 1. اسير که در مجموع 44 شعر از فروغ فرخزاد است و در سال 1335 منتشر شده است. نخستين شعر اين کتاب شب و شب و هوس نام دارد که تاريخ سروده شدن آن زمستان 1333 است در شهر اهواز. شعرهاي اين کتاب همگي حسي و عاطفي است که در آن شاعر، با بي‌پروايي تمام به بيان احساسات خود پرداخته است. او در اين مجموعه شعر خود به وصف حالت‌ها و روحيات خود پرداخته. در اين مجموعه، نسبت به همه چيز و همه کس نااميد و بي‌اعتماد است. 2. ديوار دومين مجموعه شعر فروغ فرخزاد است که شامل 32 شعر که در سال‌هاي 1335 تا 1337 سروده شده است. اين مجموعه شعر او همان حال وهواي اسير را دارد، ولي نه با آن شدت. همان زمينه بيان بي‌پرواي احساسات شاعر مي‌باشد که کمي به تفکر خيامي نزديک است. 3. عصيان سومين مجموعه شعر فروغ فرخزاد شامل 17 شعر است که در سال 1336 چاپ شده است. در شعرهاي اين کتاب که به جاي مقدمه در آن قطعاتي از تورات آمده است سايه اندوه و تنهايي، نااميدي و تشويش بر فروغ چيره شده است. موضوع خلقت انسان و مکر شيطان و تفکر درباره انديشه‌هايي، مانند: سالمندي، زندگي و مرگ پرداخته است و درون مايه اصلي اين دفتر است که اين دفتر شعر او نسبت به دو مجموعه قبلي پيشرفت محسوسي داشته است. 4. تولدي ديگر چهارمين مجموعه فروغ فرخزاد است که شامل شعرهاي 1338 تا 1342 است. در اين کتاب 35 شعر آمده است که چند شعر اول آن يادآور شعرهاي دو کتاب پيشين شاعر است، اما پس از آن شعرهايي آمده است که نشان از تحولي شگرف در روحيه شاعر دارد. اين دفتر متفاوت‌ترين اشعار فروغ را دربرمي‌گيرد در اين مجموعه اشعار، نگاه فروغ به کلي تغيير کرده و شامل بهترين آثار او است. 5. ايمان بياوريم به آغاز فصل سرد اين کتاب که دربردارنده شش شعر است، پس از خاموشي فروغ فرخزاد در سال 1345 منتشر شده است. در اين شعرها فروغ به کمال خود در شاعري دست يافته است. حس و انديشه و چگونگي بيان آن‌ها به اندازه‌اي قوي است که نمي‌توان در شعر امروز ايران اثري را قابل قياس با آن‌ها دانست. تمام شعرهاي اين کتاب، نخستين بار در سال‌هاي 1342 تا 1345 در مجله آرش چاپ شده است.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7932694913456236141-4162912097557937884?l=contemporarypoemiran.blogspot.com' alt='' /></div>كورشhttp://www.blogger.com/profile/15768029682326565848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7932694913456236141.post-8523353311668169642009-03-15T18:20:00.000-07:002009-03-26T17:41:12.081-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/Sb5uoIeFRKI/AAAAAAAAAvQ/G8fdLWrtAsA/s1600-h/Forugh_Farrokhzad10.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 252px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_vO0t8krUqk0/Sb5uoIeFRKI/AAAAAAAAAvQ/G8fdLWrtAsA/s320/Forugh_Farrokhzad10.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313806246091244706" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;">فروغ فرخزاد<br /><br />آلبوم ایمان بیاوریم<br /><br />بعد از تو</span><br />ای هفت سالگی<br />ای لحظه ی شگفت عزیمت<br />بعد از تو هر چه رفت در انبوهی از جنون و جهالت رفت<br />بعد از تو پنجره که رابطه ای بود سخت زنده و روشن<br />میان ما و پرنده<br />میان ما و نسیم<br />شکست<br />شکست<br />شکست<br />بعد از تو آن عروسک خکی<br />که هیچ چیز نمیگفت هیچ چیز به جز آب آب آب<br />در آب غرق شد<br />بعد از تو ما صدای زنجره ها را کشتیم<br />و به صدای زنگ که از روی حرف های الفبا بر میخاست<br />و به صدای سوت کارخانه های اسلحه سازی دل بستیم<br />بعد از تو که جای بازیمان میز بود<br />از زیر میزها به پشت میزها<br />و از پشت میزها<br />به روی میزها رسیدیم<br />و روی میزها بازی کردیم<br />و باختیم رنگ ترا باختیم ای هفت سالگی<br />بعد از تو ما به هم خیانت کردیم<br />بعد از تو تمام یادگاری ها را<br />با تکه های سرب و با قطره های منفجر شده ی خون<br />از گیجگاه های گچ گرفته ی دیوارهای کوچه زدودیم<br />بعد از تو ما به میدان ها رفتیم<br />و داد کشیدیم<br />زنده باد<br />مرده باد<br />و در هیاهوی میدان برای سکه های کوچک آوازه خوان<br />که زیرکانه به دیدار شهر آمده بودند دست زدیم<br />بعد از تو ما که قاتل یکدیگر بودیم<br />برای عشق قضاوت کردیم<br />و همچنان که قلبهامان<br />در جیب هایمان نگران بودند<br />برای سهم عشق قضاوت کردیم<br />بعد از تو ما به قبرستانها رو آوردیم<br />و مرگ زیر چادر مادربزرگ نفس می کشید<br />و مرگ آن درخت تناور بود<br />که زنده های این سوی آغاز<br />به شاخه های ملولش دخیل می بستند<br />و مرده های آن سوی پایان<br />به ریشه های فسفریش چنگ میزدند<br />و مرگ روی آن ضریح مقدس نشسته بود<br />که در چهار زاویه اش ناگهان چهار لاله ی آبی روشن شدند<br />صدای باد می اید<br />صدای باد می اید ای هفت سالگی<br />بر خاستم و آب نوشیدم<br />و ناگهان به خاطر آوردم<br />که کشتزارهای جوان تو از هجوم ملخها چگونه ترسیدند<br />چه قدر باید پرداخت<br />چه قدر باید<br />برای رشد این مکعب سیمانی پرداخت ؟<br />ما هر چه را که باید<br />از دست داده باشیم از دست داده ایم<br />مابی چراغ به راه افتادیم<br />و ماه ماه ماده ی مهربان همیشه در آنجا بود<br />در خاطرات کودکانه ی یک پشت بام کاهگلی<br />و بر فراز کشتزارهای جوانی که از هجوم ملخ ها می ترسیدند<br />چه قدر باید پرداخت ؟<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src